Poezi nga Ermira Saraci Osmani

Poezi nga Ermira Saraci Osmani

 

NGADALË, NGADALË

Ngadalë, ngadalë më përqafo
Si rreze dielli, lehtë mu afro
Ngrohtësinë në trupin tim të ndjej
Nga do që të kthehem ,shpejt të të gjej.

Ngadalë, ngadalë më puth në buzë
Jo si rrebesh , por si një vesë
Jam si lule, lehtë, lehtë më prek
Petalet në krah i dua, e jo ti hedh.

Ngadalë , ngadalë ktheje atë shikim
Dashurinë ta ndjej në çdo përqafim.

 

MRETËRESHË E DËBORËS

Mbretëreshë e dëbores.Të lutem, mos ik!
Unë,me ty jam dritë.Ajo dritë ,pa ty ,është fik.

Çdo mëngjes ,kur hap sytë
Shoh vesën në buzë ,e imja muzë
Buzët zgjas që ti puth, e bëhem shpuzë
Muzë, mos më largo ,është imja ,ajo buzë.

Çdo akull që është mes nesh
E shkrin menjëherë bukuria jote.
E ndjej djellin, tek më prek në sy
Çdo rreze, e shijoj vetëm me ty.

Mbretëreshe e dëborës. Të lutem, mos ik!
Unë ,me ty jam dritë.Ajo dritë ,pa ty, është fik….

 

JETOJ PËRSËRI

Xhelozia më paska plakur
Vonë e kuptova , o njeri
Sot ,që e vrava brënda meje
Hej !Jam gjallë ,jam prape i ri.

Urrejtja ,më paska gërryer nga brënda
Kisha humb shkëlqimin në sytë e mi
Sot ,që e vrava brënda meje
Hej!Jam gjallë, jam prapë i ri.

Xhelozinë ,urrejtjen ,i zëvëndësova
Mbi vizë shkruajta, dashurinë
Plakjen e shkela me këmbë
Besomëni ,e fitova prapë rininë.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s