Afterglow (Poświata) – Eliza Segiet / Translated by Artur Komoter

Poem by Eliza Segiet

 

Afterglow

When the wind scatters the hair,
and the red leaves become a carpet,
I know
it’s already knocking,
shining through
the dreams rocked by the wind.
And in me there is still
the afterglow of summer,
a seaside embrace of delight,
the flash of a lantern paving the way.

And today?
Today I saw
how the fog took the world,
but gave
a red-gold carpet
and a squirrel
who knows that
it is time to stock up.

Translated by Artur Komoter

 

Poświata

Kiedy wiatr rozsypuje włosy,
a czerwone liście stają się dywanem
wiem,
że ona już puka,
przeziera przez
rozkołysane wiatrem marzenia.
A we mnie wciąż jest
poświata lata,
nadmorski uścisk rozkoszy,
błysk latarni torującej drogę.

A dzisiaj?
Dzisiaj widziałam
jak mgła zabrała świat,
ale oddała
czerwono-złoty dywan
i wiewiórkę,
która wie, że
czas robić zapasy.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s