Lonely pigeon (Eenzame duif) / Poem by Hannie Rouweler

 
Poem by Hannie Rouweler
 
 
Lonely pigeon
 
She now sits alone on that branch where before
two pigeons had taken refuge
in the foliage of a tree
 
sometimes I saw one fly away and soon
the other pigeon rose to follow him
in the indelible dance tango in air scenes
 
you never know where it will end.
In the gutter of an apartment building, edge of a roof,
on iron bars of a balcony.
 
The pigeon is alone. I see her sitting much longer
while all the other birds high in the sky
find their way through their daily quests.
 
 
Eenzame duif
 
Ze zit nu alleen op die tak waar eerder
twee duiven hun toevlucht hadden genomen
in het bladerdek van een boom
 
soms zag ik eentje wegvliegen en weldra steeg
de andere duif op om hem te volgen
in de onuitwisbare dans tango in lucht taferelen
 
waarvan je nooit weet waar dat eindigt.
In de goot van een flatgebouw, rand van een dak,
op ijzeren stangen van een balkon.
 
De duif is alleen. Ik zie haar langer stil zitten
terwijl alle andere vogels hoog in de lucht
hun weg vinden door hun dagelijkse zoektochten.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s