Hannie Rouweler (Netherlands)

Hannie Rouweler (Netherlands)
Hannie Rouweler (Netherlands, Goor, 13 June 1951), poet and translator, has been living in Leusden, The Netherlands, since the end of 2012.
Her sources of inspiration are nature, love, loss, childhood memories and travel. In 1988 she debuted with Raindrops on the water. Since then about 40 poetry volumes have been published, including translations in foreign languages (Polish, Romanian, Spanish, French, Norwegian, English). Poems have been translated in about 35 languages.
She followed several commercial and language trainings (Arnhem, Amsterdam, Hasselt BE) and attended five years evening classes in painting and art history, art academy (Belgium). Hannie writes about a variety of diverse topics. ‘Poetry is on the street, for the taking’, is an adage for her. She mixes observations from reality with imagination and gives a ‘pointe’ to her feelings and findings.
Unrestrained imagination plays a major part in her works. She received several awards from the Netherlands and foreign countries.
She is a member of the Advisory Board of the yearly Kritya festival, India. She published a few stories (e.g. short thrillers); is editor of various poetry collections.
nothing but a bucket of water
which you empty over a terrace.
Everything goes its own way and runs to an edge
where it stays for a while.
I fall short immensely and the words
that should have been different;
acceptance of fate that compels resignation
and leaves me in countless defenseless places.
I don’t fight anymore, I let it be,
it feels like an old sore with stitches breaking open
on this winter day where sunlight casts bright shadows
brighter than before
on windows, the cold glass of untouchable shapes.
niets anders dan een emmer water
die je leeg kiepert over een terras.
Alles gaat zijn eigen gang en loopt naar een rand
waar het even blijft liggen.
Ik schiet ernstig te kort en de woorden
die anders hadden moeten zijn;
aanvaarding van het lot dat tot berusting dwingt
en mij achterlaat in talloze weerloze plekken.
Ik vecht niet meer, ik laat het zo begaan,
het voelt als oud zeer waarvan de hechtingen open breken
op deze winterse dag waarbij zonlicht heldere schaduwen
helder dan voordien
werpt op vensters, het koude glas van onaanraakbare vormen.
Me and my shadow
Me and my shadow, we’re best friends
whatever you can think of,
we always find each other
at the craziest times of the day, night,
not that we always love each other as much as couples in love forever
after years and years still taste the flame, the torch of unbreakability
no, not at all,
it’s more like: I know where you’re going
you don’t have to explain anything to me
there is no need for you to send me signals of your intentions beforehand
I don’t need your permission.
My shadow and I flow into each other
get along well in fierce contradictions
black white or white black
and yet, we still think of each other: we keep it convenient
in good times and bad times,
you get used to what always walks with you unseen, gets lost.
Ik en mijn schaduw
Ik en mijn schaduw, we zijn de beste vrienden
die je maar kunt bedenken,
we vinden elkaar altijd
op de gekste momenten van de dag, nacht,
niet dat we altijd zo dol op elkaar zijn zoals eeuwig verliefde koppels
na jaren en jaren nog de vlam proeven, de toorts van onbreekbaarheid
nee, zo niet,
het is meer zo: ik weet waar jij naartoe gaat
je hoeft me niets uit te leggen
het is niet nodig dat je me vooraf signalen zendt van jouw bedoelingen
jouw toestemming heb ik niet nodig.
Mijn schaduw en ik vloeien in elkaar over,
kunnen het goed met elkaar vinden in heftige tegenstellingen
zwart wit of wit zwart
en toch, toch denken we van elkaar: we houden het zo gemakshalve
in goede tijden en slechte tijden,
het went zo al als wat altijd ongezien met je meeloopt, verdwaalt.
a rose for the sun that shines through bare branches
a rose for two birds in the tree
a rose for the chrysanthemums that are in bloom
a rose for all the clouds in the sky
a rose for the love that it is lasting
a rose for perseverance in all struggles
a rose for the warmth you give me
a rose for all the thoughts I share with you
a rose for luck in misfortune and bad luck
a rose for the bed that remains on the floor
a rose for the view I have together with you
a rose for times that slide along a ruler
een roos voor de zon die door kale takken schijnt
een roos voor twee vogeltjes in de boom
een roos voor de chrysanten die in bloei staan
een roos voor alle wolken in de lucht
een roos voor de liefde dat die blijft bestaan
een roos voor volharding in alle strijd
een roos voor de warmte die jij me geeft
een roos voor alle gedachten die ik met jou deel
een roos voor het geluk bij ongeluk en pech
een roos voor het bed dat op de grond blijft staan
een roos voor het uitzicht dat ik samen met jou heb
een roos voor de tijd die wegglijdt langs een lineaal

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s