Jeronim De Rada: Veprimtaria patriotike dhe letrare e këtij rilindasi të madh / Nga Peter Tase

 

Jeronim De Rada: Veprimtaria patriotike dhe letrare e këtij rilindasi të madh

 

 

PeterTase

Nga Peter Tase

 

 

Jeronim de Rada është njëri prej shkrimtarëve më të njohur të rilindjes kombëtare, që fatkeqësisht nuk zuri vendin e duhur gjatë kremtimeve të 100 vjetorit të pavarësisë së shtetit Shqiptar, aktivitete që u organizuan përgjatë vitit që po mbyllet.

Shkrimtari arbëresh, themelues i lëvizjes rilindase, Jeronim De Rada u lind më 1814 në Maki të Kozencës, një fshat i vogël dhe kodrinor afër Kolegjit Arbëresh të Shën-Adrianit, ku De Rada kreu studimet e para mbi letërsinë dhe filozofinë antike si dhe në shkenca sociale, çka i dhanë drejtimin e duhur përgatitjes së tij si patriot dhe shkrimtar.  Jeronim De Rada e mbaroi kolegjin arbëresh me 1833 dhe për arsye shëndetësore qëndroi në fshat për një vit rresht, ku krijimtaria e tij letrare do të merte përmasa të tjera.   Megjithese kishin kaluar disa shekuj nga koha kur Arbëreshet kishin emigruar nga Shqipëria drejt jugut të Italisë, këta të fundit, vazhdonin të mbanin flakën e patriotizmit ndezur deri nga fundi i shek. XIX, ashtu siç vazhdojnë ta mbajnë deri në ditët tona.  Arbëreshët kishin ruajtur plotësisht ndjenjat patriotike për vendin, zakonet dhe gjuhën, ata shfaqën me vendosmëri vetëdijen e tyre shqiptare në krijimtarinë letrare dhe kulturore të kohës. Në qendër të kësaj krijimtarie ka qenë ripërtëritja e kohës së Skënderbeut dhe ndërgjegja kombëtare, ashtu siç mund të vërehet në këto vargje të këngës së parë të De Radës: “Bota kish ndërruar lisa,/ uji i ri në det/ kaltëronte n’ditn’e re;/ por lumbardha e Anakreontit/ në Temp rronte e moçme./ Nd’uj’ një dit’ vate te mali/ e s’u kthye si e kish zakon./ Veç që atë s’e thau bora,/ s’e përgjaku heshtëza,/ po u largua gjersa ra/ tek e bardha shpia ime./ Kur n’agim tokë edhe shpi/ u zbuluan bashk’ me detin,/ si hareja qe del sysh,/ më zgjoi duke fërfëlluar/ qelqeve t’dritares./ U pataksa e ruajta jashtë:/ rrusht’, pak aguridhe, dheut tonë i kishin hie;/ lule liu të hapura, m’i tund era e i përzien, në atë ninull qeshin/ si ato lule-qielli./ Ti vështroje dhe s’kujtoje/ asnjë mbehi njerëzish./ Kallëzorët nëpër duajt/ po këndonin. Dheut huaj/ ahere ndër time motra/ kisha arritur; mema ime/ emrin tim thosh nëpër shpi.”

 

Jeronim-De-Rada

   Jeronim de Rada

 

Në këto lëvizje patriotike dhe qëllime shtetëformuese  ka luajtur një rol vendimtar edhe Jeronim de Rada, i cili me veprën e tij, “Këngët e Milosaos”, hodhi themelet e letërsisë rilindase, nxori në pah aktivitetin patriotik të arbëreshëve të Italisë, dhe zgjoi ndienjat patriotike të popullit Shqiptar.   Nuk ka dyshim se Jeronim De Rada është figura më e spikatur e letërsisë së rilindjes shqiptare, veçanërisht pas botimit të veprës:  “Këngët e Milosaos” kur ishte duke studjuar drejtësi në Napoli, ne vitin 1836.

Nje veper e cila i bënte ftesë të gjithë shqiptarëve për të çliruar atdheun e para ardhësve të tyre:  “Erdhi dita e Arbërit”!  Që nga ky moment jeta e De Radës mer një drejtim tjetër ku ai fillon përpjekjet për të ndriçuar atdheun e të parëve.

Vite me vonë, më 1840, kur De Rada punonte si mësues privat në një familje të pasur të Napolit, botoj poemën e tij të dytë, “Serafina Topia” një vellim poetik ku i bëhej thirrje bashkimit dhe vëllazërimit të Shqiptarëve dhe qarkullimi i saj u ndalua nga çensura burbone.

Megjithatë, poeti vazhdoi të pasuroj më tej krijimtarinë e tij letrare, duke plotësuar “Milosaon” me këngë të tjera dhe “Serafina Topia” u botua për herë të dytë; botoi gjithashtu edhe tragjedinë “Numidët” në Italisht, vepra që e bënë të njohur De Raden edhe në arenën ndërkombëtare.   Shkrimtari arbëresh ka qenë gjithashtu edhe drejtori i gazetës letrare “Arbëreshi i Italisë” të cilën e botonte rregullisht deri në vitin 1848.  Në vitet 1847 – 1848 De Rada nxorri në dritë “Rrëfimet e Arbrit,” katër novela në vargje, ku ideja patriotike vinte duke u fuqizuar në krahasim me krijimet e mëparshme. Këto novela dalloheshin për nga romantizmi i vrullshëm, thellësia e lirizmit dhe stili përparimtar.  Në 1849, falë përpjekjeve të njëpasnjëshme të De Radës, filloj të jepej mësim gjuha shqipe në kolegjin e Shën-Adrianit ku poeti ishte njëri prej mësuesve. Më 1850 De Rada, tashmë 36 vjeç, u martua me arbëreshen Madalena Melki, me të cilën pati katër djem. Dhjet vjet më vonë, patrioti De Rada, filloi të botonte një sërë veprash estetike, gjuhësore, politike, folklorike duke perfshire: “Parimet e estetikës”(1861), “Lashtësia e kombit shqiptar”(1864), “Rapsodi të një poeme arbëreshe”(1866).

Më 1878 poeti ka qenë një mbrojtës i flaktë i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, duke ngritur zërin në mbrojtje të integritetit tokësor të Shqipërisë. Ne 1883-1887 De Rada nxorri revistën e parë shqiptare me titull “Flamuri i Arbrit” e cila u bë zeri kryesor për mbrojtjen e autonomisë së shqiptarëve në rajon. Fatkeqesisht, vitet e fundit të jetës kanë qenë të trishta dhe të mundimshme për De Radën, megjithëse shkrimtari humbi gruan dhe djemtë, kjo nuk e mposhti dhe ai filloj të pasuroj më tej krijimtarinë e tij brillante;   ai përfundoi poemat e gjata: “Skënderbeu i pafat,” “Gjon Huniadi” dhe përpunoi më tej vëllimin e  “Serafina Topisë” me titull “Një pasqyrë e jetës njerëzore.”

