Traveling to a chalet / Multilanguage poem by Hannie Rouweler  

 

Hannie

Multilanguage poem by Hannie Rouweler

 

Op reis naar een chalet

En als ik toch ga dromen en ook nog
in dromen geloof
vooral die van overdag als alles onbeweeglijk is
de helblauwe lucht
enkele takken met knoppen voor bloesems

dan van iemand die bestaat
of heeft bestaan zoals mijn moeder de afwas deed
elke dag in de keuken
mijn vader een schop in de grond zette
elk voorjaar in de moestuin.

Dan ga ik op reis naar het chalet waar jij nu verblijft
ergens aan de zuidkust van Nederland.
Ik zie mezelf rondscharrelen tussen de houten muren
vind een boek op een tafeltje
en voor de avond sprokkel ik hout voor de kachel
of liever nog een kampvuurtje,
bij elke blokhut of elk chalet waar ik eens stond
was er vuur.

Niet het vuur dat uit de hemel wordt gestolen,
nee die is alleen bedoeld voor dichters,
maar het vuur dat ieder nodig heeft
om te kunnen blijven voortbestaan,
met een pen en papier voor de avondschemering.
En zeg me niet dat ik woorden tekort kom
ook als ik niets opgeschreven heb.

 

Traveling to a chalet

And if I do start dreaming and also
believe in dreams
especially in daytime when everything is motionless
the bright blue sky
a few branches with buds for blossoms

then from someone who is there
or existed like my mother did the dishes
every day in the kitchen
my father put a shovel in the ground
every spring in the vegetable garden.

Then I will travel to the chalet where you are staying now
somewhere on the south coast of the Netherlands.
I see myself scurrying around between wooden walls
find a book on a table
and for the evening I gather wood for the stove
or rather a campfire,
at every log cabin or chalet where I once stood
there was fire.

Not the fire stolen from heaven,
no, it’s only for poets
but the fire that everyone needs
in order to survive,
with a pen and paper for the evening twilight.
And don’t tell me I’m short of words
even if I haven’t written anything down.

 

Se rendre dans un chalet

Et si je commence à rêver et aussi
croire aux rêves
surtout durant le jour où tout est immobile
le ciel bleu vif
quelques branches avec des bourgeons pour les fleurs

que de quelqu’un qui existe
ou existé comme ma mère faisait la vaisselle
tous les jours en cuisine
mon père a planté une pelle dans le sol
chaque printemps au potager.

Ensuite, je me rendrai au chalet où tu est maintenant
sur la côte sud des Pays-Bas.
Je me vois courir entre les murs de bois
trouver un livre sur une table
et pour le soir je ramasse du bois pour le poêle
ou plutôt un feu de camp,
à chaque cabane ou chalet où je me trouvais autrefois
il y avait du feu.

Pas le feu volé au ciel,
non, c’est seulement pour les poètes
mais le feu dont tout le monde a besoin
afin de survivre,
avec un stylo et du papier pour le crépuscule du soir.
Et ne me dis pas que je suis à court de mots
même si je n’ai rien écrit.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s