MJELLMË ËMBËLAKE / Poezi nga Sarë Gjergji

 
Poezi nga Sarë Gjergji
 
 
MJELLMË ËMBËLAKE
 
Mjellmë, që në agim të kërkoj.
Për ty ka etje shpirti im.
 
“Të jam përgjëruar e të përgjërohem,
më lër të lirë këtë kohë!”
 
I them:
“Asgjë s’ më trishton sa heshtja jote, mjellmë!”
 
Muzgën qiejt e kokës sime, përmbyten!
Kambanat e kështjellës prej gjaku e mishi mërdhezen e ngrijnë!
 
Çfarë do më thuash me mungesën tënde, mjellmë?
Instanca ime e vetme
në meshë të së dielës,
kungata ime je.
 
Më thuaj, mjellmë, ku të iki prej pranisë sate?
Shushurimë e ujërave,
vetëtimë e qiejve,
është kënga jote.
Lutja e vetme e murgut vetmitar je, mjellmë!
 
O mjellmë, mos më rri larg!
Kë tjetër veç teje kam në ujëra?
Edhe në tokë s’dua tjetërkënd veç teje!
Jotja është dita, jotja është nata ime!
 
Ti, delikate me ujin dhe erën,
çdo qelizë, çdo ind, çdo nyjë timen njeh.
Për ty galdojnë gjithë lumenjtë e zemrës sime
e me gëzim derdhen në liqenin tënd!
 
Fruta pemësh shikimi yt,
o mjellmë,
ty të përket himni në ujëra e në Sion,
gotën ma mbush plot e përplot me shtegtime ndjesish!
Mjellmë, balerinë plot dritë.
veshur me mite…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s