HYMN I GJUHËS SIME / Poezi nga Kristo Çipa – Mjeshtër i Madh

 
Poezi nga Kristo Çipa – Mjeshtër i Madh
 
 
HYMN I GJUHËS SIME
 
Nga vatra më foli zjarri me flakët e tija
Ti je zoti im i pari, unë jam si fëmija
Nëpër prush e nëpër flakë flitet gjuha ime
Nuk kam alfabet në kartë shkrim e drejtëshkrime
 
Kur erdha, një gjuhë dëgjova, ajo ishte jotja
Darkë më darkë e mësova, ditën e mbuloja
Ishte para historisë kur s’kish vatër prushi
I dha diell dashurisë, drurë e gurë i zbuti
 
Kjo është gjuha ime e shpirtit, tingulli liri
Që lart nga qielli zbriti tek qumështi në gji
Kjo gjuhë e parathënë në qeshje çilimiu
Sa preku gjoksin Nënë, me qumësht gjuhën piu
 
Si më dëgjon Zoti kur i bëj ankime
Si mund të flasë loti që rjedh nëpër vajtime
Dert i diellit t’lodhur ku zuri të qeshë
Tek kjo gjuhe e folur, tek kjo gjuhë princeshë
 
Që ëmbëlson fjalën si mushti i hardhisë
Dritëson uratën kur i flet fëmijës
Zogjtë e qiellit gjërë i thëret e vijnë
Gjuhë e gjuhëve Mëmë u duket violinë
 
I jep dhimbjes shpresë, brengës i jep dritë
Dashurisë besë, errësirës sytë
Të fton: eja folmë, s’jam gjuhë, jam muzikë
Se mua më zgjodhën për ju vetë perënditë
 
Kur sokëllijnë trimat betejash pa kthim
Fshihen vetëtimat, qiejt psherëtijn
Dimri nguros gunën, shkon e lidh tufanet
Furtuna nduk gjuhën, bora rënkon mallet
 
Jam gjuhë që jam vrarë dhe pse gjuhe kam lindur
Dhe gjak më kanë marrë, por s’jam gjakprishur
Shpesh jam kryqëzuar, shumë më kanë mohuar
Tek ndiqnin majmunët, unë isha vet shkruar
 
Kur perden hiqte moti zgjimi syrin hapi
Mallkimin piq dhespoti sulltani nxin fermanin
Si zjarrin ne e mbanim ket gjuhen e te pareve
Te shkruhej na e ndalnin si vet detin persianve
 
Por kot që na mundonin se gjuha ish liri
Një dritë që vjen nga Zoti, ta fikësh s’ke fuqi
Për çdo gërmë, një lumë gjak e kryegjak
Të mos zhbëhej në gjumë ky kombi i pafat
 
Ju Nëna, motra, bija dhe gra për gjenerata
Ju lutet Shqipëria, ju falet gojë mjalta
E shtrydhni vetëtimën, e bëni qumësht Nëne
Me të risni fëmijët se gjuha ësht’ gjak zemre
 
Në radhë me gjuhët motra si lulet plot radhuan
E lirë për ne është bota, ne gjuhë shumë duam
Kur dheut tonë t’i kthehen fëmijët fluturak
Me fjalë shqipe të dehen, me gjuhën tonë mjaltë
 
Mbi gjthë krimet mizore, mohimi i gjuhes është
Po s’ja mëson fëmijës, s’je nënë por je nepërkë
Se veç identiteti është drita në liri
Atë që s’e bën shteti, o Nënë bëne ti!
 

Poems by Bam Dev Sharma

 
Poems by Bam Dev Sharma
 
 
I DID DABBLE SOME WORDS
 
In the early dawn
I saw a pregnant woman
standing
in front of a mirror
gazing the serene sky
and counting
cycles of menses!
 
Her protruding belly
wrapped in silvery shawl
like the sunny rays
waltzing on the grassy land
meant more than she could tell.
 
I saw her caress the belly
and smile
as if she embodied the mystery
inexplicable in words .
 
I did not hesitate
to dabble few words
in capturing the spectacular scene
as if splashing light
on the canvass
or like the gentle wind
creeping towards the ruffling leaves.
 
I see these words
like crawling ants on the wall
and turning into
sprinkling dew drops
emitting jocund dreams
to be carved
in pervasive memory!
 
 
 
BREAKING WALLS
 
Do you know
We are fond of breaking ?
 
We can break walls
Erected on any landscapes
Made of bricks or stones
By crafty masons
Or laborious workmen
Designed by artful engineers
Or inspected by painstaking inspectors
For years and years.
 
But can we break walls
Made of surmounting egos
And nefarious jealousy
Carved with hatred and envy
And the rocks of
Distrust and animosity
Created by ourselves ?
 
Let’s break these walls if we can
But I am sure they are so tall.
 
 
 
IN THE WILY RAYS
 
When we begin to pace
The meandering journey of life,
We are asked
To wear the veil of time
And carry a bag of destinies!
 
Soon we encounter whims
That try to emaciate
Streaming webs of life
To bewilder the journey.
 
But we strive to collect
Infinite light of universe
Goading
Sprouting vigil
Of resolve
As if it were a green plant
Popping out
In the wily rays
To bloom!
 
A plant we are
With several branches
Of destiny
With flowering hopes
And burgeoning leaves of faith!
 
Copyrights by Bam Dev Sharma
 
 
 

Terane Turan Rehimli (Azerbaýjan Respublikasy) / Türkmen diline terjime eden Orazmyrat Myradow

  Terane Turan Rehimli (Azerbaýjan Respublikasy)     Biz bir-birek üçin döremändiris   Iki parhly dünýäň adamlary biz, Biri gije, gündiz, gör-ä, birinde. Bakyş, ýürek parhly, ýadyrgaýarys, Biz bir-birek üçin döremändiris.   Meniň arzuwlarym – ýelkensiz gämi, Seniň tolkunlaryň gozgamaz … Continue reading

Poem by Wansoo Kim / Translated into Bengali by Professor Dr. Masudul Hoq

  —————– দক্ষিণ কোরিয়ার কবিতা —————   মূল: ওয়ানসু কিম রূপান্তর: মাসুদুল হক     ১.একটি মাকড়সা (A Spider)   একটি মাকড়সা রংধনু বর্ণের স্বপ্ন দ্যাখে, আকাঙ্ক্ষার সুতো ঘুরছে ছাদের নিচে অন্ধকার কোণায়।   গতকালের মতো যদিও আজ‌ও কোনো পোকামাকড় … Continue reading