De Rada është arkitekti i krijimit të katedrës së gjuhës Shqipe në Napoli dhe ka organizuar dy kongrese gjuhësore për problemet e gjuhës Shqipe, në Kalabri (1895) dhe në Umbria (1897).

Vazhdoj te jetë mësues i shqipes në Shën-Adrian, deri sa vdiq në moshën nëntëdhjet vjeçare, më 1903, në një kasolle të shkretë, në kushtet e një varfërie ekstreme.

Peter Tase: Engjëll Berisha – krijimtari e pasur në poezi dhe histori ( Engjëll I Berisha: krijimtari e pasur në poezi dhe histori.) / Nga Peter Tase

Peter Tase: Engjëll Berisha – krijimtari e pasur në poezi dhe histori

( Engjëll I Berisha: krijimtari e pasur në poezi dhe histori.)

 

 

PeterTase

     Nga Peter Tase

 

Engjëll I. Berisha, u lind më 17 qershor 1962 në Korenicë të Gjakovës. Gjatë studimeve në Gjuhë dhe letërsi shqipe në Prishtinë boton në periodikun letrar prej viteve 1980 dhe vazhdon te botoj mbi tema te ndryshme te kultures dhe epopese se luftes per pavaresi te kosoves.  Libri i pare i autorit Berisha u botua me 1989 duke vazhduar pastaj edhe me disa përmbledhje poezish dhe shkrime te tjera publicistike. Në vitin 1993 themeloi revistën letrare “Gazeta letrare” duke qenë dhe kryeredaktor i saj. Gati në të gjitha gazetat e botuara në Kosovë ka bashkëpunuar në faqet e kulturës, ndërsa gjatë viteve 1995-1999, ka punuar si gazetarë në të përditshmen “Bota sot” dhe të përjavshmen “ Eurozëri”. Në vitin 2000, fillon të punojë e ta drjetojë Bibliotekën Publike në Gjakovë, ku vazhdon edhe sot.  Themelon dhe është kryeredaktor  i gazetës për të zhdukur “27 prilli”.

 

Engjell I Berisha

Engjëll I Berisha

 

Prej vitit 2005-2009 është kryetar i Klubit letrar “Gjon Nikollë Kazazi” Gjakovë.

Vazhdoi studimet pas universitare në Universitetin e Zarës në Kroaci, ku mori titullin magjister ne shkencat e bibliotekarisë.

Njëri prej vëllimeve me poezi të autorit është “Kujtesë e Dehur” (2003), për të cilin Halil Haxhosaj, një nga kritikët letrar më të njohur në Ballkan, do ta quante si “udhëtim real dhe udhëtim poetik.”

Kritiku Haxhosaj e shtjellon studimin e tij mbi veprën e poetit Berisha me një gjuhë shumë objektive dhe realiste:

“Ky udhëtim, nga autori shënohet, përveç me figura poetike, edhe me emra konkretë gjeografikë, biblikë e mitologjikë, ku secili në dimension ka kuptimin dhe fuknsionin e vet. Kalvari i udhëtimit shtrihet edhe nëpër ciklet poetike të veprës duke u nominuar kuptimisht sepse fillon me një “Kartëpostale të bronztë” dhe kalon nëpër krajata tragjike me “Anije të dehur” duke u përbiruar “flakës së natës” një “shenjtëror i zi” andej kah “Hala e shqipes” e për t’u sosur më 23 Maj 2003 në rivarrimin e Mejes në Lëndinën e Lotve.

Krajatat e këtij udhëtimi duken se shpesh, me qëllim e pa qëllim, bashkohen nëpër kthesat e historisë, për t’u kalitur dhe për t’u skalitur si dhembje lotësh, por edhe si krenari dhe dëshmi brezash që këtu denbabaden kanë jetuar shqiptarë që përpara janë identifikuar me emrin kombëtar e pastaj kanë treguar për përcaktimet e tyre fetare. Kjo duket se është ngirur në piedestalin e vetëdijes sonë sidomos në kohën e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, ndërsa sa herë që duhej luftuar për liri a vdekje ringjallej dhe marshonte vatrave e trojeve tona. Kjo aromë hetohet edhe në vargjet e veprës “Kujtesë e dehur” të Engjëll i. Berishës: /ja pra sot në përbashkësi/ ju o njerëz të Zotit/ pushoni në përjetësi/ dy konfeksione e një gjak/ dy besime e një fat/ dy besime e një motiv lirie/ dy besime e vetëm një mënyrë e vdekjes/.

Përfundimin e udhëtimit real, apo kalvarit të zhbirjes e të zhdukjes të shqiptarëve nga agresorët serbë, autori e sheh të bashkëdyzuar me fatin tragjik të vdekjes e cila është e pamëshirshme, është e ftohtë, është edhembshme, është përfundimtare. Kështu poeti vdekjen e zbut duke i dërguar të rivarrosurit në përjetësi për të mos e zbehur dhe për të mos e harruar kurrë kujtimin për ta, e sidomos kujtimin për vdekjen e tyre të përbashkët e cila në atë moment nuk kishte bërë kurrfarë zgjedhjeje as faljeje.”

“Kthesat e historisë, për t’u kalitur dhe për t’u skalitur si dhembje lotësh” janë një pjesë integrale në krijimtarinë e publicistit dhe historianit Engjëll Berisha në tërësi.  Në të gjithë veprat e tij, Engjëll Berisha ka mundur të hedh dritë mbi sakrificat e kombit të tij, dhuna e ushtruar ndaj Kosovës së përgjakur dhe fjalët e tij janë më të mprehta se bajoneta e ushtrisë sërbe drejtuar ndaj Kosovës.  Engjëll Berisha dhe familja e tij kanë dhënë shumë për Kosovën dhe mbrojtjen e interesave të saj nëpërmjet penës së tij të mbushur plotë me ngjyrat e vuajtjes, metaforat e sakrifices dhe telajot e përgjakura.

Për kontributin e tij letrar, Berisha ka marrë këto vlerësime: Në vitin 1997 në takimet tradicionale të “Takimet e Gjeçovit” në Zym, fiton shpërblimin e vitit për poezinë më të mirë; Në vitin 2002, fiton çmimin e Mitingut të poezisë me librin më të mirë të botuar në mes dy mitingjeve “Çati eshtrash”; Në dhjetor 2006 nga Art-Club Laç, fiton  çmimin  letrar “Serembe” për poezi me librin “Kujtesë  e dehur”.  Engjëll Berisha është përfshirë në antologjinë “I kujt je Atdhe” përpiluar nga Ali Podrimja.

