Poezi nga Sokrat Habilaj

 
Poezi nga Sokrat Habilaj
 
 
SHKRUAR NË KOHË TË NDRYSHME
 
Paska qenë burrë i trishtë im atë,
Shtatë herë, shtëpinë e ka ngritur.
Shtatë herë, ka shtuar nga një kat,
Shtatë herë, prapë e ka prishur!
 
Shtatë herë iu gremisën tërë vitet,
Shtatë herë e ka gjakosur buzën.
Shtatë herë, gulç iu kthyen ikjet,
Shtatë herë s’deshi ta shoh udhën.
 
Shtatë herë u deh veç me një teke,
Shtatë herë ka thënë-Në djall truri!
Shtatë herë, u ngashërye për vete,
Shtatë herë i është turpëruar burri.
 
Shtatë herë si gur, ngriu në portë,
Shtatë herë lutje:-Do ju pres gjatë?!
Shtatë herë nuk foli, si flas unë sot,
Biri im,paska qenë i trishtë im atë!
 
 
 
TRISHTIM HËNOR
 
Të mirat gra, që kur doni një burrë,
Fisnikërisht, e ktheni atë në baba.
Ndodhë që dhe u godasin me gurë,
Ju godasin, burrat që keni në krah.
 
Të mirat gra që zbrisni yjet poshtë,
T’i ndizni në shtrat kur jepni veten.
Ndodhë t’ju tundin në dorë si gotë,
E pastaj ju flakin, sa shuajnë etjen.
 
Të mirat gra, që vraponi me ngutë,
Kur pritja ju drithërohet në mjekër.
Ndodhë që u përdhosin:-Prostitutë,
Prisje mua në portë, apo një tjetër!?
 
Të mirat gra që lini pas dhe mëritë,
E prapë jepeni duke mbytur inatin.
Ndodhë që dhe në shtrat zënë pritë,
Pasi zgërlaqen, me plumb u vrasin.
 
Të mira nëna, mos harroni, së pari,
Kur të shihni djalin që u burrërua.
T’i thoni se do ngriheni nga varri,
Që ta pështyni, nëse vret një grua.
 
 
 
TI, KURRË S’MË NJOHE MUA
 
Rri e qetë, ti s’më njohe mua,
As unë s’të njoha asnjëherë.
Në këtë botë, je thjesht grua,
Unë, burrë si mijëra të tjerë.
 
Në të flet ty një yll pa dashje,
E ti thua një emër nëpër natë.
Rri e qetë, rri pra se më plase,
Është nata që fletë përçartë.
 
Në të duket, kur puth një tjetër,
Se ngjizen me të, buzë të ftohta.
Rri e qetë, ikja është e vjetër,
E vjetër është vdekja, sa bota.
 
Në druhesh se kush vjen më pas,
Gjen grimca aty, si mbetje zjarri.
Rri e qetë, burrat janë tuhafë,
Ndërsa thonë, për ty jam i pari.
 
Në trembesh nën lutje e klithma,
Se pa faj të tradhton ty qerpiku.
Rri e qetë, gratë dinake të gjitha,
E mbulojnë me dhè atë që iku.
 
Në të ndjej ty ende nën lëkurë,
A ti më ndjen se frymoj brenda.
Rri e qetë, s’të kam takuar kurrë,
Dreqi ta hajë, shohim dhe ëndrra.
 
 
 
MALLI MË KA PIKUR
 
Ta dish se malli për ty më ka pikur,
Por as rastësisht, mos më dil më para.
Më mirë të mbetesh kështu, e ikur,
Se sa të shoh çfarë moshe ka ndarja.
 
Më mirë mos u shfaq, je grua e huaj,
Sepse ti më fsheh një imazh të vjetër.
Nuk jam aq i lig që me ty të luaj,
Duke parë ty, të mendoj një tjetër.
 
Më mirë një kube dheu, mbi vete,
Se sa të shoh si plaket edhe malli.
Më mirë një fund që vjen si vdekje,
Se sa ca ëndrra, varrosur së gjalli.
 
Më mirë të jesh, si të kam në mendje,
Se sa të shoh, ndoshta ty të thinjur.
Më mirë humbur, në harresën tënde,
Edhe pse për ty malli më ka pikur.
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s