Poezi nga Ajete Pavata

Poezi nga Ajete Pavata

BUKË E KRIPË

Iku dhe një ditë,
Ujitur me lot nëne,
Përkëdhelur nga vuajtjet
E nënës veshur me të zeza
Fëmijësh bonjakë,
Që të etshëm për baba,
Presin sofrën e shtruar,
Kafshatat e falura,
Të zonjave që ka bota
Dhe nuk mjafton,
Sepse diellin
Nuk mund ta zbres
Në sofër
Për bukë e kripë,
Ashtu si për zemër.

 

PËRQAFIMI I SHPRESËS

Errësirë…
Heshtja më shoqëron,
Netëve të përgjumura,
Përqafoj shpresën
E mëngjeseve
Të shumëpritura.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s