Poezi nga Ermentila Guci

Poezi nga Ermentila Guci
 
 
Sahara
 
Mes dunave humbim shikimin
rëra ngre mure,
Ne gjendemi mes kreshtave
po humbasim numurimin,
s’po gjejmë njeri-tjetrin…
Mes erërave udhëtojmë
zemra si busullë.
 
 
 
***
 
Unë jam në tokë
ti në qiell,
Unë nuk vij dot aty
e ti s’ zbret poshtë.
Të bërtas tremb zogjtë,
të heshtë zemra pëlcet,
thjeshtë loti rrjedh pa zë nga jashtë
brenda gërmon themelet e shpirtit!
 
 
 
***
 
Gu-gu pëllumbat dëgjojnë
histori me zë violine,
që tregohen në stinën e dimrit,
e buzëqeshja shkrin dëborën e shpirtrave!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s