 

Engjëll Berisha ka botuar keto libra:

 

“Dita me hënë e me nuse” poezi “Buzuku”. Prishtinë, 1991.

“Avenytë e muzgut”, poezi, Agjencia e autorëve”. Prishtinë ,1994.

“Diaspora shqiptare”, tregime “Pjetër Bogdani”, Has, 1993.

“Gjarpëri  në shishe”, poezi “Rozafa” , Prishtinë,2000.

“Masakra e Mejës e Korenicës”, publicistikë, “Gjon Nikollë Kazazi”, Gjakovë.

“Çati eshtrash”, poezi, “Rozafa”. Prishtinë ,2003.

“Kujtesë e dehur”, poezi “Rozafa”. Prishtinë,2003.

“Dyert e qiellit”, rrëfenja-publicistikë, “Rozafa”. Prishtinë ,2005.

“Rikrijimi i librit”, përmbledhje të opusit. Klubi letrar “Gj. N. Kazazi”. Gjakovë 2006.

“Roli edukativ i bibliotekave shkollore dhe publike në Kosovë”, Botues: Biblioteka “Ibrahim Rugova”, Gjakovë, 2011.

“How Much Times for an age” poezi të përkthyera në gjuhë angleze. USA, Botoi “LULU”. Shtetet e Bashkuara të Amerikës, viti 2010.

“Martirët e Korenicës”, Monografi. Botoi, Klubi letrar “Gjon N. Kazazi,” 2013,Gjakovë.

 

 

Rabije Bytyqi

  Rabije Bytyqi   Rabije Bytyqi, u lind më 20.5.1965 në Radostë të Rahovecit . Shkollën fillore e kreu në vendlindje, si nxënëse shembullore, ndërsa të mesmen e kreu ne Rahovec. Gjatë shkollimit jo vetëm që u mor me shkrime, … Continue reading

Shtëpia Botuese “ADA” publikon librin “ABSURDI MBRETËROR” ( Artikuj kritikë. Ese. Këndvështrime për krijimtarinë e Shefki Karadakut) të autorit BARDHYL AJAZI / ABSURDI MBRETËROR – recension nga Konstandin Dhamo

           Shtëpia Botuese “ADA” publikon librin  “ABSURDI MBRETËROR”   ( Artikuj kritikë. Ese. Këndvështrime për krijimtarinë e Shefki Karadakut) të autorit BARDHYL AJAZI  .     Titulli : ABSURDI MBRETËROR Artikuj kritikë. Ese. Këndvështrime për krijimtarinë e Shefki Karadakut Mblodhi … Continue reading

Shtëpia Botuese “ADA” publikon Vëllimin Poetik “Rropatur pas diellit” të autorit Besnik Sula ( Poetët ngjasojnë me lulediellin?!.. / Nga Ton Zmali Poet, shkrimtar e studiues )

  Shtëpia Botuese “ADA” publikon Vëllimin Poetik “Rropatur pas diellit” të autorit Besnik Sula Titulli : Rropatur pas diellit Autori : Besnik Sula besni_alus@hotmail.com Mob. 00306955758471 Mob +355699341811 Redaktor: Ton Zmali Botimi i parë, 2015 Përgatiti për botim: Roland Lushi Formati … Continue reading

Nderim, në 90-vjetorin e vrasjes së Barjam Currit / Nga: Prof. MURAT GECAJ, publicist e studiues-Tiranë

  Nderim, në 90-vjetorin e vrasjes:                     “BAJRAM CURR, O BAJRAM CURR,                   EMRI YT S’ HARROHET KURRË!…”   Nga: Prof. MURAT GECAJ publicist e studiues-Tiranë     Bajram Curri, “Hero i Popullit”                          1. Bajram Curri është bir … Continue reading

Enigma ”Shtegu i pashkelur i Nolit”. / Nga Petro Luarasi

Ftesa Fan Noli

Enigma ”Shtegu i pashkelur i Nolit”.

 

 

 

Petro , kisha blush

Nga Petro Luarasi

 

 

Në përkujtimin e 50-vjetorit të ndarjes nga jeta të kolosit të kombit shqiptar, Imzot Fan S. Noli, media Digitalb i ofroi publikut filmin dokumentar “Shtegu i pashkelur i Nolit”. Shfaqja u dha në sallën Unesco të Muzeut Historik Kombëtar ditën e martë, 24 mars, ora 18.30.

Edhe unë, ithtar fanolist me rrënjë e degë, i etur për dije dhe informacion, kurnac për kohën dhe mëdyshës për aktivitetet e mirëfillta, munda të mësoj se dokumentari me autore të mirënjohurën Beti Njuma ‘’trajton figurën shumë komplekse të Fan Nolit, njeriut, politikanit, artistit, publicistit dhe klerikut që në historinë e Shqipërisë mbeti i skalitur si kryepersonazh i Revolucionit të Qershorit dhe pjesë e debatit nëse ai ishte revolucion apo grusht shteti.’’

Titulli: “Shtegu i pashkelur i Nolit” dhe shënimi: ‘’kryepersonazh i Revolucionit të Qershorit dhe pjesë e debatit nëse ai ishte revolucion apo grusht shteti.’’ më kujtoi veprën që pata lexuar vite më parë, ‘’Shtegu i pashkelur i Fan Nolit: demokracia Shqiptare në vitet 1920 –1924’’, me autor Robert C. Austin (e përkthyer nga Lindita Bubësi, me redaktor historianin Nasho Jorgaqi). Por nuk besoja as-sesi të ishte përsëritje e veprës së Austinit në një përvjetor e përkujtim ku duhej të evidentoheshin kontributet dhe vlerat madhore Noliane ( personaliteti vigan i kombit, themeluesi dhe udhëheqësi i kishës ortodokse autoqefale shqiptare dhe Vatrës, veprimtari popullor e misionari politik, studjuesi, poeti, përkthyesi, kompozitori, oratori, dijetari,etj )  dhe jo të metat terciale të tij (p.sh. si politikan).

Me nderim për Imzot Fan Nolin, për përkushtimin e medias Digitalb dhe autores Beti Njuma (spikere, gazetare, përkthyese, studjuese dhe dashamirëse e artit, kulturës e historisë) mezi prita orën të rend me një frymë që të zë vendin e lakmuar për të ndjekur shfaqjen. Nga nxitimi iu shmanga edhe protokollit, të përshëndetesha me mikpritësit e MHKSH apo përfaqësuesin e KOASH-it. Por… nxitova më kot pasi salla kishte vende plot. Ndër të paktit si unë, në rradhët e para, pashë deputetin Namik Dokle, kritikun Erion Kristo , më pas edhe deputetin Fatmir Toçi me të shoqen, dhe mbi të gjitha, para meje u ul vetë autorja plot sharm Beti Njuma, që nuk pata kurajo e fat  ta uroja paraprakisht sit ë tjerët.

