AMANETI – Poezi nga TARAS SHEVÇENKO (1814 – 1861) / Përktheu: Jorgo Bllaci

 
Poezi nga TARAS SHEVÇENKO
(1814 – 1861)
 
 
AMANETI
 
Kur të vdes, të më mbuloni
Te ndonjë kodrinë,
Që ta shoh gjithnjë, vëllezër,
Mëmën Ukrainë;
 
Të vështroj me gaz në zemër,
Fushën pa kufi.
Të shoh si derdhet Dnjepri,
Si buçet ai,
 
Si vrapon mes Ukrainës,
Drejt e për në det,
Do t’i lë më nj’anë aherë,
Fushat dhe rrëketë;
 
Do të ngjitem lart në qiell
Perëndinë të shoh,
T’i flas hapur e t’i lutem,
Se tani s’e njoh.
 
Kur të më mbuloni mua,
Prangat flakini,
Derdheni në shesh të luftës
Gjakun për liri!
 
Dhe në familjen e madhe,
Të re dhe të lirë,
Ma kujtoni fjalën time
T’urtë dhe të mirë!…
 
 
10383762_607758539320786_5982262601355272611_o
 
Përktheu: Jorgo Bllaci

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s