“ME POEZINË TONË DYMIJËNGJYRËSHE LE TË HEDHIM NË ERË GJITHË HIDHËRIMIN E BOTËS” /

ΟΜΙΛΙΑ – ΗΛΙΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ

ARTEMIS GREQI

Msr. ΑΡΤΕΜΙΣ ΒΑΖΙΡΓΙΑΝΤΖΙΚΗ

 

Η ποίηση του Ηλία Σιμόπουλου μας μεταφέρει μέσα από ευδιάκριτα μονοπάτια, στις ακρώρειες των τόπων των παιδικών μας χρόνων.

Στο στόμα μας έχουμε ακόμα τη γεύση από τα μαρμάρινα σκαλοπάτια της αυλής μας. Της αυλής με τα ολοπόρφυρα τριαντάφυλλα. Είναι πρωί Κυριακής. Το φως διαχέεται σε απέραντους ιριδισμούς.

Καθώς χτυπούν οι καμπάνες του Αη Σπυρίδωνα, επιβιβαζόμαστε σ’ ένα πολύχρωμο αερόστατο. Μ’ ένα μεγάλο παγωτό φράουλα στο χέρι, έχουμε αφεθεί να ταξιδεύουμε σε μια άχρονη πορεία μέσα στα πολυσύμπαντα.

Ο ήχος από τις καμπάνες σβήνει σιγά σιγά. Αιωρούμαστε τώρα πάνω από πυκνά δάση, διακρίνουμε ποταμάκια να περνούν ανάμεσα στις καλαμιές.

Το αυτί μας κατακλύζεται από εξαίσιες συναυλίες βιολιών, τιτιβίσματα χελιδονιών, λικνίσματα φυκιών, θροϊσματα φύλλων και το μουρμουρητό των νέων σπόρων κάτω από τη γη.

Το βλέμμα μας ακολουθεί τη γραμμή του ορίζοντα πάνω από μια ήρεμη γαλανή θάλασσα.

Μερικές αναταράξεις ξαφνικά, και ο στρατηλάτης άνεμος μας προσγειώνει σε μια αιματηρή πραγματικότητα. Οπλισμένοι με τα σπαθιά του λόγου αγωνιζόμαστε με τη βοήθεια των γενναίων νεκρών που είναι πάντα στους τροχούς.

Οι θυσίες μας δεν πάνε χαμένες.

Την επόμενη μέρα, περίλαμπρος ο ήλιος ανατέλλει και πάλι. Βρισκόμαστε στην εποχή της συνειδητότητας.

Απογειωνόμαστε και κατά την ανάλαφρή

μας εναιώρηση, ο περιπλανώμενος άγγελος μας περισυλλέγει με τις φτερούγες του. Μας δίνει οδηγίες και μας κερνά μυριάδες δροσερές λέξεις.

Τις φυλάμε σαν φυλαχτό. Μ’ αυτές φτιάχνουμε ποιήματα. Έχουν τη μυρωδιά του θυμαριού, της ανθισμένης νεραντζιάς, του νοτισμένου χώματος και της αλμύρας.

Με τα ποιήματα φτιάξαμε δυο χιλιάδες χρώματα. Της ανατολής, της δύσης. Των εποχών. Του φωταγωγημένου ουρανού τη νύχτα. Με τη βοήθεια του ανέμου σηκώσαμε την άγκυρα γι’ ατρόμητα ταξίδια. Με το τελευταίο σφύριγμα του πλοίου, εκεί στην προκυμαία, οι ζωγραφιές μας πήραν υπόσταση.

Ας υποκλιθούμε μπροστά στη μεγαλειώδη ποίηση του Ηλία Σιμόπουλου. Την ποίηση των εικόνων, την ποίηση των χρωμάτων, την ποίηση των αγωνιστών της καθημερινής πραγματικότητας. Ας αγωνιστούμε, ο καθένας τον προσωπικό του αγώνα. Με χαρά. Ας πάρουμε ένας δυναμίτη από χαρά, όπως λέει ο ποιητής. Να ανατινάξουμε την πίκρα όλου του κόσμου!