Në orën 18.30 njerëzia e kulturuar e mbushi paksa mjedisin dhe shfaqja filloi. Përfytyrimet dhe njohuritë e mia fanoliane, të rrënjohura me opinione dhe dëshmi të paraardhësve të mi, miq e bashkëpunëtorë me Nolin e Madh, po ballafaqoheshin me sekuencat filmike dhe opinionet e një gazetari dhe disa studjuesve. Që në krye e kuptova përse gjindja mezi ishte çapitur në shfaqje, por durova të shihja fundin.

Ndryshe e përfytyroja një dokumentar cilësor ku të përmblidheshin dokumenta, dëshmi e komente mbi jetën, veprën dhe vlerat tërësore të Fan Stilian Mavlomatit-Nolit, gjenezën shqiptare dhe vetëdijën shqiptare për mbijetesë, arsimimin dhe edukatën e tij, talentin e sakrificat, përballjen me vështirësitë dhe jetesën e thjeshtë, madje të skamur, vetëm për të mbetur deri në fund i Njeri i ndershëm, i pakorruptuar, besnik deri në vdekje i idealit të tij atdhetar dhe social-demokrat. Por dokumentari, u  bazua çuditërisht kryekëput tek tematika e libri të Austinit ‘’Shtegu i pashkelur i Fan Nolit: demokracia Shqiptare në vitet 1920 – 1924’’ me disa komente historianësh e gazetarësh dhe aspak, sikurse pretendohej nga reklama, në vlerat e gjithanshme madhore të Fan Nolit ‘’njeriut, politikanit, artistit, publicistit dhe klerikut’’!

Enigma e dokumentarit nisi e bitisi me paradokset e ‘’vulosura’’ prej ithtarit zogist antikomunist Blendi Fevziu, i cili me logjikën e emisioneve ‘’Opinion’’ ia nisi kronikës duke i mballosur veprimtarisë dhe vlerave fanoliane atentatin ndaj Zogut në vitin 1924! Dhe rrjedha logjike të çonte menjëherë tek ‘’puçi’’, revolucioni ‘’komunist’’ dhe  gabimet e Nolit. Për pasojë argumentohet kthimi triumfal i Zog- ‘’shpëtimtarit’’ dhe shtegu pa kthim në kurbet i Fan Nol-‘’mëkatarit’’. Për ‘’kompromis historik’’ serviret edhe ‘’mirëkuptimi atdhetar’’ mes Zogut e Nolit , ku i pari ‘’e fal’’ të dytin, madje i ofron ofiqe dhe bamirësinë financiare. Përballë Ahmet Zogut, veprimtarisë dhe vlerave të tij , sipas formatit botëkuptimor , optikës dhe dekorit të opinionistit Fevziu, vërtiteshin  edhe argumentet e historianëve P.Milo, N.Jorgaqi, J.Bejko madje edhe të studjuesit amerikan B.Fisher, që analizonin dhe rrekeshin të justifikonin gabimet e Fan Nolit dhe qeverisë së tij ?!

Pra  Blendi Fevziu bombardonte me predhat zogiste ndërsa historianët përpiqeshin të shfajësonin Fan Nolin për pasojat që ato shkaktuan?! Troç: burri i shtetit, realisti Ahmet Zogu me sejmenë, vriste e grabiste dhe shiste interesat kombëtare ‘’në mënyrë të ligjshme’’ , ndërsa ‘’aventurieri’’ romantik Fan Noli me shokë kritikohen përse e përmbysën me revolucion ‘’ të paligjshëm’’. (Ky standart i dyfishtë vlerësimi ‘’shkencor’’ serviret edhe në ditët e sotme, mjafton të kujtojmë revolucionet portokalli apo Pranverën Arabe , që sipas shijes etiketohen përparimtare apo reaksionare, të ligjshme apo të paligjshme! Apo  veprimi   me arkën e shtetit: Kur po mërgohej  Noli  thirri ne Vlorë  R.Ficon  dhe i tha: “Pranoni ju lutem Arkën e Shtetit dhe dorëzojani qeverisë që do të na zëvendësojë”,  ndërsa Naltmadhnia e Tij Zogu I  veproi ndryshe…)

Subjekti ‘’historikisht kuptimplotë ‘’ i dokumentarit nuk e justifikon përkujtimin e Fan Nolit kur  naltësohet madhështia e Zogut si ‘’viktima e pafajshme’’ e Revolucionit të Qershorit!             Mikpritësit, organizatorët e shfaqjes dhe investitori e bënë si duhet detyrën e tyre, e përhapën kudo lajmin, ofruan mikpritjen e duhur, shpenzuan mund e para por…nuk ia vlejti barra qeranë, as për vendin e kohën dhe as për mesazhin e vlerave që duheshin vlerësuar e nderuar.

Për mendimin tim do të qe më mirë të ishin përdorur paratë më me efektivitet, t’i besohej autorësia e dokumentarit një historiani, edhe për vlera, edhe për imazh më të paqmë.

Meqë u bë, u bë… por të paktën ta kishin shfaqur dokumentarin një herë tjetër, jo në këtë përvjetor të Nolit të Madh, por kur të kujtohej Ahmet Zogu dhe pasuesit e tij të kishin material të  kritikonin Revolucionin ‘’famëkeq’’ të Qershorit! Në këtë përvjetor të Fan Nolit,  Kolosit me vlera të gjithanshme të Kombit Shqiptar, meritonin të permendeshin shumë e më shumë merita, por jo duke u përqëndruar vetëm  tek dobësitë e tij si politikan!                                                         Po përse nuk u bë një dokumentar për të qenë? Përse edhe në këtë përvjetor Fan Noli nuk meritoi një përmendore, veprimtari madhore akademike dhe  nderim shtetëror  ku pasardhësve të tij  t’u jepej  ‘’Urdhëri  Nderi i Kombit’’? Përse edhe KOASH-i nuk i bëri nderimet që meritonte si themelues, me një meshë  të  kryesuar nga  vetë kreu, Fortlumturia Janullatos,  në  Katedralen e Tiranës-kryeqytet ?

Një nga këto ‘’përse?” enigmatike qe edhe dokumentari ”Shtegu i pashkelur i Nolit”.

