Abdelghani Rahmani ( Algjeri) / Përktheu në shqip Marjeta Shatro- Rrapaj

Abdelghani Rahmani ( Algjeri)
 
I lindur në Bejaia, një qytet bregdetar 235 kilometra në lindje të Algjerit, i martuar, babai i 5 fëmijëve, autori ka një diplomë, i diplomuar në studimet menaxheriale.
Ai ka punuar si Ekzekutiv në një Kompani Kombëtare të Madhe ku ka kontribuar në shqyrtimin e brendshëm me artikujt që kanë të bëjnë me shëndetin dhe sigurinë e punëtorit në Kompani.
Në këtë kontekst, ai gjithashtu ka botuar artikuj të shumtë në shtypin kombëtar.
Që kur ka dalë në pension, ai iu kushtua poezisë dhe shkrimit.
Z. Abdelghani Rahmani , me kredinë e tij, ka një koleksion të poezisë dhe një vepër me titull: “Nga një takim në tjetrin”, ku ai tregon historinë e një njeriu të ri malor i cili do t’i shesë forcat e armëve nën qiejt e tjerë disa armiqësore, ksenofobike.
I armatosur, thjesht me edukimin e tij, të rinjtë në tokë arrijnë të bëjnë një vend të ndershëm në shoqërinë e vendit adoptues.
 
 
Falja e të tjerëve
 
Të dini se si të falni:
Përdoruesi i artit të jetesës
I barabartë për të dhënë
Zemërimin, dashurinë e dehur
Për të qenë në gjendje të leksiononi:
Frustrimin, inatin, zemërimin.
 
Të falësh:
Të veshësh shpirtin e qetësisë
Të dëshirosh të pëlqesh
Atmosferën , që nuk ka vrazhdësi
Shija e kthimit
Që në shpirt meriton kënaqësi
 
Mësoni të falni:
Mbillni perla ekzotike
Lumturia mund të shkojë dhe të korrë
Në kopshtin Edenik
Jetoni së bashku për të dalë jashtë
Krijoni dëgjim logjik.
 
falës:
Shenjë e madhështisë së shpirtit
Vetëm cilësi
 
 
 
Nëna ime
 
Në varrin tuaj, ju shoqëroj
Jam nga ana juaj, shoqërues i vërtetë
Faleminderit, e dija lumturinë
Buzëqeshja juaj ankoruar, bën nder.
 
Fjalët e tua të bukura këndojnë
Në mendjen time rrezatojnë.
 
Dhe drita e tyre më udhëzon
Në rrugën time të gjatë dhe lakmitare;
 
Ti më ke mësuar se çfarë është Njeriu
Si të ndërtoj një shtëpi.
 
Timë thua, “ngrije kokën tënde,
Kurajo! Përballë stuhisë “
 
Ashtu si babai im i guximshëm
Nga edukimi I tij, unë shuaj etjen time.
 
Nënë!
Premtoj! Unë eci në linjën tuaj
Si çdo pasardhës i përafruar.
 
 
 
Pamja e dukjes
 
Edukimi, thotë I mençuri
Mbijeton një proverb të vjetër:
Virtyti dhe liria
Secili e ka përdorimin e vet.
 
Historia që pasoi
Në skenë rezidenca
Dy shpirtra ku lumturia shkëlqen
Me trashëgimi, lehtësimi i derës.
 
Liria tjetër, dritë
Tjetër plot virtyte
Nuk duket se kujdeset shumë
Nga rrethinat, fjalët e heshtura.
 
Virtuozët tanë në kuzhinë
Përgatitin një vakt.Tymrat
mbytin shtëpinë fqinje
Gruaja shtatzënë e rrethuar.
 
Kërkesa, zëri i ndryshuar
Për të shijuar pak tajine.
Gjakun e virtytshëm, të mprehtë
Fqinji i varfër u kthye.
 
Do të thotë ngutje e lehtë
Në seriozitet, në këmbim
Në një pjatë të plotë, ajo do të ketë
Nga trashëgimia e tij.
 
Nuk ka pritje.
Ora e parë, dëshmi
Vepro që Kadiu të kënaqet
Ndiq ndalesat hyjnore, pa mbrojtje nga drita.
 
Në agim, drita nuk shfaqet.
Virtuozja po troket në derë.
Surprizë e madhe, jo
Mburoja e papërlyer, trupi inert.
 
Drita e qiririt ringjall.
Kadiu: “Varrim pa klasë”
Lajmi është përhapur, aq i gjallë.
Varri i tij do të jetë ky pallat.
 
E vërteta nuk tërheq asnjë fakt
As trupin as pamjen,
Përveç aktit të sinqertë, të mirë
Pastërtisë së zemrës dhe mendjemprehtësisë.
 
 
 
Përktheu Marjeta Shatro – Rrapaj
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s