Poezi nga Sadbere Gagica Spahija

Poezi nga Sadbere Gagica Spahija

 

DO TË VIJ

Edhe sonte kur atje bie veç shi
Si pëlllumbeshë qiellit do fluturoj
Hapur leje dritaren
Mbi ëndrrat tua të shtrihem
Gjerë e gjatë si dua unë vetë
Pa protokoll e dhembjen ta lë udhëve
O do vij sonte jam mbushur
Si qielli me re të mllefosura
E do pi verë me vargjet e mia
Deri në agim
Do vij se më ka marrë malli
Mos e mbyll dritaren sonte.

 

NË DITARIN E MALLIT

Shkarravis vargje pa rimë
Për njerëz male
Fushat e heshtura
Një zë vjen nga nëntoka
Do të ketë shi me bubullimë
Ngjarje për tregime
Histori për mbretërit
Dashuri në internet
Në ditarin e mallit
Kërkoj një fjalë.

 

MOS M’I NGACMO PLAGËT

Stinët ikën hajnisht nëpër kohë
Malli më merr për Ty e fjalën
Gurët e lëmuara të vendlindjes
Zërat e fëmijëve në lagjjë
Malli më merr për Kosovën time
Që e braktisa pa ditur nga do ec
Flokëkaçurrelja mbaja një trëndafil
Të kuq si gjaku e libër poeti në dorë
Mos m’i ngacmo plagët e hapura
Udha më ka humbur s’di në cilin
Ishull jetoj e vetmuar shkronja ime
Mos m’i trazo ëndrrat vargun e pathënë
Deri në fund sa shkallë duhet kaluar
Ta mbështes një ditë kokën në gjoks
Të rri zgjuar deri në agimin e kuqrremtë!

 

NUK E DI

Do të jetë stinë e fundit me Ty
Apo dallgët do të më përplasin gjithandej
Si ky kufiri im që nuk ka fund
Ti mund ta korrigjosh një copë tokë
E tëra ka mbetur pas supeve
Si ky malli im që më djeg
E asnjë çast nuk jam e tëra!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s