DOSJA E GJENERALIT GREK, GODITJA E ÇERÇIZ TOPULLIT DHE PREFEKTI I GJIROKASTRËS / Nga Agron Mema

DOSJA E GJENERALIT GREK, GODITJA E ÇERÇIZ TOPULLIT DHE PREFEKTI I GJIROKASTRËS

 

agron mema

Nga Agron Mema

 
Në librin me kujtime të Ihsan Budos, themelues dhe aktivist i PKSH-së në Sarandë si dhe luftëtarë i LANÇ-it në formacionet partizane të jugut”Unë partizani shqiptar që shpëtova 20 mijë ushtarë italianë”vijnë shumë fakte dhe ngjarje të panjohura nga ajo periudhë që me qëllim janë fshehur nga historia.Themi me qëllim sepse protagonistët kryesorë të sajë u dënuan nga sistemi për të cilin luftuan , dhe faktet e ngjarjet u servirën sipas interesit të atyre që përfituan pa hedhur një pushkë kundër armikut, por hëngrën frytet e ëmbla të pushtetit të pas luftës.

 

11076229_761708980612047_91263076_n

 

Këtu vjen edhe një fakt i çuditshëm dhe plotë mesazhe që hedh dritë mbi bashkëjetesën me besimeve fetare dhe etnive të ndryshme në Gjirokastër dhe Sarandë, por edhe në evidentimin e figurave dhe vlerave të qytetit të Gjirokastrës.Ihsani shkruan se kur ka qenë në burgjet komuniste , në Ballsh,bashkë me të vuante dënimin edhe një shoku i tij i ngushtë, minoritari Stavri Papa(Bozgo), person i cili kishte kryer detyren e kryetarit të degës së punve të brendshme të Gjirokastrës në periudha të caktuara.Dhe një nga ditët që rrinin së bashku, Ihsani e pyet mikun se si shpjegohet që gjithë familjet e pasura të rrethit të Gjirokastrës i kishit vënë në shënjestër dhe një farë Harallamb Papadhopulli, që ishte nga tregëtarët më të pasur të Gjirokastrës, nuk e keni bezdisur, apo nga që njerzit e tij ishin nëpër punë të kualifikuara dhe njëkohësisht edhe bijt dhe bijat janë lejuar të ndjekin studimet e larta në të gjitha profilet, pa kurrfarë kufizimi?Strati e mori fjalën dhe tha:-Se është pikërisht ashtu si thua ti se këtë familje nuk e kemi bezdisur, por e kemi lënë të qetë , për këto arsye-“Gjatë okupacionit grek më 1940, në Gjirokastër, kryekomandanti grek ishte një gjeneral dhe nën komandë të tijë kishte edhe kalanë e Gjirokastrës.Gjenerali grek meqë ishte autorizuar dhe udhëzuar, që bashkë me komandimin e trupave greke të organizonte edhe administratën civile, që të merrej me plotsimin e nevojave të popullit.Në këtë kuadër gjenerali ishte urdhëruar që pasi të studionte situatën, ti propozonte qeverisë greke personin që duhej të ishte prefekti i Gjirokastrës.Gjenerali grek i propozoi qeverisë greke që kryesohej nga Metaksai, që si prefekt i Gjirokastrës të emërohej zoti Jani Diamanti, minoritar nga Derviçani që kishte mbaruar studimet e larta në Athinë për jurist.Kryetari i qeverisë greke, Metaksai, i dha këtë përgjigje gjeralit:-Para se ju të më propozoni se kush duhet të jetë prefekt i Gjirokastrës, ju duhet të thirrni në zyrën tuaj dhe të konsultoheni me zotin Harallamb Papadhopullin dhe pasi të marrësh përgjigjen e tij, të më propozosh atë person që ai do t’ju rekomandoj(Se ç’farë lidhje kishte kryeministri grek,Metaksai , me Harallamb Papadhopullin, janë gjëra të panjohura)Gjenerali grek, sipas porosisë së kyreministrit të tij, Metaksait, thirri në zyrën e tij Harallamb Papadhopullin.Fjalën e mori gjenerali duke e vënë në korent për gjithshka sa thamë më lart.Plaku Harallamb Papadhopulli, pasi e dëgjoi me kujdes të madh gjeneralin grek, e pyeti se kë keni menduar ju për të emruar prefekt të Gjirokastrës?Gjenerali grek ju përgjigj se unë kam menduar që këtë detyrë t’ia ngarkojmë zotit Jani Diamanti.Plaku i Gjirokastrës, Harallamb Papadhopulli , e mori fjalën duke ju drejtuar gjeneralit:-Përse zoti gjeneral keni menduar, që një detyrë të tillë t’ia ngarkoni Jani Diamantit, për faktin se është i besimit ortodoks?Jo, zoti gjeneral, kini menduar shumë keq!Ju , gjeneral, sot keni pushtuar Gjirokastrën, por ju mbas pak kohësh do të ikni së këtejmi dhe ne gjirokastritët, ortodoksë e myslimanë, do të jemi siç kemi qenë me njeri-tjetrin.Në këtë qytet mazhoranca është myslimane.Ne as që e shihnim njëri-tjetrin nga këto pozita teologjike.Ne jemi miq me njëri-tjetrin, ju vemi për Bajram e na vijnë për Pashkë, ju vemi nëpër dasma e mort, e po ashtu na vijnë, kemi respekt për njëri-tjetrin që duhet marrë shembull.Nisur nga këto pozita, gjeneral, në qytetin e gjirokastrës edhe prefekti duhet të jetë i besimit mysliman.

Gjenerali e pyeti Harrallambin se kë mendonte ai.Zoti Harallamb ju përgjigj gjeneralit se ai mendonte një person që ka simpati të madhe tek të dyja besimet fetare që përbëjnë qytetin, e që është me arsim të lartë dhe që ushtron detyrën e farmacistit në qytetin tonë, dhe ky është zoti Beso Gega.

Me kaq ç’do gjë mori fund.Gjenerali grek i propozoi kreut të qeverisë së tij, Metaksait, mendimet dhe propozimet e Harallamb Papadhopullit dhe BESO GEGA u emërua zyrtarisht në detyrën e prefektit të Gjirokastrës.

