Her şey sessizliğe gömülür / Caroline Laurent Turunç

 
Caroline Laurent Turunç
 
 
Her şey sessizliğe gömülür
 
Yaşlandıkça, güneş ışığı aklıma düşüyor!
Sen büyülü kumsalın yankısısın”
Düşünce ; nehirlerde ayın gölgesi
 
Uzak bir ülkede olduğum mevsimler
Her şey sessizliğe gömülür.
 
Ve kollarımı bir haç gölgesinde açıyorum!
Seni yaralı bir kuş gibi taşıyorum
Kaç kez öptüm seni sonsuz gökyüzünün altında
Sonsuz bakışlarla
Her rüzgarın esintisine sardım tenini..
Bahçedeki yaprakların hışırtısıyla!
 
Bazen kendime şimdi ölmeli miyim diye soruyorum.
Eğer beni düşündüğünde daha sonra geri dönersem
Üzerinde sarı yapraklarla, düşmüş yüzyıldan bıkmış
biraz rüzgarla, daha çok ağaçla, daha yeşil vadilerle
 
Ey taptığım kadın, sevdiğim sultan.
Nehirler sevilirken anılar alevler içinde yanar
Ölmeyecek şeylerin çoğu sadece gözbebeklerindeki anılardır.
Nefesin, dizlerin, ellerimdeki yerin
Dağa ne kadar çok tırmanırsam, nehirde o kadar çok yüzüyorum.
 
Gittiğim halde gitmeyenlerdenim..
her sonbaharda yalın ayak yürürüm
Ve şimdi güneş batacak, uzakta başka bir dar yolun başlangıcıyla
Toz boğuk uğultularla havalanırken, yine sessizce geleceğim sana…
 
14/09/2021 / PARİS

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s