Poezi nga Luan Rama

luan-rama
 Poezi nga Luan Rama

 

 

E kuqja e flaktë

 

Ti më flet për të kuqen

ndërsa unë shoh buzët e tua,

– Shihe sa e bukur kjo e kuqe kramoizi, – më thua ti,

e kuqe flakë si dielli ndër duar,

si pelerina e Riçardit të II,

bota e shikonte si një ngjyrë «sacré», të shenjtë,

nga dorë perëndie,

por ah, unë shoh i hutuar veç buzët e tua, flakë,

– Po e kuqja ekarlatë, të pëlqen ? – më thua ti

duke udhëtuar e dehur në të kuqen e botës,

në të kuqen veneciane, vermijon, karmin, «Karpaçio»

hedhur mbi pelerinat e kapuçët e kardinalëve,

e kuqja «Tiziano», purpureus në parshemin,

liturgji e së kuqes,

– Abraham në hebraisht do të thotë “e kuqe”, – shton ti,

por unë prek me gishtërinj veç buzët e tua

pa patur frikë se digjem,

– Kam dëshirë të të dhuroj për datëlindje një këmishë të bukur, – thua ëmbël ti

si në një hark violine të një Hendel apo Brahms,

kam dëshirë të të vesh në të kuqe, torero im,

– Vështro të kuqen e Tintoretos, Rembrandt, Rubens apo Van Dyck…

por unë shoh veç të kuqen tënde

mbi buzë, mbi sy, mbi shpirt,

aty është magjia e së kuqes që më merr të tërin

dhe më përhumb në prushin e natës së gjatë.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s