Verica TADIĆ (SERBIA) / Traduzione in italiano: Sonja Petrović

Verica TADIĆ (SERBIA)
 
Verica Tadić pubblica poesia contemporanea, poesia di haiku, saggi, critica letteraria, studi, storie, frasi e aforismi su riviste nazionali ed internazionali ed edizioni congiunte. È presente in numerose opere letterarie e riviste, in quaranta libri congiunti, così come in otto antologie di scrittori serbi, due antologie di scrittori balcanici e un’antologia mondiale.
Ha vinto i seguenti premi: Per poesia – Premio del club letterario “I corsi di Morava “, (1972, 1974); Per storie – Premio del club letterario ” I corsi di Morava ” (1975), – Premio internazionale della rivista “AKT”, per la storia più corta (2007); Per aforismi – Premio „Momčilo Tesić“, (2005); Per una raccolta di narrazioni-
Premio jugoslavo,”Ćamil Sijarić”, (2005), “Comunità inter-repubblicana per attività culturali-educative”, Montenegro, Pljevlja; Per saggi – Premio „Andra Gavrilović“, (2008).
Laureat è anche il premio della Naji Naaman Foundation, dal Libano, “Premi d’onore (per opere complete)” per il 2018.
La sua poesia è stata tradotta in slovacco, russo, polacco, italiano, tedesco, inglese, spagnolo e racconti in lingua slovena.
 
Libri pubblicati: “Isola delle notti”(„Ostrva noći, 1990“) ; “Il silenzio di polline” („Peludna tišina“, 2001); “La rete dei fili del sole” (Mreža od sunčevih niti, 2003); “Il tappetto dei ducati” („Sag od dukata, 2004); “Kristina e Blaž ” ( Kr)istina i (B)laž, 2006, 2007); “Dita fluorescenti” („Fluorescentni prsti“, 2008); “Sugli scogli dei momenti” („Na hridima trenutka“, 2009); “La porta della comunione”(„Pričesna vtrata“, 2013); “Il ballo di voto” („Zavetni ples“2, 2013); “I graffiti dell’eone” („Eonski grafiti“, 2015); “Quando parole sognano” („Kad reči sanjaju“, 2015); “Il preludio dell’ansia” ( „Preludijum zebnje“, 2016).
La rivista ” Cercine”(Svitak) (n. 27-28/ 2001) è dedicata all’opera letteraria di Verica Tadic.
Scrittore Milovan Gočmanac, ha scritto il libro: “Sensibilità lirica spiritualizzata”(„Oduhovljeni lirski senzibilitet“, 2012), in cui si occuppa delle creazioni letterarie di Verica Tadić.
Scrittore Milijan Despotović, ha scritto il libro: „ Retorica della luce“ ( „Retorika Svetlosti“, 2018) in cui si occuppa delle creazioni letterarie di Verica Tadić.
La rivista internazionale “Diogene”(Diogen), che è stampata nella Biblioteca del Congresso( Labrary of Congersse, Washington, USA), ha dedicato a Verica Tadic 47 pagine (pubblicando 25 delle sue poesie).
Verica Tadic vive a Čačak, in Serbia.
È membro dell’Associazione degli scrittori serbi dal 2004.
 
 
IL FARO PIU’ LUMINOSO
 
Quando ami
Come tutto il secolo
Il tuo giorno vale
 
E nessuno puo’
 
Con nessuna guerra
vincerti
 
Non sei piu’
 
Un solo
E
Piccolo IO
 
Il tuo IO
Cresce
E diventa
Piu’ grande di te
 
Piu’ grande di vita
 
Solo in quel mometno
Il mondo e’ piu’ piccolo
 
Dell’ universo
Di due esseri
 
Nel cui incontro
Si toccano
 
E si incarnano
 
Tutti i fluidi
Del Cosmo
 
Solo in quel momento sei
Un accordo di tutta l’umanita’
Nell’ intervallo IO TU NOI TUTTI
 
E quando la morte
Ti porta
Senza ritorno
Nei luoghi sonosciuti
 
Sarai
Il faro
Piu’ luminoso
 
Dovunque tu sia
 
Sul continente
Del tuo nome
L’AMORE brillera’
 
La piu’ durevole
Reliquia
 
Nella quale
Si comunicheranno
Anche le future generazioni
Solo questa Reliquia
 
E’ piu’ grande dei sogni
E della veglia
 
Piu’ grande di
Tutto quello che
Esiste
 
Perche’ l’AMORE
Ha creato
Sia
Gli Dei
Che
La gente
 
 
 
