Poezi nga Vullnet Mato

Poezi nga Vullnet Mato   PSE SHKRUAJ PËR DASHURINË Ndonëse pres ftesën nga Yllësia e Andromedës, ku më pret çdo kohë inteligjenca jashtëtokësore, shkruaj shpesh për ndjesinë më superiore të jetës, se auditorit i pëlqejnë motivet e ndjenjave rinore. Por … Continue reading

Poezi nga Fejzi Murati

Poezi nga Fejzi Murati

 

GJETHET NË VJESHTË

I ndjek me sy kur shkëputen një nga një
shumica pa jetë e pa gjak në vena,
fluturojnë drejt tokës pa zhurmë e pa zë
të marra dhunshëm nga era.

Në atë fluturim lexoj një jetë të tërë
me ca hieroglife që vetëm ato dinë t’i shkruajnë,
megjithëse shkëputen nga trungu mëmë,
edhe kur vdesin duket se vallëzojnë.

S’e shajnë jetën që i braktisi kaq herët,
as pemën mëmë që i zhveshi nga supet e saj,
drejt vdekjes largohen butë-butë, duke qeshur
sikur thellë në shpirt, një jetë të dytë mbajnë!

 

LIRI PA KUSHTE

Sot kam vendosur
të burgos mërzinë,
më lodhi me monotoninë e saj të përditshme!
Sot kam vendosur
të burgos trishtimin,
më lodhi me ecejaket cdo mëngjes e cdo mbrëmje!
Sot kam vendosur
të burgos mërinë,
më shfaqet sa herë humbas gjakftohtësinë!
Sot kam vendosur
të burgos urrejtjen,
më gërryen shpirtin si ndryshku hekurin!

Sot i kam dhënë liri pa kushte dashurisë!
Ajo si dielli
t’i përqafoj të gjithë!

 

SHEKUJ MË PARË

Atëherë
nuk kishin lindur shkronjat,
ndaj dashurinë ta lexova në sytë e shkruar.
Atëherë
nuk kishin lindur as notat muzikore,
ndaj shpirtin
me këngët e zogjve ta kam dërguar.

Atëherë
edhe detet nuk ishte të kripur,
por i bënë të tillë lotët e të dashuruarve.
Atëherë
vetëm dielli lundronte në qiellin e trazuar,
që hënën,
si fëmijë, mbante për dore.

Atëherë,
pikërisht atëherë mes yjësisë,
ta dërgova mesazhin e dashurisë.

Fragment nga novela “Nën dritën e Hënës” të autores Marjeta Shatro- Rrapaj / Shkëputur nga libri me tregime dhe novela “Regëtima pulëbardhash”

Fragment nga novela “Nën dritën e Hënës”  të autores Marjeta Shatro- Rrapaj   *** Deni vazhdonte të qëndronte në verandën jashtë. Asnjë zhurmë nuk dëgjohej. Qetësi e plotë. Dhe nga shtëpia përballë nuk dukej asnjë shenjë. Thuajse nuk lëvizte asgjë, … Continue reading

The Story of The Scarf / Poem by Epitacio Tongohan

Poem by Epitacio Tongohan 

 

The Story of The Scarf

im out after the fall

i unearthed the mystery of the delicate shapes
of the colorful flowers, caringly grown
along the valleys and alleys of the temples,
& i saw it withered. died. gone…

so i borrowed the left-over scarf of a fool
where cockroaches and rats remained
standing on the edge of time

to remind me
of its fragile beauty

~penpen
© 10-29-17
edited 12-27-17