Poemas de Maria Cerminara

maria

Poemas de Maria Cerminara

 

 

MARAVILLOSAS !!!

 

Las llaman “irresistibles”….
Esas personas, que emocionalmente
Te dan todo..
Alma, corazón, y mente ..
Aquellas que una vez que ingresan en nuestra vida se alojan y disfrutamos de ellas las cuales nos llenan de alegrías .

Esas que las miras más allá de la piel…
desde lo profundo de nuestras almas.
Esas personas que de la pasión te hacen la razón de vivir ..
Esas que sin permiso te enamoras ..
Bueno, primero debe encontrarlas y
sólo entonces me lo entenderás….

 

 

AFECTOS Y SENTIMIENTOS

 

Cuando una persona te ama realmente con el corazón
puede ser distante de ti también miles de kilómetros o puedes no verla durante mucho tiempo…
Pero poco importa porque ella vive dentro de ti..
y si es un amor …no tendrá ojos para ningún otro
y si es un amigo lo querrás siempre bien… Porque dondequiera que se encuentren las personas
el corazón no cuenta las distancias pero el afecto y los sentimientos ” Si “…

 

 

AMOR LEJANO

 

Sigues estando en mi
jamas partirás de mi lado ..
Sigues aqui en mente mi cuepo
y corazón te tienen guardado.

Como olvidarte si eres parte de mi
tantas promesas que nos dijimos
tantos momentos compartidos
que ya quedaron en tu olvido….

Aunque sepa que estas lejos
Y no soy más dueña de tu amor
Sigues viviendo en mi alma
y mi cuerpo que aun te extraña.

Donde solo la luna fue testigo
de tantas noches de pasión y fuego
Porque te siento y sigues
presente aun en mi melancolía.

Te extraño tanto estando en
lo lejano de tu ausencia
Donde quedo solo mi amor
Y tu en la distancia en la nada ..

 

MariCer
Bs As
Argentina
230816

 

 

JU LUTEM, MOS !!! / Videopoezi nga Lume Plaku

Lumturi Plaku

Poezi nga Lumturi Plaku

 

 

JU LUTEM, MOS !!!

 

Mos mi shikoni rrudhat e mia të vuajtjeve
e as dëshirat e vrara, ndër rrëza humbur,
mos mi shikoni as ëndërrat e arrnuara,
të burgosura, kurr shprehur…
ju lutem mos, se më jep më shumë dhimbje,
ai shikimi kurioz si në kërkime…

Mos më shikoni as goditjet gjak mbas shpine,
ato janë plagë marrë prej thikash tradhëtie,
mos më shihni as djegjet brënda zemrës,
as shpresat e shuara
e as mos u mundoni ti numuroni,
se, ufff…
janë shumë e të pa shëruara…

Shihmëni vetëm buzëqeshjen
hedhur trasparente mbi fytyrën time,
do jetë diell edhe kur s’do jem e lumturuar,
ndëgjoni këngët, që i këndova e do i këndoj,
ndoshta dhe me zë të stonuar,
por gjithëmonë,
edhe në momentin e trishtuar.

 

 

Poezi nga Lumo Kolleshi

lumo kolleshi

Poezi nga Lumo Kolleshi

 

 

PA PJESË

 

Më thanë të vrapoja dhe i theva këmbët,

Kalova mbi gjemba dhe gurë zbathurisht.

Deri në bërryl lakmia kish përveshur mëngët,

Sinorët e lumturisë po ndante natyrisht.

 

Prita e prita si mali dëborën,

Por ishte vere e toka gulçonte në djersë.

Askush nuk më foli, askush s’ më dha dorën,

Veç një zë më tuje : “për ty nuk ka pjesë!”

 

Kërkova në fund veç një majë shkëmbi,

Prej andej të fluturoja në të zezën humnerë.

Hodha sytë. Atje mizëria më trembi.

Dhe për të vdekur, sinori duhej blerë.

 

 

ASPAK ÇUDI

 

Mos të duket çudi aspak,

E kam gjetur brenda ujkut njeriun

Tek luan në pyll me një femijë të braktisur,

Siç kam gjetur dhe një tufë ujqish brenda njeriut,

Brenda njeriut shpirtgrisur.

 

 

DIELL SHTATORI

 

Ende nëpër lisat shurdhanë

Gjinkallërojnë gjinkallat,

Megjithatë,

Vjeshta,

Në parlamentin e saj,

Kalon për votim vettingun për gjethet.

Pritet vetëm ardhja e erërave.

 

 

I HUAJ NDËR UJQËR

 

Po flasin për gjoba dhe vetëm për gjoba,

Për mundësi jete, veç heshtje nën varr.

Me gjuhën hipokrite u vela,u ngopa,

Një Mersoi i them me vete të më marrë.

 

I huaj nuk linda asnjëherë mbi këtë dhe,

Të huaj më bëtë ju dhe vetëm ju,

Ju që gjyqet e famshme i bëtë për kafe,

Për vete u gdhitë sheikë rozë apo blu.

 

Tani që atdheut s’i latë më lëkurë,

Atdheun e shpini përditë në koma,

Nxirrini të gjithë gjarprinjtë nën gurë,

Shpërndani ndër ujqër dekorata e diploma!