Z.Harallamb, para se të dilte nga zyra e gjeneralit, ju drejtua atij me këto fjalë:
-Ju, zoti gjeneral dje keni vrarë Çerçiz Topullin!
Gjenerali i befasuar nuk ishte në gjendje për t’ju përgjigjur.
-Po, po, e keni vrarë atë Hero.Pa e dini ,ju zoti gjeneral,-vijoi Harallambi,-se Çerçiz Topulli nuk është vetëm hero i Shqipërisë, por edhe i Greqisë apo gjithë Ballakanit, për faktin se luftoi kundër armikut tonë të përbashkët, Perandorisë Osmane?
Gjenerali akoma nuk qe në gjendje ti përgjigjej.Plaku Harallamb i tha gjeneralit:-Shko dhe shikoje atë Monumet madhështor që është ngritur në sheshin që mban emrin e

 

11081633_761709130612032_1963751839_n

       Busti i Çerçiz Topullit

 

Tij, ku një palo ushtar i juaji e ka plagosur në këmbën e djathtë nga urrejtja patologjike që kishte.Gjenerali e shikoi plakun Harallamb në sy dhe duke e falenderuar i premtoi se do të marrë masat e duhura.Gjenerali grek , në kuadër të këtij angazhimi, hetoi dhe gjeti se cili qe ushtari që kishte kryer një krim të tillë.Ushtari u vu para Monumentit të Çerçiz Topullit dhe kaluan para tij gjithë forcat e armatosura që ishin në qytetin e Gjirokastrës duke e pështyrë në fytyrë.Përfundimisht ushtarin e arrestuan dhe e dërguan në Janinë.
(Shënim:-Autori thotë se gjithshka thuhet për këtë ngjarje nuk janë fjalët e tij apo të Strati Papajt.Gjithë kjo përmbajtje ishte në një dosje që gjenerali grek kishte në zyrën e tij e që e la kur iku, ashtu siç janë luftrat që kur sulmon kundërshtari je në pamundësi që të marrësh gjithshka.Në këto kushte , komanda greke u largua nga Gjirokastra dhe la shumë dokumente, ndërmjet tyre edhe dosja në fjalë.Ky dokument u bë pronë e Sigurimit të Shtetit e që sot kushedi në ç’cep të bodrumeve të Ministrisë së Brendshme gjendet)

 

11041372_761709040612041_630174156_n

 

CILI QE FATI I PREFEKTIT BESO GEGA
Beso Gega u shërbeu me nder gjithë qytetarve të Gjirokastrës, por u arrestua, hetua dhe gjykua si agjent nga rregjimi monist.Beso Gega ishte jo vetëm patriot i shquar, por edhe admirues i LANÇ-it ku kemi dhe dëshmorin e Glinës Petrit Gega ,i cili ishte djali i tij.Jo vetëm kaq, por e bija, Liri Gega, që dihet fati i sajë tanimë sëbashku me bashkëshortin, gjeneralin dali Ndreu, ishte një nga udhëheqset e LANÇ-it, e po ashtu edhe djali i vogël i tij Astrit Gega që mbulonte detyra të rëndësishme gjatë luftës dhe pas sajë nuk i shpëtoi burgut komunist.Përfundimisht, një patriot i tillë,Beso Gega, pasi doli nga burgu, në kuadrin e një izolimi të plotë nga shoqëria dhe vet rregjimi, i dha fund jetës në mënyrë tragjike.Por nuk ishin ngopur akoma dhe në vitin 1977, në moshën 71 vjeçare , të arrestonin doktor –veterinerin Qemal Gega, të vetmin djalë të që kishte mbetur nga Beso Gega, ky bashkëmoshatar me Enver Hoxhën dhe shokë të ngushtë edhe në Francë dhe kishin kaluar një jetë të tërë me njëri-tjetrin.Qemal Gega edhe kur e liruan nga burgu e internuan në kënetat e Myzeqesë, ku edhe vdiq.Kështu u mbyll tragjikisht fati i familjes gjirokastrite të ish prefektit të sajë Beso Gega.Ndaj dhe historia e qytetit të Gjirokastrës duhet shkruar drejt ku të mos mungojnë këto fakte që e nderojnë vet qytetin dhe gjirokastritët.

 

Engjëll I. Berisha

 

Engjell I Berisha

Engjëll I. Berisha

 

Mr. sc. bibl. Engjëll I. Berisha, është i lindur më 17 qershor 1962 në Korenicë të Gjakovës. Gjatë studimeve në Gjuhë dhe letërsi shqipe në Prishtinë.  Vazhdoi studimet në postdiplomike në Universitetin e Zarës në Kroaci, ku mori titullin magjister i bibliotekarisë.

Boton në periodikun letrar prej viteve 1985 e më tutje. Me librin e parë del në vitin 1989 duke vazhduar pastaj edhe me disa përmbledhje poezish dhe shkrime tjera publicistike. Në vitin 1993 themeloi revistën letrare “Gazeta letrare” duke qenë dhe kryeredaktor i saj. Gati në të gjitha gazetat e botuara në Kosovë ka bashkëpunuar në faqet e kulturës, ndërsa gjatë viteve 1995-1999, ka punuar si gazetarë në të përditshmen “Bota sot” dhe të përjavshmen “ Eurozëri”. Në vitin 2000, fillon të punojë e ta drejtojë Bibliotekën Publike në Gjakovë, ku vazhdon edhe sot.

Është strukturë udhëheqëse në  Klubin letrar “Gjon Nikollë Kazazi” në Gjakovë.  Anëtar i PEN Qendrës në  Kosovë. Është anëtarë i “ International Writers And Artists Association” , Toledo, USA.

Shpërblimet:

–  Në vitin 1997 në takimet tradicionale të “Takimet e Gjeçovit” në Zym, fiton shpërblimin e vitit për poezinë më të mirë.

–  Në vitin 2002, fiton çmimin e Mitingut të poezisë me librin më të mirë të botuar në mes dy mitingjeve “Çati eshtrash”.

– Në dhjetor 2006 nga Art-Club,  Laç -Shqipëri, fiton  çmimin  letrar “Serembe”.  Përfshihet në antologjinë “I kujt je Atdhe” përpiluar nga Ali Podrimja.

 

 

11038698_369107179936098_2672412130155625091_n

World Poetry ,Yearbook 2013

 

Botohet në  World Poetry ,Yearbook 2013. Botohet në Poetas Del Moondo. – Themelon dhe është kryeredaktor  i gazetës për të zhdukur “27 prilli”.

– Prej vitit 2005-2009,  kryetar i Klubit letrar “Gjon Nikollë Kazazi” Gjakovë.

 

Veprat  e autorit:

 

 

11081121_380696058777210_7668040399083166796_n

  1. Dita me hënë e me nuse” poezi “Buzuku”. Prishtinë, 1991.

 

 

11050775_380695932110556_284530150621138411_n

      2.“Avenytë e muzgut”, poezi, Agjencia e autorëve”. Prishtinë ,1994.

 

 

11011050_380696402110509_8649389728038901153_n

     3.“Diaspora shqiptare”, tregime “Pjetër Bogdani”, Has, 1993.

 

 

11080969_380696295443853_5248711446225747298_n

     4. “Gjarpëri në shishe”, poezi “Rozafa” , Prishtinë,2000.

 

 

11083893_380696492110500_4927991436327719281_n

    5.“Masakra e Mejës e Korenicës”, publicistikë, “Gjon Nikollë Kazazi”, Gjakovë

 

 

1525292_380696005443882_3590728476415295492_n

     6.“Çati eshtrash”, poezi, “Rozafa”. Prishtinë ,2003.

