Aleksandër Stavre Drenova

drenova

Aleksandër Stavre Drenova apo Asdreni lindi më 11 prill 1872 në Drenovë (Korçë), Shqipëri; vdiq më 1947 në BukureshtRumani. Ka qenë një poetpublicistpatriot shqiptar. Është autori i Himni i Flamurit.

Lindi më 11 prill 1872 në Drenovë në një familje të varfër fshatare. I mbetur jetim u detyrua të braktiste shkollën e mesme dhe të mërgonte në Rumani më 1889. Bëri punë të ndryshme dhe kaloi një jetë me shtrëngime. Mori pjesë gjallërisht në përpjekjet e kolonisë së shqiptarëve të Bukureshtit në luftën për çlirimin kombëtar dhe u shqua si veprimtar i saj. Nisi të shkruante poezi dhe publicistikë nga fillimi i shek. XX. Në krijimet e para poetike, të cilat i përmblodhi në librin “Rreze dielli” (1904), Asdreni vijoi traditat e poezisë së Naim Frashërit, lartësoi dashurinë për atdheun, nxiti bashkatdhetarët të rreshtoheshin në luftën për çlirim nga zgjedha turke. Vepra më e rëndësishme e Asdrenit, “Ëndrra e lotë” (1912) shquhet për pasurinë e motiveve, frymën demokratike dhe nivelin e denjë artistik. Në krijimet e këtij vëllimi poeti demaskoi ashpër pushtuesit e huaj, i këndoi heroizmit të masave popullore në kryengritjet e armatosura të viteve 19111912, fshikulloi parinë frikacake dhe oportuniste, e cila iu resht detyrës ndaj atdheut («Zëri i kryengritësve», «Krerëve tradhëtorë», «Çpërblimi»). Te ky vëllim u përcaktuan tiparet themelore të krijimtarisë së Asdrenit: fryma luftarake, karakteri demokratik, interesimi për problemet shoqërore, notat e ligjërimit të gjallë. Ajo shënoi një hap në kalimin nga romantizmi te realizmi në letërsinë shqiptare. Në krijimtarinë e Asdrenit motivi i luftës për çlirim kombëtar u ndërthur me idenë e luftës shoqërore, në shumë vjersha gjeti pasqyrim pakënaqësia e njeriut të thjeshtë ndaj shoqërisë borgjeze të kohës.

Ngjarjet që pasuan shembjen e shtetit të lirë kombëtar shkaktuan tek poeti një dëshpërim të thellë, që u shpreh në krijimet e periudhës19141920 («Shqipëria më 1914» etj.). Në gjysmën e parë të vitit 20, nën ndikimin e lëvizjes demokratike, poezia e Asdrenit përjeton një hov të ri. Në një sërë veprash të kësaj kohe poeti shprehu aspiratat e masave popullore për drejtësi shoqërore. Në heroin e poemës “Burri i dheut” (1920), Asdreni mishëroi përfaqësuesin e vegjëlisë që derdhi gjakun më 1920për dëbimin e pushtuesve italianë dhe për një të ardhme më të mirë. Në këtë periudhë poeti shkroi një radhë vjershash të rëndësishme. si «Hymni i festës», «Fisnikët e Shqipërisë», «Republika shqiptare», në të cilat demaskoi forcat e vjetra shoqërore dhe antipatriotike, që përvetësuan frytet e sakrificave të masave popullore në luftën për çlirim dhe nisën të sundojnë vendin sipas interesave të tyre. Dështimi i Revolucionit Demokratikoborgjez të Qershorit 1924 e forcoi frymën e pesimizmit dhe të fatalizmit në krijimtarinë e Asdrenit (Psallme murgu, 1930, dhe një varg krijimesh poetike të viteve 30). Herë-herë poeti u përpoq të çlirohej nga ndikimet moderniste: në poemën «Trashëgimi» (1935) kritikoi qeverinë për krizën ekonomike e cila në atë kohë kishte përfshirë thuajse mbarë rruzullin. Vëllimin e vet të katërt Kambana e Krujës nuk e botoi dot me gjallje. Në vjershat e viteve të fundit të jetës përshëndeti ngadhënjimin e revolucionit popullor në Shqipëri.