NAJSJAJNIJI SVETIONIK
 
Kada voliš
Kao vek ceo
Dan ti vredi
 
I niko ne može
 
Nijednim ratom
da te pobedi
Nisi više
Usamljeno
 
I
malo JA
 
Tvoje JA
Raste
 
I postaje
veće od tebe
 
Veće od života
Samo tada
Svet je manji
Od svemira
dva bića
 
U čijem se susretu
Dodirnu
 
I ovaloplote
Svi fluidi
Vaseljene
 
Samo tada si akord sveljudstva
u intervalu JA TI MI SVI
 
I kada te smrt
Bespovratno
 
U nepoznate prostore
Preseli
 
Bićeš
Najsjajniji
Svetionik
Ma gde da si
 
Na kontinentu
Tvog imena
Blistaće LJUBAV
 
Najtrajnija
Svetinja
 
U kojoj će se
Pričešćivati i
Buduće generacije
 
Samo je ta Svetinja
Veća od snova
I jave
 
Veća od
Svega
Što postoji
Jer LJUBAV
Je stvorila
I
Bogove
I
Ljude
 
 
 
GLI UNIVERSI DELLA TENEREZZA
 
Nelle conchiglie
Del tempo
Sussura il mare
Dei nostri giorni
 
Niente ha
Piu’ importanza per me
Che si puo’ in
Questo mondo desiderare
 
Dal momento
In cui i nostri esseri
Nell’universo della tenerezza
Si uniscono
 
Nella fusione
Di due universi
Nasce sempre
Il nuovo Sole
 
E solo allora
Si puo’
Navigare
Attraverso l’immensita’
 
E si puo’
Arrivare nelle acque
Meravigliose
 
In cui
Ogni tocco
E bacio
 
Cresce
Nelle isole
Dei fiori
 
E allora
Si cavalca
Solamente
 
Una stella
Fatta con
La magia
 
Il cui polvere
Splende
Anche quando
La stella
Si spegne
 
 
 
SVEMIRI NEŽNOSTI
 
U školjkama
Vremena
Šumi more
Naših dana
 
Ništa mi
Više nije važno
Što na ovom svetu
Poželeti se može
 
Od trenutka
Kada se
Naša bića
 
U svemire
Nežnosti
Preslože
U stapanju
Dva svemira
Neko se novo
Sunce uvek rodi
 
I samo tada
Može
Kroz beskraje
Da se brodi
 
I uplovi
U neke čudesne
Vode
 
U kojima
Svaki dodir
I poljubac
 
U ostrva cvetna
Preraste
 
I samo se
Tada jezdi
 
Na nekoj
Magijom
Stvorenoj
Zvezdi
 
Čiji prah
Svetli
 
I kada se
Zvezda
Ugasi
 
 
Traduzione in italiano: Sonja Petrović

UNIVERSI I PËRGJITHSHËM I KULTURËS SË MENDIMEVE NËPËR VARGJE (Recension për krijimtarinë letrare e poetike të Martin Çunit-Antonit, sidomos për veprat e fundit: “Universi i jetës”, Radio Kosova e Lirë, Prishtinë 2018; dhe, “Lulet e jetës (Letra nga burgu, Teutës dhe Agronit)”, Radio Kosova e Lirë”, Prishtinë 2018.) / Nga: Brahim Avdyli

UNIVERSI I PËRGJITHSHËM I KULTURËS SË MENDIMEVE NËPËR VARGJE Recension për krijimtarinë letrare e poetike të Martin Çunit-Antonit, sidomos për veprat e fundit: “Universi i jetës”, Radio Kosova e Lirë, Prishtinë 2018; dhe, “Lulet e jetës (Letra nga burgu, Teutës … Continue reading

Alfred ASIS (Chile)

Alfred ASIS (Chile)   Consul of Isla Negra and Littoral of the poets, “Poets of the world”, Isla Negra, Chile. Ambassador of Peace, “Universal Circle of Ambassadors for Peace” France-Switzerland. Member of the Chilean Writers’ Society. Member of the Vallejianos … Continue reading

Nderim, në 2-vjetorin e ndarjes nga jeta:  DRITËROI  ISHTE  EDHE  TROPOJAN… / Nga: Prof. Murat Gecaj; Publicist e studiues

Nderim, në 2-vjetorin e ndarjes nga jeta:  DRITËROI  ISHTE  EDHE  TROPOJAN…

Nga: Prof. Murat Gecaj ;  Publicist e studiues

 

Dritëro Agolli, me Sadijen e M.Gecaj  (Tiranë, 15 dhjetor 2010)

1.

Ndërsa po shkoja drejt lokalit  “Vatra” të kryeqytetit, bashkë me kolegun e mikun përmetar Sejdo Harka, po mendoja fakte e ngjarje, që më lidhnin me popetin dhe shkrimtarin e shquar të letrave shqipe, “Nderin e Kombit” Dritëro Agolli. Na kishte ftuar në një veprimtari,  në prag të 83-vjetorit të ditëlindjes së tij, Shoqata atdhetare-kulturore “Devolli”. Vërtet të dy nuk jemi devollinj, por, të paktën mua, më dukej se kësaj here isha nga ajo krahinë.

