Poezi nga Mirvete Mehmeti

Mirvete mehmeti

Poezi nga Mirvete Mehmeti

 

 

 

TEMPULL FATI

 

Bosht i çastit

sillet mes stinëve

të përhumbura

rrugës harkore

shput e butë

vizaton gjurmët

si miniaturat

në tempull fati.

verbëri kohe

vazhdon të arrnohet

me të njejtën refren kënge

ndonëse ëndrra më shtynë

te pikëkthimi

në pragun ku jam rritur.

 

 

 

 

BASHKËUDHËTARE ME VETEN

 

Përtej vetes

s’mund të ikë

fati më shndërroi

në zog shtegëtar

mallin ma qepi

fustan për trupi

shiun,shami për fytyrë…

vallë ku të shkoj

në det ku lundrohet

apo të mbetem këtu

si Rozafa

zemërndarë në dysh.

 

 

 

 

FIGURË

 

Mbrëmja me qetësinë e vet

shpërndan kujtesën

për të kaluarën,

tashmën e të ardhmën…

të parat,

melodi të përziera

e ardhmja

si një lojë-Lego

sado që mundohesh të ndërtosh

dicka të bukur

një pjesë të mungon.

 

 

 

 

Baladë për qiellin

 

Qielli plot

me shkrepëtima

po…dhimbjen nuk ia di

shohë vetëm mimikën

e një engjulli të vogël

me dashuri të madhe

buzëqarë nga etja

buzëshkrumb nga jeta

 

Kroi

ku lante sytë

ku ujin pinte

sikur mbushej

sikur shterohej

ditë e më shumë.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s