Poems by Tulsi Shrestha 

Poems by Tulsi Shrestha 

 

Let Me Drink Your Radiant Beauty 

I will enclose you inside my eyelids
To quench thirst of my eyes .
Let me open door of your heart
To light a candle of love .

Beats of my heart enforced me
To confirm you as my dream girl .
Imprint my face with crimson lips
Allow me to drink your beauty.

I evacuated the total depth of sea
Just to shower you in love .
Your love is impulse of my soul
That makes me alive for goal .

Fragrance of your sweet breath
Mesmerised me to such an extent
I turned blind and deaf for a while
To feel only you in deep love .

The twinkle in your lustful eyes
Evoked ecstasy -level higher than sky .
The taste of eternity I perceived
During a series of love session.

Showering you with sunbeams of dawn
Flowering you with passion of love
I will create a heaven for you
To dwell there, only me and you .

 

THE BROOK REMINDS THE REALITY 

Oh ocean, don’t be proud of mighty power
I like to remind you cause of your origin
Me , along with a thousand of brooks and rivers
Mingled with each other and one another 
To fill the great enclosed valley with water
It is a story of reality of your origin .

We all ceased all together to glorify you
Your infinity is a product of our prolapse
Why do you make always stormy -roaring ?
Why do your blue waves beat innocent shore.
Never forget him who gave you shelter to dwell.

We are roots of your eternal creation
Try to be compassionate with all of us
Symbolise yourself with peace and love
It is a way to maintain your eternity.

 

URAT E VEPRIMIT NË MES TË MËRGATËS E ATDHEUT (Vështrim i përgjithshëm gjatë promovimit të veprës së Ismet Krasniqit) / Nga: Brahim AVDYLI

URAT E VEPRIMIT NË MES TË MËRGATËS E ATDHEUT (Vështrim i përgjithshëm gjatë promovimit të veprës së Ismet Krasniqit,  “URAT E KOMUNIKIMIT KULTUROR / Kontaktet me diasporën shqiptare të Zvicrës-reportazhe, kronika, recensione“, Shtëpia Botuese ROZAFA, Prishtinë 2018) Në një çast … Continue reading

Poezi nga Vullnet Mato

Poezi nga Vullnet Mato

 

HAJDUTËT MODERN

Nga “Hajduti i Bagdatit”me famën e lashtësisë, 
deri tek i madhi “Ali Baba me dyzet hajdutë”,
vidhnin me duart e rrezikshme të shkathtësisë,
kurse sot hajdutët modern, vjedhin me trutë.

Këta lloj hajdutësh, nuk vjedhin disa persona,
shterojnë venat e gjakut, një populli të tërë.
Rrëmbejnë troje, fshijnë nga regjistrat prona,
lënë disa breza njerëzish, si peshqit mbi rërë.

Dhe vjedhjet i kryejnë me rrjeta peshkatarësh,
veçse ato s’kanë fije najloni, si në peshkim,
por shkresa mashtrimi, me firma zyrtarësh,
hedhur nga varg hajdutësh, në bashkëveprim.

Si mund të gjendet mënyra për të shpëtuar,
nga specia e këtij vesi, që dënon gjithë bota?
Dikur hajdutëve të dorës, u priteshin duart,
Pra, hajdutëve të trurit, u takon t’u pritet koka.

Por e keqja më e madhe e kësaj mundësie,
qëndron, kur kokëprerësit janë vet hajdut.
Meqë ata s’mund të presin kurrë kokat e tyre,
si duhen dënuar hajdutët, që vjedhin me trutë?…

 

THA WHITMANI PARA LAMTUMIRËS:
(Walt Whitman, poet amerikan)

Shëtita të gjithë kontinentet, globit rrotull,
vizitova objekte, dhe mrekulli mahnitëse,
njoha tradita dhe ngjyra lëkure në popuj,
pashë botën në skena argëtimesh zbavitëse;

Por asnjë s’më mbeti në kujtesë, aq fiksuar,
sa fytyra e asaj dashurie të papërsëritshme,
çastet kur përjetova emocione të paharruar,
që ua kalonin të gjitha mrekullive mahnitëse.