Përmes  një njoftimi në Internet , kishim mësuar  se, datat 1-13 tetor 2014, ishin caktuar “Ditët e Dritëroit”. Pra, dhe ajo mbrëmje ishte pjesë e veprimtarive të parashikuara. Gjithashtu, do të organizoheshin festime të larmishme dhe të bukura, që nga fshati i tij i lindjes Menkulas. Aty, shkollës 9-vjeçare iu dha, me me ceremoni, emri tij, shoqëruar me një film dokumentar, me përurime librash të rinj etj.

Kur hymë brenda, në një sallë të madhe, të mbushur plot, kryesisht  me të ftuar devollinj, vërejtëm se ajo gumëzhinte dhe secili prej tyre po afrohej përreth tavolinave rrumbullake, mbushur me mezera, pije e fruta. Ky mjedis shoqërohej edhe me muzikë gazmore.

Kur u rehatuam pranë një tavoline, me Sejdon dhe poeten elbasanase Lida Lazaj, erdhi të na përshëndeste poetja tjetër Eli (Eliverta) Kanina. E takonim për herë të parë atë, por me çiltërsinë dhe gazmendin e mikpritëses, na u duk se njiheshim prej kohësh. Pastaj, ajo na solli aty e na njohu me  vajzën, Sabinën dhe një djalë të saj vogëlush. Sakaq, duke na kërkuar lejë të uleshin, tavolina jonë u mbush me çifte devollinjësh ose jo. Ndër ta, ishte edhe Seladin Ago, i cili m’lut t’i bëja një fotografi-bust,  sa më të mirë, pasi do t’ia dërgonte së bijës, që jeton në Paris. Se foto të tjera bëmë shumë, si në tavolinën tonë, por dhe te të afërmit e Elit, të anëtarëve të kryesisë “Devolli”,  kur pjesëmarrësit hidhnin valle e këndonin etj. Si gjithnjë të papartuar ishin edhe Ervehe Baruti, që kujdesej për botimin e gazetës së  krahinës, “Devolli” dhe Enveria, motra e publicistit e kineastit të njohur, Fuat Memeli, që tanimë jeton në Boston të Amerikës.

Ishte mbrësëlënëse, kur  këtë veprimtari e hapi kryetari i Shoqatës “Devolli”, Guri Seferi dhe, pas tij, përshëndetën disa të tjerë. Ata përmendën, sigurisht shkurt, meritat e shumta të birit të madh të krahinës së tyre, që është dhe i tërë Shqipërisë, Dritëro Agolli.

2.

Siç e shkrova më lart, në veprimtarinë e mësipërme vërtet e ndieja vetën sadopak edhe devolli, por edhe personazhin kryesor të saj, pra kryetarin e nderit të Shoqatës “Devolli”,Dritëroin  e ndieja se ishte edhe tropojan. Me të drejtë, dikush mund të pyesë: “Mirë, pa na e sqaro pak më shkoqur këtë mendim tëndin?” Dhe ja,  pa m’u ndalur goja e pa u menduar gjatë, do të nisja t’i rreshtoja ndodhitë e ngjarjet, që e afronin aq shumë atë me vendlindjen time, Malësi e Gjakovës (Tropojë).

E kam njohur birin e  shquar të krahinës së Devollit, publicistin, poetin dhe shkrimtarin shumë të afirmuar, Dritëro Agolli (13 tetor 1931-3 shkurt 2017), qëkur isha i ri dhe ai ishte redaktor në gazetën e kohës, “Zëri i Popullit”. Me prirjen për të shkruar sadopak, kisha nisur dhe unë të dërgoja aty njoftime të shkurtëra, nga jeta shkollore në kryeqytet. Pastaj, kur shërbeva vetë në gazetat e kohës, “Pionieri”, “Bashkimi” e “Mësuesi”, lidhjet tona ishin të pashkëputura. Por edhe kur më dërguan “vullnetar” në vendlindje, në vitet ’60-të të shekullit të kaluar dhe punova mbi 7 vjet me rininë e kulturën, Dritëroi erdhi atje me shërbim dhe, sigurisht, kjo gjë na solli kënaqësi të përbashkët, kur u ritakuam.

