NJERËZ, DUAJENI NJERINË! ( impresione nge libri poetik i Sotir Janit ) / Poezi nga Bardhyl Maliqi

NJERËZ, DUAJENI NJERINË!

            impresione nge libri poetik i Sotir Janit

 

Njerëz, duajeni njerinë!-është zëri juaj,

është thirrja juaj Për Krisht dhe apostuj,

trëndafila dhe dafinë. Jam unë dhe deti,

perëndia juaj, këshilla e nënës e tillë ka qenë,

e bukura dhe dhimbja, shenjtëria juaj!

 

Tri strofat për nënat i kam qarë me lotë mbuluar,

me foton e Melina Mërkurit në duar,

të qindra Melinave atdhemohuar.

Nëna, shenjtërimin tuaj e lus me sy detari,

për mustaqet e burrit betohem, me besë shqiptari,

unë Sotir Jani, lukovijoti, Sotir Bregdetari!

 

Njerëz, duajeni njerinë!-dhe në gaz të varrosur

fjalëmbla – të dua, jemi bij të perëndisë,

guri i atdheut na u bë patkua, na shenjtëroi

balta e tij, Saranda, ajo më ngacmoi e para,

ajo më mësoji që njeriun ta dua njeri!

 

Shëtis Athinës, por jam përjetë lukovjot,

më dëgjon ti Akropol dhe ju politikanë,

mos u bëni xhelozë së mua balta e mëmëdheut

më rëndon, do të vdes aty ku linda, në Shqipëri!

do të vdes duke mbledhur portokalle,

pas do të lë dashurinë time të madhe!

 

Kujtoni ku ishim, ku jemi dhe ku do vemi,

mos u bëni xhelozë, ne me bukë e ju me gurë,

neve lule, ju xhandarë, për cilët trima ne u vramë?!

Gjithnjë ndezur rri pranvera, në qerpikë lulëzoi,

Himara taksa s’pagoi, në daçi mbesni pa gojë!

Dimë se ç’duam ne shqiptarët, kush do sharë

e kush do vrarë, kush do shkulur me rrënjë e farë…

 

Dashuria  s’harron kurrë, dashuron kush është burrë,

puthja buron dashuri. E do nderin, o Njeri?

Trembet djalli nga thimjana, jemi të gjithë Kapedana.

Kiçua vërtet këndoi, iso i bëri dhe përroji,

iso bre, i bëjmë dhe ne, rrotull rrapit degëgjerë,

ku mblidhet Nivicë e tërë. Vemi ku na shpie prilli,

te kënga e te bilbili, ku çel bari e tërfili.

 

Oh ç’më zuri dashuria, e gjeta ku ra shamia,

trimi mbetet i mrekulluar, puthjen ka për të fituar.

Një shaka në valle bërë, tronditet bregu i tërë.

Qemë akoma të parritur, aguridhë e të padirsur,

po zemra pluskon mbi valë, do ta marrë kush ta marrë,

me një puthje ne u dehëm, pa unaza, por u deshëm,

do jemi gjithë jetën bashkë, do jetojmë dhe në Mars!

 

 Poezi nga Bardhyl Maliqi

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s