Poezi nga Lola Shehi

Poezi nga Lola Shehi   KUR PUTH POEZIA Ç’ishte vallë, ajo ndjenjë, që më riktheu, Të derdhem vrullshëm drejt vargjeve të mia,  Me ç’përralla të ëmbla shpirtin mà gënjeu, Të gjej prehjen magjike, aty, ku çel poezia?… Vallë qe dhimbja … Continue reading

Poezi nga Myrteza Mara

Poezi nga Myrteza Mara   KU ËSHTË PARAJSA Mërzitur nga jeta tokësore, Ku thyhen si qelqe zemrat. Fluturova në hapsirat qiellore Të shihja ku bridhnin ëndrrat. Dhe mbërrita në qiellin-parajsë Të shihja si kishin zenë vend, Të urtët, të varfërit, … Continue reading

Poezi nga Ekrem Ajruli

Poezi nga Ekrem Ajruli   JO!!! Jo, nuk ka dashuri të shëndetshme në shpirtshpellë Ku nuk depërton Rreze dielldashurie Aty shëmbëllen vetëm Buzëqeshje djallëzie Mos provo të mbjellësh Trëndafil në shpirtdjerrinë Vapa e thanë Acari e ngrinë **** Mos provo … Continue reading

Poems by Tyran Prizren Spahiu

Poems by Tyran Prizren Spahiu

 

ONCE AGAIN I APOLOGIZE

… ardor of your dreams, untold stories
tremendous nights of youth
breathes our corner of love
many summer partitions
waiting nearby the bistro window
drawing, writing letters
experiencing
frauds in the opening scene
sweeping watering eyes
waking up again like the phoenix
even warmer love offering .
My Lady
Numerous orgies in the early morning hours
pretending never have heard, closing eyes and ears
in front of my youth games,
feeling a flock of amorality
towards the lust of passion.
Madam, with grace, patience, tears
in love you stayed generous
enduring hits after hits
by me, the hyena man.
Today, at the age
thou make me company, loving even more flaming
aware being
horseshoe knocking is on my conscience
repented, watching sullen, disgraced
humiliated moral follows me, dishonored I am.
hope waterfalls covers the past,
my Angle I really do apologize…

 

SHADOW

Summer heat released fresh air
flowed first shadows of the rain
warmth came into my chest
do not know
feelings are, or the invited love?

As the spider landed in my nest
shoot the volcano of goodness
rays of beautiful life
granted me without asking my past.

You traveled through my blood vessels
purifying the paths of sin
repelled my malice ego
planting the sincere nature.

Sobered I asked repentance
promising loyalty
I hugged your beauty
modesty, the simplicity I enslaved.

Deriding my arrogance
directing me towards calm waters
I learned from your patience
now
I am the slave of sincerity
a bondman who does not jealous
tool that will enter into the fire
water that will flood the evil
insatiably will travel
to the end of the road-life
do promise
with love, loyalty I will feed you …

ADEM ZAPLLUZHA, ARUSHA E BJESHKËVE POETIKE – Parathënie e vëllimit poetik “Ti mundesh nëse do” i  poetit kosovar Adem Zaplluzha / Nga: MSc. Albert HABAZAJ, poet, studiues

ADEM ZAPLLUZHA, ARUSHA E BJESHKËVE POETIKE Poezi e prodhuar nga hidrocentrali i shpirtit të Adem Zaplluzhës Parathënie e vëllimit poetik “Ti mundesh nëse do” i  poetit kosovar Adem Zaplluzha Edhe pse deri në këto çaste që shkruaj këto dy fjalë … Continue reading