Kur punoja redaktor në gazetën “Bashkimi”, Dritëroi shërbente në Lidhjen e Shkrimtarëve e Artistëve. Pra, ishte një vend, ku edhe bashkëkrahinasit e mi krijues gjetën përkrahje dhe mbështetje prej tij, që të shkruanin e botonin. Më kujtohet një rast, kur isha me punë në gazetën “Mësuesi”, ku kishte qenë pararëndëse bashkëshortja e tij, Sadija. Gjatë një vizite të këndshme dhe të paharruar në shtëpinë e tyre bujare, Dritëroi iu drejtua asaj: “Sadije, na sill nga një gotë raki!…”.  Sigurisht për të bërë humor, që ai e kishte gjithnjë dëshirë të vetën, fola: “Unë nuk e pi rakinëDritëro!…Pra, a e ke për veten a për mua?” Ai nuk u mendua gjatë dhe ma ktheu, aty për aty: “Për të dy, së bashku…”. Qeshëm të tre dhe pastaj biseduam për tema të ndryshme. Ndër të tjera, ai më foli me shumë dashamirësi për krijuesit tropojanë. Shumë prej tyre i njihte me emër dhe disave ua kishte lexuar librat ose kishte bërë shënime për ta. “Janë mjaft të talentuar tropojanët,-u shpreh Dritëroi.-Dhe jo vetëm të rinjtë, por dhe paraardhësit e tyre, ndër të cilët respektoj dhe po përmendi rapsodin Sokol Arifi, këngëtaren  Fatime Sokoli e të tjerë.  Është ajo natyrë aq e bukur dhe ai popull aq trim  e liridashës, fisnik dhe mikpritës, që i frymëzon ata…”.

3.

Nuk dua të zgjatem, në këtë shkrim timin modest, në nderim e kujtim të  emrit dhe veprës së p-aharruar të Dritëro Agollit.. Po, përkitazi me mendimin e fundit, dëshiroj ta tregoj edhe këtë fakt. Si shprehje të nderimit dhe respektit të veçantë, që ka patur e ka gjithnjë edhe piktori, poeti e shkrimtari Agim Mërturi,nga një krahinë e thellë malore e Tropojës, ai ka hartuar  një poezi të frymëzuar, me 23 strofa. Atë e ka titulluar “Zemër që nuk plaket”. E ka shkruar në vitin 1998, pra kur Dritëro Agolli ishte 67-vjeçar. Ajo është e thjeshtë, në dukje si rapsodi, por vargjet i kanë dalë nga zemra poetit malësor. Përmes tyre ka përmendur edhe titujt e librave kryesorë të Dritëroit:

“Gjithë Shqipërinë/ ka shëtitur, bredhur,/ rreshta dhe vargje,/ në letër duke hedhur…”.Ndërsa më tej: “Gjithçka për  Atdheun,/lavdinë e këtij trolli,/me firmën e madhe:Dritëro Agolli”.

Pra, parandjenja e Agimit, në titullin e asaj poezie, ishte e saktë. Se, më pas, Dritëroin e kemi pare, sa e sa herë, si në veprimtari letrare ose jo në kryeqytet; ai ka publikuar në shtyp dhe ka folur aq bukur në televizionet tona etj. Ndër të tjera, bashkë morëm pjesë në festën e 80-vjetorit të ditëlindjes (tani të ndjerit), prof.Alfred Uçi-Akademi.Aty ai ishte me Sadijen dhe aty fiksuam një fotografi, me të cilën po e shoqëroj këtë shkrim të thjeshtë..

Në mbyllje të këtyre radhëve, pa përmendur shumë dëshmi e fakte të tjera, përsëri po nënvizoj me krenari të ligjëshme se: “Dritëro Agolli ishte  edhe tropojan…”.

Tiranë, 1  shkurt 2019

Ayten Mutlu (Turkey)

Ayten Mutlu (Turkey) Ayten Mutlu, a Turkish poet and writer (born in Bandırma, Turkey. Graduated from the Faculty of Management of İstanbul University in 1975. She was retired from The Central Bank. Her political activism began in high school, when … Continue reading

Poems by Aarti Mittal

Poems by Aarti Mittal   They stand smiling From ages and ages Talking among themselves Satirically God created man Bestowed with brains and beauty Gifted with love and humanity Embellished this earth with his treasury Made this world just like his … Continue reading

Olta Totoni (Albania)

Olta Totoni (Albania)   Olta Totoni is a British Studies Researcher. She studied British and American Studies at the University of Tirana. She specialized in Intercultural Language and Communication. She has published three cycles of poetry. She is also a … Continue reading

Interar / Poezi nga Juljana Mehmeti

Poezi nga Juljana Mehmeti   Interar Përshkrim interari skajeve të pacaktuara aty mes gjithësisë dhe asgjësë shëmbëlltyrës që duket se prek përjetësinë  dhe eterit shpërndarë trajtave boshe parafytyrimit të fluksit shndërruar në ngjyrë , tjetër dritë tjetër botë rrotulluar gravitetit … Continue reading