Poezi nga Liza Brozi

Poezi nga Liza Brozi
 
 
***
 
E gjithë qenia ime është vakum,
ku zërat çirren e bërtasin, por nuk ndihen,
sepse heshtja nga jashtë të mbyt.
E madhe është zhurma nga brenda,
por qetësia flet vetëm tek ata që dinë t’ më lexojnë sytë.
Atëhere kur shpirti luan pantomima,
perdet e teatrit bien
e sytë e përgjumur duan të flenë.
I ndiej duartrokitjet e tyre aq larg
melodi e cila më vë në gjumë.
E ndiej! Qenien time brenda në vakum.
 
 
 
***
 
Mëndjet e zgjuara, shpërfillen.
Nga xhepa të mbushur me para plot.
Në turmën e revolucionit mendimtar.
Shpesh herë në krye ndodhet një idiot.
Portofole që mund të blejnë bibliotekat,
Por as dy libra si lexuan kurrë.
Gëzojnë statusin e njerëzve në karrierë.
E jo fatkeqësisht atë të qënit burrë.
Ndërkohë që gjithë kursimet tona.
Vlejnë jo më shumë se një varr.
E bota ziliqare nis e ngre krye.
Atëherë kur së keqes i bëhet dëshmitar.
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s