Poezi nga Vera Istrefaj

Poezi nga Vera Istrefaj
 
 
Gjethnajë shpirti
 
Gjethnajës së shpirtit
fëshfërisin mendimet
 
Gjethe më gjethe
peshojnë dhimbjet,
e me pika vese
ujis sythe shprese
 
Puhizë e pranverës
freskon shpirtdjegien
 
Kohë mbi kohë,
dhimbje mbi dhimbje
mbjell fidanë të jetës
 
Me rrezet e diellit
përkëdhel ëndërrat
 
Pranverohet shpresa ime
çdo vit që ik!
 
Gjethnajës së shpirtit
fëshfërisin mendimet,
në pritje të vjeshtës
mbi gjethe mundimet
 
 
 
Me filxhanin e kafesë
 
Me këtë filxhan kafeje
ku rrufis ithtësinë e halleve
dhe forcën e jetës
për t’i dhënë jetë shpresës,
puthem çdo ditë
 
Në takim të buzës
me kafeinën,
e nis rutinën
 
Me tirngëllimën e monedhës
mbi tavolinë
i bëj thirrje vetes
të braktisë mërzinë
 
 
 
Në symbyllje
 
Kur i mbyll sytë
më hapen portat e shpirtit
Vallëzueshëm
vërshojnë ndjesitë,
kalojnë caqet e mitit
 
Mendimet…
Ah, të shkretat mendime!
Enden aty-këtu
në ndërgjegjen time
Cdo qelizë
ma mbështjell ëndja
e indet lulojnë
plot jetë
Gulçimin s’e ndal
zemra djegur në mall
Qepallat
nuk guxoj t’i hap
Zgjimit
i iki me vrap
Flatra mori
ndjesia ime,
flatra ëndërre
e trupi
peshë pende.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s