Poezi nga Lumo Kolleshi
HELMONI TË GJITHA EURIDIKAT
Eh, xhelatë,
me ju dua të flas në këtë orë të vonë,
me ju gjahtarë shpirtrash të plagosur,
me ju, që kupat e verës,
kristalet e lotëve të pjergullave,
i keni ndërruar me kristale gjaku.
Kërkoni ta vrisni, ta vdisni pa tjetër Orfeun?
Mblidhni më parë të gjithë gjarprinjtë,
helmoni të gjitha euridikat
që në lëndina prillmajesh vallëzojnë.
Si?
Keni frikë dhe vet nga gjarprinjtë?
Po ju në gostinë e pushtetit
pas derës mbani cerbërat tuaj,
që presin të lumtur kockat e pasorgjisë.
Ah, paskam gabuar!
Qenki veshur me kostume të shtrenjta trimërie
në trupa dordolecësh?
Tani ju kuptova në hallin tuaj të zi,
në ferrat e shpirtrave tuaj katran
flenë veç lepujt e frikës.
Atëherë tërbojini bakhidet
të mbledhin gjithë gurët e turpit,
ta ndajnë Orfeun prej lirës,
t’ia heqin kokën prej trupit.
Të tmerruar qenki dhe nga vdekja e tij?
Nuk ju lumturon ky fakt sadopak?
Lepuj të tjerë ju qenkan futur në bark,
me mosdashjen tuaj e bëtë Orfeun magji,
shpirtin e tij dhe të Euridikës bashkë,
s’i shkulni dot prej njëri-tjetrit kurrësesi.
Nga sytë e tyre të malluar
mbi lule veson dashuri.
Të gjitha burimet gurgullojnë poezi.
Tani Karoni po ju pret në varkë,
bëhuni gati, xhelatë të zinj.
ZEMRA NUK DO URDHËR
U grinda sot në ditën e parë të dimrit,
kur majat e maleve u gdhinë me borë,
kur ata kanë mbetur pa të dashurit e syrit,
pa çati mbi kokë, pa busull, pa orë.
Dhe rrogëtar është ai si dhe unë,
humanizmin e ka lenë diku në arrati.
për ngritje rroge gjithmonë bën zhurmë,
të falë diçka për fatkeqët, nuk di.
Eh,i thashë vetes, pse grindesh më kot,
Zemra s’ do urdhër për bamirësi.
Nënë Tereza m’u shfaq e mbytur në lot,
poshtë lotit të saj qëndronte ai.
KUJTOJMË
Kur ndodh një krim,
kujtojmë që kriminelët i kemi patur mes nesh,
i kemi ushqyer me trimëri e lavdi,
duart dhe rrugët ua kemi lenë të lira,
Natën ua kemi falur të tërën për orgji,
xhepat ua kemi mbushur si kacekë,
policëve u kemi thënë të kërkojnë në drejtim të paditur,
gjyqtarëve u kemi rrahur shpatullat e dhjamura,
politikanëve ua kemi lënë bodiguardë…
Kur ndodh një krim,
vetëm atë çast thërresim lotin, kujtojmë,
pastaj shajmë, zihemi, mallkojmë…, harrojmë.




























Leave a Reply