Kjo ndjesi e përveçme, qenka aq e fortë në jetë,
sa persona të dashuruar, gjer në fiksim marrëzie,
kur humbasin shpresën për dashuri të vërtetë,
i japin fund jetës, ose bëhen pacientë psikiatrie.

Dua t’i lutem zotit, në fund të jetës tokësore,
të më bëjë një orakull, të kohërave moderne,
që diku në brendësi, të ndonjë shpelle malore,
të ngjitem majë shkëmbinjve, me suferina ere;

T’i bëj gjithë botës këtë predikim, ta përhapin retë:
O njerëz, për mallra dhe troje, shumë mos lakmoni,
se vetëm dashuria do u mbetet pasuri në fundjetë,
të tjerat s’i vlejnë shpirtit, as, sa një puthje pasioni!…

Se nga të gjitha të mirat, për të jetuar si perëndi,
mirësia kryesore është, të jetosh me dashuri!…

 

SHOH VDEKJEN TE DISA NJERËZ

Disa njerëz aspirojnë fitim, në çdo frymëmarrje,
të etur për miliarda deri në qarkullimin e gjakut.
Rrëmbejnë, zhvatin me tendera fare pa kokëçarje,
depozitojnë para mashtrimesh me hedhjen e lakut.

Harrojnë se kapitalet e krijuar në kohë të shpejtë,
kanë brenda jo vetëm vdekjen e njerëzve jetëprerë,
por dhe vdekjen e tyre, të pashmangshme në jetë,
si të urryer e të mallkuar, nga varfanjakët e mjerë.

Ky shkak, më bën të shkruaj, si nuk më pëlqen,
kur shoh imazhin e vdekjes, në individë të veçuar,
se ndijimet, që më shfaqen në sy, çdo moment,
më tregojnë qartë, fundin e tyre të paracaktuar.

Shoh në fytyrën e zyrtarit mashtrues, vdekjen e tij,
siç dalloj tatuazhin në cipën e lëkurës së njerëzve.
Them, këtë aftësi timen, mos e pastë tjetër njeri,
se do i shkonte jeta, sikur të ishte rojtar varreze.

Vdekjen e shoh qartë, te mëkatarët pa përjashtim,
dikush e ka te vështrimi mortor, që i rrëshqet në sy,
dikush tjetër, te urrejtja që shpërndan, pa përtim,
ndonjë te firma e shitur me para, studentëve të tij.

Vdekjen e shoh kudo, ku ngre kosën e mprehtë
edhe ajo më sheh tinëz e shpesh ma bën me sy,
duke më dhënë të kuptoj, se nuk e ka të lehtë,
të më thotë: Eja, ta ndal frymën protestuese dhe ty!

Poemas de Mia Zak 

Poemas de Mia Zak    DOS MUNDOS Paradójicamente de materia y de amor diáfana sustancia, de negro corazón Es tan intangible, tu ambición  tener para ser ! Un ganador !! Y el amor, inmortalmente alado vive trancendiendo tanalogicamente en corazones, … Continue reading

Adem Demaçi: “Dashuria kuantike e Filanit” , “Buzuku” dhe ,”Interpress Group”, Prishtinë, 2007-10-14)  – ROMAN EPISTOLAR, I PERSONAZHIT, AUTOBIOGRAFIK APO ENCIKLOPEDI E SHPIRTIT / Nga: Mr. Kadrush Radogoshi

Adem Demaçi: “Dashuria kuantike e Filanit” , “Buzuku” dhe ,”Interpress Group”, Prishtinë, 2007-10-14)  Në mes të satanizimit dhe adhurimit  Adem Demaçi, 28 vjet i burgosur politik nëpër burgjet e ish Jugosllavisë, është ndër figurat më komplekse në jetën politike dhe … Continue reading