Defense of poetry ( Verdediging van de poëzie) / Hannie Rouweler

Hannie Rouweler

Verdediging van de poëzie

Taal en al haar gevoeligheden

De taal is het belangrijkste communicatiemiddel tussen mensen naast body language en gebaren, waardoor wij anderen kunnen verstaan en ook begrijpen. Ook als de eigen taal afwijkt van wat de ander spreekt.

Over taal en alle ingewikkelde verbuigingen en tijden valt dus veel te zeggen.

Dichters gebruiken de taal anders en geven er een bijzondere dimensie aan. De poëzie doet dat vooral, doordat ze ontregelend werkt op de lezer of toehoorder, of doordat ze afwijkt van het gangbare.

De poëzie is de moeder van alle literatuur. Feitelijk ook van andere kunstuitingen want bv in de schilderkunst wordt gesproken over ‘beeldtaal’, dus wederom een verwijzing naar de taal.

In deze tijd, waarop alles gericht lijkt te zijn op efficiency, snelheid, snelle communicatie, het vluchtig voorbijgaan van dingen, nieuwsberichten, zelfs weersberichten, is er minder aandacht voor de dichtkunst. Maar weinig mensen lezen gedichten, laat staan dat ze een bundel kopen. Toch moeten dichters daar maar niet om treuren, of ongerust over zijn en dit lijdzaam aanvaarden. Er zit niets anders op. Het zegt niets over de betekenis en belangrijkheid, want die is er wel degelijk. Hoe vaak blijkt wel niet, dat iemand gegrepen werd door een gedicht op een bepaald moment? Vaak is dat iets droevigs. Als men nood heeft aan een gedicht, omdat gewone woorden niet meer helpen en een gedicht dat biedt, die leegte invult.

Ik herinner me zelf, van nog niet lang geleden, dat ik een groep bejaarden bij elkaar zag zitten in een recreatiezaal in de straat waar ik woon. Ik ben mijn flat binnen gegaan, pakte een stapel dichtbundels (uiteraard van Demer Uitgeverij) en ging daarmee onder de arm naar die zaal. Ik moest aanbellen, deurbel van een binnengang, want het was een besloten bijeenkomst. Iemand nam al die boeken in ontvangst en later zag ik dat ze uitgedeeld werden. Op afstand zag ik tevreden gezichten van oude mensen, die in die dichtbundels bladerden.

Verras je eigen omgeving, vooral mensen die nooit of zelden een bundel lezen, met een gedichtenbundel. Ze zullen misschien redetwisten: oh, ik vind dat zo moeilijk, ik begrijp niets van gedichten. Trek het je niet aan, ze zullen zeker gedichten gaan lezen en met verbazing. Misschien niet op dat moment, maar misschien later. De lezer zal misschien pas jaren nadien het boek nog eens oppakken.

Dichters hebben geen reden om te mopperen. Je moet met alles tevreden zijn. Je hebt immers niets te eisen en te verlangen want je schrijft gedichten, geen thrillers. Daarnaast moeten ze realiseren dat als iets slachtoffer is geweest, of onderdrukt, dat dat de taal wel is. De taal die verboden is, de taal die niet gesproken mocht worden, de taal die afgeschaft moest worden, de taal die niet mocht bestaan.

 

Defense of poetry

Language and all her sensitivities

The language is the most important means of communication between people besides body language and gestures, through which we can listen to others and understand them. Even if the native language differs from what the other person speaks.

So much can be said about language and all the complicated inflections and times.

Poets use the language differently and give it a special dimension. Poetry does so mainly because it disrupts the reader or listener, or because it deviates from the usual.

Poetry is the mother of all literature. In fact, also from other artistic expressions, for example in painting often is spoken of ‘visual language’, so again a reference to language.

In present time, whereas everything seems to be focused on efficiency, speed, fast communication, the fleeting passing of things, news reports, even weather reports, there is less attention for poetry. Only few people read poems, let alone buy a poetry book. Still, poets should not mourn about that, or be worried about it, and accept this passively. There is no alternative. It doesn’t say anything about the meaning and importance, because it is there for sure. How many times it turns out that someone is gripped by a poem at a certain moment? Often that is something sad. If one needs a poem, because ordinary words no longer help and a poem offers that, filling up that void.

I remember myself, not very long ago, that I saw a group of elderly people sitting together in a recreation room in the street where I live. I entered my flat, picked up a pile of poetry books (of course from Demer Uitgeverij) and went with the books under the arm to that room. I had to ring, doorbell from a hallway, because it was a private meeting. Someone took all those books and later I saw that they were handed out. From a distance I saw happy faces of old people that leafed through those books.

Surprise your own environment, especially people who never or rarely read a poem, with a collection of poetry. They might argue: oh, I find that so difficult, I do not understand poems. Don’t pay attention to that, they will certainly read poems and with amazement. Maybe not at that particular moment, but maybe later. The reader may be able to pick up the book again, years later.

Poets have no reason to be dissatisfied. You have to be content with everything. After all, you have nothing to demand and desire because you write poems, not thrillers. In addition, they must realize that if something has been a victim or has been suppressed, it is the language itself. The language that is forbidden, the language that could not be spoken, the language that had to be abolished, the language that should not exist.

Hannie Rouweler

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s