 

     7.“Kujtesë e dehur”, poezi “Rozafa”. Prishtinë,2003.

 

 

1509712_380696775443805_3348177884132817179_n

      8.“Dyert e qiellit”, rrëfenja-publicistikë, “Rozafa”. Prishtinë ,2005.

 

 

10649609_380696178777198_6256265998586891074_n

      9. Rikrijimi i librit”, përmbledhje të opusit. Klubi letrar “Gj. N. Kazazi”. Gjakovë 2006.

 

      10. “Roli edukativ i bibliotekave shkollore dhe publike në Kosovë”, Botues: Biblioteka “Ibrahim Rugova”, Gjakovë, 2011.

 

 

11084282_380696155443867_8661307770946390229_n

    11.  “ Havv Much Times for an age” , – poezi të përkthyera në gjuhë angleze. Botoi “LULU”, USA, Përktheu Peter Tase.

 

 

10251930_380696458777170_2345857346311492764_n

     12. “Martirët e Korenicës”, Monografi. Botoi, Klubi letrar “Gjon N. Kazazi”. 2013,Gjakovë.

 

Cikël poetik nga Engjëll I. Berisha

 

Engjell I Berisha

Cikël poetik nga Engjëll I. Berisha

 

 

 

Ngjyra e shkrimit

 

Si sytë e fëmijës ngjyrë deti

ngjyra e shkrimit

pellg i thellë

sa i ftohtë fundi

atje me një gur dhëmbët e tigrit

diamant a topaz

e ngjyra përhitet përhitet

e del gjak i bardhë

i vdekjes klinike

 

si sytë e fëmijës ngjyrë malli

ngjyra e shkrimit e lodh bardhësinë

me pamjen e bukur të lindjes

e këput me vijë të zezë

copën e vogël të gëzimit

 

dërgoma një letër – vjollcë

ngjyrë qielli

vizato përfund fjalëve

lumin ku pinë

kafshët e buta

e njerëzit e egër

 

ku e gjet, o Zot!

atë penë që në vend të ngjyrës së ëmbël

rrjedh helm e lot

 

 

 

Trupi i shpluar

 

Mos je ti ai Anonimi

autor i letrës së humbur

që koha e ardhshme e hapi

dhe e shpaloi si trupin

me plagën e sëmurë

të urrejtjes sate

 

rresht i parë i saj

homo hominus lupus est

e ujku me përrallë në shkallë

në legjendë më lë pas dore

para syve sa qeshë gjallë

 

mos je ti ai që ia lë testament

brezit tënd që lind i pafajshëm

këtë shkrim të zi të zi të zi

si dëshmi të verbërisë sate

dhe urrejtjes

 

koha shëron

po fjalët nuk vdesin në Libër

ngjyra e zezë e shkrimit tënd

ruhet nëpër rafte

 

mos je ti ai që e shkrive vajin

e fike zjarrin

e nxive kohën që mbeti harresë

dhe dëshmi e verbësisë sate

Ku të të gjejnë

të të përgjigjen

s’je sot s’je nesër

shpalohet vetëm turpi yt

 

 

 

Thashë

 

Mos i numëro vitet me njerëzit egoistë

ata ta humbin baraspeshën

lëvdatë e zhveshur janë.

 

Dikush tha. Vetëm dashuria mbetet

si kundërvlerë e së kaluarës

me çka ta këmbejmë pastaj?

 

Vetëm dashuria numërohet jetë.

 

Thonë. Sëmundje e kohës është kjo

kohën që s’mund ta kthesh më

e godet nostalgjia.

 

Çka thanë për shpresën?

çdo lindje e diellit është një ditë me shpresë

bukë e shpresë sa të duash.

 

Vit i thyeshëm, apo çka tjetër?

Vijnë të më tregojnë!

 

 

 

Frika

 

Çka mund të blejë me pagën mujore

një dozë frikë kushton më së liri,

është produkt vendor

 

në tregun ku blejnë të gjithë, shitet propaganda

produkti më i lirë vendor

 

ata që s’kanë pagë, frikën e marrin falas

të fabrikuar e marrin, produkt i përdorur.

 

prej pagës sime më mbesin copëza kusuri

mund ta blejë dhe shtypin me foto politikash

 

frika mbetet  malli më i lirë, e shesin dhe e blejnë shumica

 

në Ankandin  politik të gjitha shiten

vetëm frika ndahet falas.

 

 

 

Natë dimri

 

Krejt çka shkruan dora ime e dridhur

e nxora nga herbariumi

ujë të pi fjala ime thashë

dhe ky rrëfimi im mesditë prej shtëpisë

prej nga e shoh të frikshëm

tokën e tim ati

 

fjalët bëjnë natë dimri

i ftohtë janari ngrinë mendimet

kotësia e kujtimit heshtur

riprodhon dhembjen shpërfytyruar

 

edhe njëherë të ç’veshur

e shoh vendin tim, tokën time

vendin ta zbrazin matrapazët

këtë punë kanë ata

 

dita me bërtitmë e lodhur rri në këmbë

fjalë grisin çka tjetër pos fjalë

a  këndon zemra e zbrazur

diku rrahin kambanarët

Zoti pikëllohet për të dashurit

 

i kaltër qielli

e verdhë është shpresa e kaluara e jonë

herë errët herë bën shenjë drite

 

si të dalim nga shtrati i ftohtë

pa mbulesë

po mëkati, kënd e zë  mëkati i huaj

 

poetët  reflektojnë  dashuri

dashuria e ruan edhe Atdheun

Atdheu i ruan zogjtë e vetë si në kuvli.

                 

 

 

 

Letërpostalja

 

Sa ta kapë syri kasollen time

jehona e thirrjes telefon të zgjon

zëri im i ëndrrës

 

ku po shkon

përgjithmonë dashuria si pema

e pëson me rrënjën e gjethit

në baltën e njomë

 

S’di të shkruaj zemra ime

as syri yt të lexojë

 

 

 

Virtyti

 

Besimi është, virtyt

–  ta ruajmë

virtyti  është, dashuri

–  ta kultivojmë

dashuria është, reflektim

–  ta shprehim

reflektimi është vetë njeriu

–  ta ndihmojmë

njeriu është krijesa më delikate

–  ta çmojmë

toka ku shkelim, e mban jetën

–  ta përpunojmë.

jeta është premtim

–  ta pranojmë

Krijuesi është në figurën tonë

–  ta adhurojmë

ku është besimi, virtyti, dashuria,

është  jeta, premtimi, paqja,  mirësia.

 

 

Shtëpia Botuese “ADA” publikon Vëllimin Poetik “Kurtheve kohore” të autorit Besmir Muslia.

