MOS MË LEXO NË MBRËMJE, Magdaliní (Bashkë me të kryqëzuan dy vjedhës…) / Poezi nga Sadik Bejko

 
Poezi nga Sadik Bejko
 
 
MOS MË LEXO NË MBRËMJE, Magdaliní
(Bashkë me të kryqëzuan dy vjedhës…)
 
Nën një qiell pus fundoset Tirana.
Ngrijnë lulekumbullat tek bëjnë të çelin.
Dimri, i penduari që ende s’ka marrë hak,
bën të ikë e rikthehet më i vrazhdë.
 
Trishtuar jam, Sulamith, ajmé Magdaliní,
kënga ime e këngës… mbretëria ime…
turtulli im pa qiej, pazë e pa thërrmi.
 
Tek udha… një njeri po e mbillnin në dhé,
ofshet ende i dëgjoheshin mbi tokë.
Dheun e rrihnin me shputat e këmbëve,
ta fundosnin më thellë sesa kufomën.
 
Eh, ky dimër shkon e kthen me një peng
(në mbrëmje, jo, mos më lexo,Magdaliní).
Ajër acar i therur.., zogjtë me akuj në sqep.
 
E mbjellin, po atë njeriun s’e dashka dheu.
Të gjallë e hedhka tej, jashtë truallit,
jashtë hapave të atyre që e shkelnin.
Ai njeri na e përbuzka dheun.
 
Sulamith, lexomë kur të them të dua. …
jo në mbrëmje, Magdaliní. Pa plëng,
strehë akulli jam, hajdut rruge. Pa njeri.
 
Njëmijë, dymijë vjet kufoma si ujk ndal e zmbraps
Dhe e hedh në humnerë rrasën e vdekjes.
Mbi ata sipër ngjallet, me vdekje vdekjen shkel.
Nuk do ta gjesh atë te shpella, Magdaliní. As mua.
 
Në vrimat e gozhdëve prej dimrit nuk do futësh gishtat.
Lulebajamet do shkunden nga degët…
Do të shkundet nga akujt endacaku me verën e natës i dehur,
me një thes lulebajamesh nën xhaketë fshehur.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s