Veprat

“Rreze dielli”
“Ëndrra e lotë”
“Zëri i kryengritësve”
“Krerëve tradhëtorë”
“Çpërblimi”
“Shqipëria më 1914”
“Burri i dheut”
“Hymni i festës”
“Fisnikët e Shqipërisë”
“Republika shqiptare”
“Trashëgimi”
“Kambana e Krujës”
“Poezi të Zgjedhura”

Flag_of_Albania.svg

Himni i Flamurit
Rreth flamurit të përbashkuar

Me një dëshir’ e një qëllim,
Të gjith’ atij duke iu betuar
Të lidhim besën për shpëtim.

Prej lufte veç ai largohet
Që është lindur tradhëtar,
Kush është burrë nuk frikësohet,
Po vdes, po vdes si një dëshmor!

Në dorë armët do t’i mbajmë,
Të mbrojmë atdheun në çdo kënd,
Të drejtat tona ne s’i ndajmë;
Këtu armiqtë s’kanë vënd!

Se Zoti vetë e tha me gojë
Që kombe shuhen përmbi dhé,
Po Shqipëria do të rrojë;
Për të, për të luftojmë ne!

O Flamur, flamur, shenj’ e shenjtë
tek ti betohemi këtu
për Shqipërinë, atdheun e shtrenjtë,
për nder’ edhe lavdimn e tu.

Trim burrë quhet dhe nderohet
atdheut kush iu bë therror.
Përjetë ai do të kujtohet
mbi dhe, nën dhe si një shenjtor!

nga Enciklopedia e Lirë

 

Aleksandër Stavre Drenova, best known under his pen name Asdreni (11 April 1872 – 1947), was one of the most well-knownAlbanian poets. One of his most recognizable poems is the Albanian National AnthemHymni i Flamurit.

Born in the village of Drenovë, near Korçë, he studied at a Greek school in his village. His father died when he was just thirteen. In 1885, Drenova moved to BucharestRomania, where he rejoined his brothers. While there, he was exposed to other Albanian writers and nationalists (see Albanians of Romania).

In 1904, Asdreni published his first collection of ninety-nine poems called Rreze dielli (“Sun Rays”), dedicated to Skanderbeg, the Albanian national hero. His second ninety-nine poem collection, Ëndrra e lotë (“Dreams and Tears”) was published in 1912 and was dedicated to the British anthropologist Edith Durham. Asdreni’s third collection, Psallme murgu (“Psalms of a Monk”), came in 1930.

His poem “Kënga e bashkimit” (The Song of Unity), published in the volume Ëndrra [dh]e lotë (“Dreams and tears”, 1912), is a clear adaptation of Hora Unirii of Vasile Alecsandri.

After a brief return to Albania in 1914, Aleksandër returned to Romania and continued to take interest in the Albanian national movement. He visited Albania again in 1937, but he soon after again returned to Romania, where he lived the rest of his life.
Flag_of_Albania.svg

Hymn to the Flag

Around our flag we stand united,
With one wish and one goal,
A sacred oath we bestow upon it
Proclaiming loyalty for our salvation.

From war abstains only he,
Who a traitor is born,
He who is a true man is not frightened,
But dies a martyr to the cause.

With weapons in our hands a-brandished,
We will defend our fatherland,
Our sacred rights we’ll not relinquish,
The foe has no place in our land.

For God himself proclaimed:
The nations of the earth shall wane,
And yet will live, will thrive Albania.
For her our fight won’t be in vain.

O Flag, flag, you sacred symbol
upon you we now swear
for Albania, our dear fatherland
for honour and your commends

Brave man is named and honoured
the one who sacrificed himself for the fatherland
Forever he will be remembered
on earth and under as a saint!

From Wikipedia, the free encyclopedia

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s