Poezi nga Sahit F. Osmani

 
Poezi nga Sahit F. Osmani
 
 
FJALË E URTË
 
Më vjen fjalë e urtë si një vajzë e bukur
m’i zgjon shpresat prej zhgënjimeve
në zemër ku qëndron vetëm dashuria
më troket që të mos e humbas udhën
 
Fjalë e urtë e zbukuron njeriun
shndërrohet në këngë njëjtësohet me zogj…
ndizet si prushi i vatrës t’i shkrijë ngricat
njeriun e ligë e bën të ecë drejt së mirës
 
Fjalë e urtë i zbut kanosjet e frikshme
afrohet me dashuri i harmonizon ngjyrat
me flatrat si të zogjve ngjit krahët e ylberit
bëhet urë durimi të kapërcejë e njerëzishmja
 
 
NËPËR FAQET E LIBRAVE TË KAM KËRKUAR
 
Nëpër faqet e librave përherë të kam kërkuar
Për të gjetur humbjen time në një ditë të re
Të nesërmen e të ardhmes sonë të dëshiruar
Pa iu frikësuar kohës dhe spërkatjeve mbi ne
 
Një nga një faqet e librave çdo ditë i shfletoja
Në çdo germë dhe rrokje syri yt si ag i agimit
Merrte formën e zemrës kullonte shembëlltyra
Duke hedhur dritë dashurie në plagët e shpirtit
 
Sa herë që s’kishte dritë dhe terri m’kafshonte
Faqeve të librave të kam kërkuar e t’kam gjetur
Ato germa të rrokjezuara prej syve tu të bukur
 
Më lartësonin ditë për ditë aty ku s’arrija dot
Më i pamposhtur bëhesha nga sytë përçmues
Dashurinë krahasoja vetëm me zemrën tënde.
 
 
PËR ÇDO DITË JEMI NË BETEJË
 
Për çdo ditë jemi në betejë
në qiellin e trurit mendimet fluturojnë
alarmet e luftës ua këputin krahët
dhe i shembin si penda rëre
 
Më shumë se buka na duhet liria
të çlirohemi nga e keqja dhe çnjerëzorja
ata që shpikën satelitë e anie kozmike
frymën që marrim duan të na ndalin
 
Qan zemra kur sheh sytë e dashurisë
që kërkojnë një vend për njeriun
midis kokës edhe zemrës së lirisë
një klimë ku jeta është e qetë
mbështjellur me buzëqeshje dashurie.
 
 
JETA LUMTUROHET NËPËR SYTË E TU TË BUKUR
 
Pandehja se sytë e bukur janë gjithçka
se para tyre qëndron e përkulur dashuria
nuk e dija se gjërat e dëshpruara
e mjegullojnë shikimin e syve
 
Kur vishet dhe mbathet lumturia
të duket se sytë e tu e kanë skulpturuar
dhe qiejt e kthjellët duken të shëmtuar
vetja të duket si një pus i errët
 
Ditë për ditë fundosesh nga lakmia
dhe kërkon të hysh në thellësinë e syve
të lulëzuar që lakmi ia ka qielli i kthjellët
jeta lumturohet nëpër sytë e tu të bukur.
 
 
 
 
 
 
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s