Poems by Hannie Rouweler

Poems by Hannie Rouweler
 
 
Love transfers, worn out
 
I wanted to take it to the pawnshop tonight,
I already had packed it
in a green-coloured garbage bag with clips so that on its way
it’s not falling on the street
lying in a puddle, who knows, might be picked up somewhere
by an ignorant pathetic figure.
 
I wanted to take it to the pawnshop situated in a dark corner
of the mall where I live,
this is typically a sleeping town relatively new built on
original agricultural land.
Who knows, it might be valid something and then I still have something
out of it back
and can invest that again in a better game of chance.
 
But the later it got in the evening, the more doubts I got
about my plan about to deliver somewhere something
worn down to the wire, as if it still has any value?
So I decided in the middle of the night to keep it
if necessary, store it in a drawer at the bottom
so that I don’t have to see it anymore.
Maybe it’s better to keep it anyway
and finally accept that it had just become a part of me.
 
 
 
Liefde transfers, uitgewoond
 
Ik wilde ermee naar de lommerd vanavond,
ik had hem al ingepakt
in een groengekleurd vuilniszakje met een clips zodat hij onderweg
niet op straat ligt,
in een plas blijft liggen en wie weet nog ergens wordt opgepakt
door een zielige figuur onwetend.
 
Ik wilde ermee naar de lommerd gaan in een donkere uithoek
van het winkelcentrum waar ik woon,
dit is typisch een slaapstadje vrij nieuw nog gebouwd op
oorspronkelijke landbouwgrond.
Wie weet brengt het nog iets op en dan heb ik er toch nog iets
van overgehouden
en kan dat weer gaan beleggen in een beter kansspel.
 
Maar hoe later het werd op de avond hoe meer twijfels ik kreeg
over mijn plan iets wat versleten is tot op de draad
nog ergens af te leveren alsof het enige waarde heeft?
Dus heb ik midden in de nacht besloten om het gewoon te houden
het desnoods in een lade op te bergen onderin
zodat ik het nog maar weinig hoef tegen te komen.
Misschien toch maar beter om het gewoon te bewaren
en eindelijk te accepteren dat het een deel van mijzelf geweest is.
 
 
 
Mail order bride of poetry
 
Sometimes the words are going in a direction
full of expectations
candles are lit
to reinforce a mood
as imagery can do
and is deployed highly with a promise
full of rose scents and idyllic scenes.
 
But over time
just about in the second or third stanza
it goes slightly faltering and the stretch is out of elastic
or better say the resilience
decreases with the reflections
in vague interpretations and then it really goes the other way
as a mail order bride
between unequal parts and receptions.
 
Then it’s a good time to stop
to prevent further damage or slipping parties
that make the poem too light and insignificant
perhaps even too sentimental
for binding to paper for gravity.
 
 
 
Postorderbruid van gedichten
 
Soms gaan de woorden een richting uit
vol verwachtingen
er worden kaarsen opgestoken
om een stemming kracht bij te zetten
zoals beeldspraak dat kan doen
en wordt hoog ingezet met een belofte
vol rozengeur en idyllische taferelen.
 
Maar na verloop van tijd
zo ongeveer in de tweede of derde strofe
gaat iets haperen en is de rek uit het elastiek
of kun je beter zeggen dat de veerkracht
afneemt met de bespiegelingen
in vage duidingen en dan gaat het echt de kant uit
van een postorderbruid
tussen ongelijke delen en ontvankelijkheden.
 
Dan is het een goed moment ermee te stoppen
om verdere schade of uitglijdpartijen te voorkomen
die het gedicht te licht maken en te onbeduidend
misschien zelfs te sentimenteel
voor de zwaartekracht bindend aan papier.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s