Poezi nga Dhimitër Nica

Poezi nga Dhimitër Nica

 

SYRGJYNIMI

Na degdisën nga vendi i nënës,
na flakën larg, shumë larg…
Na lanë tërë kohën me zemër të vdekur,
me lot të shqyer, me lot të vrarë…
Për të qenë gjithmonë larg, shumë larg…
Për të pasur në retë e xhunglës
edhe litarët e Tarzanit
të hedhur rreth qafës,
për të penguar lëvrimin e frymës
nëpër fyejt e hundës…

Na ngjeshën mbi karroca të vjetra,
në gomone të çara,
pa frymë e shpëtim…
Na ngjizën në kaike të ndryshkura,
na flakën Mesdheut të hapur,
nën “kujdesin” e peshkaqënve
të bardhë e të zinj…

Na shtruan përpara brumbuj e llumra,
pa peshuar lëndimet e dhimbjet,
thellë në pore pambarim.
Na degdisën nëpër xhungla,
me krahë të thyer, këmbëthyer,
netëve pus të thella,
pashpresë e shërim…
Na hodhën në gojëra ujqërish,
në gojëra luanësh të uritur,
ku era e gjakut të mpiksur
kundërrmonte xhunglat
e ndillte sorrat për ushqim…

Na luftuan njëlloj si ujqërit
e sot na kafshojnë
si çakenjtë në mugëtirë…
Na syrgjynosën larg, shumë larg,
pesëqind vjet nga ti…, atdheu im!
Dhe mos harro, se pjella më e keqe
janë dhe mbeten ca kokrra jezitësh,
dalë nga barku yt në kohë karnavalesh,
për të thithur e për të prerë
pjesën e fildishtë e të pastër,
nga trupi yt në lëngim…,atdheu im!

 

GOTAT BOSH

Mbusha dy gota me verë mbrëmë
për të larguar vetminë e trishtë,
ti ndodhesh shumë larg nga ky vend
por zemra ime të do ngjitur fizikisht.

Kam pirë e kam folur me ty mbrëmë
pastaj vazhduam ëndrrën gjithë natën,
vazhduam gjërat që përgjysëm kishim lenë
e trupat i dogjëm si qirinj, që kurrë s’ i patëm.

Dy gota me verë i mbusha mbrëmë,
për t u kënaqur nga larg të dy, ashtu si kot…
Nuk piva asnjë pikë…, natën e kalova në këmbë
por sot në mëngjes për çudi, gotat i gjeta bosh!

 

DASHURITË E MIA

Më pëlqejnë udhëtimet e reja,
të bëra nëpër rrugët e vjetra,
nga i kanë bërë të parët tanë…

Më pëlqejnë dashuritë e reja
(edhe vajzat e bukura)
t’ i dashurojmë si heronjtë e lashtë,
në filmat erotik…

Më pëlqejnë verërat e vjetëra,
që zbulojnë në hambarët
e anijeve të mbytura,
ashtu rastësisht, fare rastësisht…

Më pëlqen dashuria ime
(një thesar ende i pazbuluar)
që i ka dhe i mban të gjitha brenda…
Nëpër labirinthet e fshehta të trupit,
nëpër demonët e çmendur të shpirtit,
aty…, aty, i gjej të gjitha dashuritë!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s