Piove! (Bie shi!) – Poesia di Agron Shele / Traduzione italiana a cura di Juljana Mehmeti

 
Poesia di Agron Shele
 
 
Piove!
 
Piove!
Un ombrello non è sufficiente
gli angoli verseranno sicuramente la soferenza sulle spalle
e la commozione toccherà le vene con quel dolore,
che vibra di notte e vaga tra i rintuoni della memoria
come il mormorio dei capelli nel vento
dei alberi della foresta
che ondeggiando i rami spogli
in attesa di un’altra stagione.
 
Le parole non bastano
nemmeno un caffè lì nella strada “Maria Teresa”
perché ormai tutto è già deserto.
Non ci sono più nemmeno i tavoli per unire due persone
tantomeno per separarle
tranne un girovagare sulla strada svuotata
e orari che dobbiamo seguire online.
 
Piove!
In effetti qui è il luogo del totale scioglimento delle nuvole
e il sole vede sempre meno.
Puoi fantasticare su quel rebus celeste
con lo stesso aspetto e i stessi lineamenti
ballare come una volta
faccendolo ritornare di nuovo come l’unica visione.
 
Ormai tutto è partito con gli uccelli
e il loro ritorno sarà silenzioso
torneranno solo nei loro nidi,
come io, nella mia città natale
dopo essere scappato in mezzo a dei rumori infiniti
e con un semplice balzo
attraverserò lo stesso sentiero
con arcobaleni che salgono fino al cielo
e i ponti che si aprono per fare ritornare l’ultima nave.
Piove!
 
 
Bie shi!
 
Bie shi!
Një çadër nuk mjafton
cepat patjetër do derdhin dertin supeve
dhe mallëngjimi do preki dejet e asaj dhembje,
që lëvrin natës e largohehet mes gjëmimeve të memories
si përshpirtje e flokut nëpër erë
të drurëve të pyllit
që pëkundin degët e zhveshura
në pritje të një tjetër stine.
 
Fjalët nuk mjaftojnë
as një kafe atje në rrugën *Maria Teresa
sepse tashmë çdo gjë është e shkretë.
S’ ka më as tavolina që të bashkojë dy njerëz
ti ndajë kurrsesi
veç rendje në rrugën e boshatisur
dhe orare që duhet ti ndjekim online.
 
Bie shi!
Në fakt këtu është vendi i gjithë shkrirjes së reve
dhe diell shikon përherë e me pak.
Mund të fantazosh atë rebus qielli
me pamje dhe fytyrë të njëjtë
tek vallëzoje dikur
e rikthen sërish si e vetmja shëmbëlltyrë.
 
Tashmë çdo gjë ka shkuar me zogjtë
dhe rikthimi i tyre do jetë pa zë
thjesht do kthehen në foletë e tyre,
sikurse unë në qytezën time pas arratisë mes zhurmave pa fund
dhe me një kapërcim të thjeshtë
do kaloj të njëjtin shteg
me ylberët që ngrihen gjer në qiell
dhe urat që hapen për të rikthyer të fundit anije.
Bie shi!
 
@sheleagron
 
 

Traduzione italiana a cura di Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s