  Shtëpia Botuese “ADA” publikon Vëllimin Poetik “Kurtheve kohore” të autorit Besmir Muslia. Titulli i librit: Kurtheve kohore Autor: Besmir Muslia Përgatiti për botim: Roland Lushi ISBN: 978-9928-193-60-5 Formati: 13.5 X 20 © : Autori Tirazhi 350 kopje Botimet ADA Shtëpia … Continue reading

Jahe Fida

      Jahe Fida   Jahe Fida Lindi më 20 Shkurt të vitit 1955,  në Grevë,  Peshkopi. Në vitin 1974 pëfundoi Shkollën e Mesme të Përgjithshme Peshkopi. Më pas largohet nga vendlindja për të ndjekur studimet Universitare, të cilat … Continue reading

Eva Kacanja

         Eva Kacanja   Eva Esat Kacanja ka lindur me 07.10.1971 në qytetin e Krujës.Pasioni për artin e shkruar ka filluar qysh në moshë të herët, aq sa publikimet e para filloi t’i botojë në organet e … Continue reading

Në Takimet poetike të Karadakut” – Kumanovë – 2015, poezia : “Poezi pa adresë” e autores Zejnepe Alili Rexhepi vlerësohet me çmimin e dytë “Fadil Bekteshi”.

    Zejnepe Alili -Rexhepi     Në Takimet poetike të  Karadakut” – Kumanovë – 2015, poezia : “Poezi pa adresë” e autores  Zejnepe Alili Rexhepi vlerësohet  me çmimin e dytë “Fadil Bekteshi”.     Në Takimet poetike të  Karadakut” – Kumanovë – … Continue reading

Poezi nga Adem Zaplluzha

 

adem Zaplluzha

Poezi nga Adem Zaplluzha 

 

 

 

SI  ÇAFKAT E SËMURA

 

Nga majat e gishtave pikon dita

Zogjtë e blerimit tim

I kanë harruar çerdhet,

Bredhin hapësirës

Si mjegullat

Pa itinerar

 

Ikin ose vijnë trenat

Nga dritaret e autobusëve

Udhëtarët i gjuajnë letrat e dashurisë

I gjuajnë edhe shikimet e zbrazëta

Në drejtim të vashave sygështenjë

 

Në një katrahurë mendimesh

Përzihen disa lloje emocionesh

Përzihen si mendimet e lënduara

nga rrebeshi

Jashtë dhomës sime

Si për mëri frynë

Një erë e fortë i shkulë lisat.

e sëmurë

 

Veriu i acartë frynë

E nuk ndalet në asnjë portë

Mendimet bien në tokë

Si çafkat e sëmura
Shkëputen degët e mushmollës

Pa shënuar dot-kurrë

Asnjë kuotë!

Një dimër i zi po vjen

Arkeologët me lopata të ngrira

Rrëmihin të kaluarën e hidhur të erës

Duke mos lëkundur fare portat e humnerës…

 

 

 

ZOGJTË E IKUR TË MENDJES

 

Në kujtesën time të kositur

Sërish po mbinë bari

Zogjtë  e vetmuar të korijeve

Kanë filluar t’u përngjajnë turtujve

 

Vera iku më herët sivjet

Kurse dimri ka mbetur peng

Mes një kohe asnjanëse

Çfarë të bëjë me duart e mia

 

Kjo kohë e ngrysur

Paska hyrë në shpirtin e zgërbonjës

Dhe pret që në befasi ta sulmoj ditën

E cila posa është nisur

Në një udhëtim pak më ndryshe

 

Asgjë më nuk i përngjan etjes

Mëngjesi vuan nga kotësia

Zogjtë e ikur të mendjes

S’fluturojnë më këndej pari

 

 

 

SI DEVETË E SHKRETËTIRËS

 

Kjo moshë e shtyrë qenka tepër e rënd

Nuk mund të bartet

Zvarritet si mali i lodhur

Më është rënduar mbi supe

Lakohet në dysh kurrizi i thyer

Si te rrapi i bardhë

Frynë erërat në zgërbonjën e shpirtit

 

Përpos hapave të lodhur dhe vetmisë

Askush pranë nesh

Ecim si dy kukëza të drunjta

Pa shpresë

I shkelim udhët e ndrydhura

Të ditëve

Që vijnë dhe ato që ikin

 

Qenka shumë e rënd

Tepër e rënd kjo peshë e padurueshme

Rëndojnë mbi supe ditët

Muajt dhe vitet

Kjo barrë e madhe sa bota

S’durohet dot

Ama as nuk mund ta heqim

 

Si devetë e shkretëtirës

Pushojmë nëpër oazat e kujtesës

Për inatin tonë

S’ndalen buzëqeshjet e drurëve të shtrembër

Qeshin e qeshin me ne zhapikët prej dune

Kurse pesha

Në çdo hap më e rënd se jeta

 

 

SHTËPIA IME

 

Shtëpia ime e ngrohtë

Më pret diku në vetmin time

Askush brenda

Përpos fëmijërisë së hidhur

Dhe sandaleve të motrës

 

Një palë këpucë të vjetra

Të arnuara nga duart e babait

Ai njeri i mirë

Për çdo festë fetare

Na arnonte këpucët dhe dhimbjet

 

Shtëpia ima mbuluar me kashtë thekre

Asnjëherë nuk pikoi trishtim

Me duart e saja të ngrohta

Na mbante gjallë

Dhe shpeshherë

Recitonte poemën e mjerimit

 

Por ishte shtëpia e jonë

E ngrohtë si zemra e nënës

Kur kishim mall

Për diellin e përflakur të atdheut

Krah më krah i hapnim dritaret

 

 

 

 

PËR TA MBËRRI  FUNDIN

 

Rrugët janë të gjata

E kur të mbërrimë në fund

(I cili asnjëherë

askund nuk ekziston)

Mu aty mbërrijmë

Mund t’i prekim mendimet e erës

 

Ndoshta njerëzit nuk kuptojnë

Por në fundin e një fundi

Fillon një tjetër fund pambarim

Pa emër

Dhe pa mbiemër

Ku mund të humbim

Si zogjtë e ngrirë të një stine

 

Ne duhet të ecim, bijtë e mi

Domosdo duhet të ecim

Përtej ngadhënjimit të fjalës

Nëse ndalemi

Te fundi që nuk ekziston

Do filloj sërish një tjetër fund

 

Në hapin e parë

Të vrapit të kaprollit të verbër

Fillon përmbytja e yjeve

Dhe detet fundosen në univers
Për ta mbërri fundin

Nuk duhet shumë mençuri

Ne edhe ashtu jemi në fund

Andaj duhet të fillojmë të ecim

Nga fillimi i një fundi

Që s’duket askund

Në horizontin e imagjinuar