 

“ME POEZINË TONË DYMIJËNGJYRËSHE  LE TË HEDHIM NË ERË GJITHË HIDHËRIMIN E BOTËS

 

I fokosuar poeti  Ilia Simopullos

 

Përgatitur nga Artemis Vazirjadziki, poete

 

Poezia e Ilia Simopullos fanitet plotësisht nëpërmjet monopateve të dallueshme në vendet e largëta të viteve tona fëminore. Në të shprehurën tonë kemi ende shijen nga “shkallët prej mermeri”  të oborrit tonë, të oborrit me trëndafilë të skuqur. Është mëngjesi i ditës me diell. Dita depertohet në xixëllimat e pafundme, siç bien kambanat e Shën Spiridhonit duke u futur në një “aerostat” shumëngjyrësh. Me një akullore të madhe prej luleshtrydhe në dorë jemi lënë të udhëtojmë….  Pa kohë në një…. brenda në hapësira të mëdha, të shumta. Jehona nga kambanat shuhet avash- avash. Tundemi tani mbi pyje të  dëndur dallgë lumenjsh të vegjël që kalojnë nëpërmjet…… Dhe veshi ynë po mbushet nga ”koncertet e shumta të violinave të mrekullueshme, cicërimat e dallëndysheve, fikuset e detit të shkundura, zhurmimet e dobëta të gjetheve dhe murmuritjet e farave të reja, ndjejnë kohë. Syri ngrë vështrimin dhe ky vazhdon në vijë horizonti mbi një det blu dhe të qetë. Befas, disa tronditje dhe erë e fortë komanduese na ul në një realitet gjakatar. Të armatosur me shpatat e fjalës po luftojmë me ndihmesën e të vdekurve të pavdekshëm (të shenjtëruar) që ekziston gjithmonë nëpër ecje…

Sakrificat tona nuk shkojnë kot. Ditën tjetër dielli shkëlqen. Ai po lind përsëri. Ndihemi në epokën e ndërgjegjësisë. Po ulemi në tokë dhe gjatë lëkundjeve të lehta,  ëngjëlli, që bredh vërtet na mbledh me ledhat e tij… Na jep udhëzim dhe na qeras me  “fjalë “ të freskëta. I ruajmë si medalionet. Me ato kreatojmë poema, që kanë aromën e Çajit…., të Nerënxës së lulëzuar të baltës së lagur dhe të kripëzuar. Me vjershat krijojmë dy mijë ngjyra të Lindjes, të Perëndimit, të epokave të qiellit të ndriçuar të natës. Me ndihmën e  orës ankorohem për udhëtime të padridhshme (të patundshme). Me fishkëllimën e fundit të anijes, atje te Porti, pikëtakimet tona morën realizimin, pra u bënë realitet.

Le të përulemi përpara poezisë madhështore të Ilia Simopullos. Poezia e figurave ikononore, poezinë e ngjyrave e luftëtarëve të realitetit të përditshëm. Le të luftojmë secili në përpjekjen  e tij personale me gëzim. “Le të marrim një “dinamit” dhe nga gëzimi, siç thotë poeti, të hedhim në erë gjithë hidhërimin e Botës!”

Përkthyen nga greqishtja: Kosta Gaxhoni përkthyes W.P.S

ΑΡΤΕΜΙΣ ΒΑΖΙΡΓΙΑΝΤΖΙΚ

Δήλος

 

Πως σ’ άδραξε κατακρυφά, ασέληνη μια νύχτα

τότε που γεννοβόλαγες και σπάραζες·

θυμάσαι;

γλιστρώντας στον κρυστάλλινον ορίζοντα,

εθέριευες παλεύοντας στο νοτισμένο χώμα,

με μιαν αέναη απαντοχή·

γλυκοθροϊζαν λεύκες

τα νεροπούλια κούρνιασαν από βραδίς στους βράχους

κάτω κυλούσε αδίστακτο, αιμάτινο ποτάμι

τι όραμα αναπάντεχο και τρομερό συνάμα

το πήραν άγριοι άνεμοι και χάθηκε στη λήθη·

μα ένας ψίθυρος αχνός, μικρούλικος σαν κλάμα

δίνει φωνή στ’ αμίλητα, σε συνεφέρνει ξάφνου

και σύφλογη αναδύθηκες, κουρελιασμένα μάτια

πως φλετουρίσαν τα πουλιά, ορμή του Μιθριδάτη

τότε που τσακιστήκανε οι είκοσι χιλιάδες

αναριγώντας σύμπνοα μύριοι κατατρεγμένοι

τινάζεις στα ψηλώματα τα καστανά μαλλιά σου

πού είναι ‘κείνοι οι στεναγμοί;

πού ήταν τα παιδιά σου;

μακρύπνοο ξεκίνημα, απόηχος μιας λύρας

ένα βελάκι μυτερό καρφώθηκε στ’ αυτί σου.

Κάνεις να το τραβήξεις, και ξαφνικά θυμήθηκες.

Αναθυμάσαι; Πες μου!

Βγες ν’ αγναντέψεις το νησί

ολόφωτοσαν λάβα.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s