HYMN I GJUHËS SIME / Poezi nga Kristo Çipa – Mjeshtër i Madh

 
Poezi nga Kristo Çipa – Mjeshtër i Madh
 
 
HYMN I GJUHËS SIME
 
Nga vatra më foli zjarri me flakët e tija
Ti je zoti im i pari, unë jam si fëmija
Nëpër prush e nëpër flakë flitet gjuha ime
Nuk kam alfabet në kartë shkrim e drejtëshkrime
 
Kur erdha, një gjuhë dëgjova, ajo ishte jotja
Darkë më darkë e mësova, ditën e mbuloja
Ishte para historisë kur s’kish vatër prushi
I dha diell dashurisë, drurë e gurë i zbuti
 
Kjo është gjuha ime e shpirtit, tingulli liri
Që lart nga qielli zbriti tek qumështi në gji
Kjo gjuhë e parathënë në qeshje çilimiu
Sa preku gjoksin Nënë, me qumësht gjuhën piu
 
Si më dëgjon Zoti kur i bëj ankime
Si mund të flasë loti që rjedh nëpër vajtime
Dert i diellit t’lodhur ku zuri të qeshë
Tek kjo gjuhe e folur, tek kjo gjuhë princeshë
 
Që ëmbëlson fjalën si mushti i hardhisë
Dritëson uratën kur i flet fëmijës
Zogjtë e qiellit gjërë i thëret e vijnë
Gjuhë e gjuhëve Mëmë u duket violinë
 
I jep dhimbjes shpresë, brengës i jep dritë
Dashurisë besë, errësirës sytë
Të fton: eja folmë, s’jam gjuhë, jam muzikë
Se mua më zgjodhën për ju vetë perënditë
 
Kur sokëllijnë trimat betejash pa kthim
Fshihen vetëtimat, qiejt psherëtijn
Dimri nguros gunën, shkon e lidh tufanet
Furtuna nduk gjuhën, bora rënkon mallet
 
Jam gjuhë që jam vrarë dhe pse gjuhe kam lindur
Dhe gjak më kanë marrë, por s’jam gjakprishur
Shpesh jam kryqëzuar, shumë më kanë mohuar
Tek ndiqnin majmunët, unë isha vet shkruar
 
Kur perden hiqte moti zgjimi syrin hapi
Mallkimin piq dhespoti sulltani nxin fermanin
Si zjarrin ne e mbanim ket gjuhen e te pareve
Te shkruhej na e ndalnin si vet detin persianve
 
Por kot që na mundonin se gjuha ish liri
Një dritë që vjen nga Zoti, ta fikësh s’ke fuqi
Për çdo gërmë, një lumë gjak e kryegjak
Të mos zhbëhej në gjumë ky kombi i pafat
 
Ju Nëna, motra, bija dhe gra për gjenerata
Ju lutet Shqipëria, ju falet gojë mjalta
E shtrydhni vetëtimën, e bëni qumësht Nëne
Me të risni fëmijët se gjuha ësht’ gjak zemre
 
Në radhë me gjuhët motra si lulet plot radhuan
E lirë për ne është bota, ne gjuhë shumë duam
Kur dheut tonë t’i kthehen fëmijët fluturak
Me fjalë shqipe të dehen, me gjuhën tonë mjaltë
 
Mbi gjthë krimet mizore, mohimi i gjuhes është
Po s’ja mëson fëmijës, s’je nënë por je nepërkë
Se veç identiteti është drita në liri
Atë që s’e bën shteti, o Nënë bëne ti!
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s