Pray from Aleppo / Poezi nga Deti Zogu

deti-zogu

Poezi nga Deti Zogu

 

 

Pray from Aleppo

 

Oh nënë, përse më linde!

Isha e sigurtw në barkun tënd,

Placentën e kisha mburojë,

Lëngu amniotik më shuante etjen.

 

Nënë, përse më solle në këtë botë,

Mbushur me gjak që s’ thahet  kurrë

Ku është shtëpia nënë?

Çatia ka rënë në tokë

Muret tashmë janë shembur,

Nuk ka ujë nënë

Burimet janë tharë

Përbindshat po pijnë gjakun tonë.

 

Moj nënë, përse më le vetëm!?

Kush do të kujdeset për mua,

Kush do të mi mjekojë plagët

Dua të të përkëdhel për të fundit herë

Por, duart e mia nuk janë më,

As këmbët

Mi morën të gjitha nënë.

Më ka mbetur veç loti!

Ah sikur të ishte magjik

Ta shëroja botën me një pikë loti.

 

Thuama nënë,

Përse nuk më flet

Përse nuk lëviz!?

Kam nevojë për ty

Kthema buzëqeshjen nënë

Bota po më vret.

 

Advertisements

One thought on “Pray from Aleppo / Poezi nga Deti Zogu

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s