Në vend të një urimi: DITMBARA VATNIKAJ: BISEDË E PAMBARUAR, ME GAZETAREN E RE… / Nga: Murat Gecaj

vend një urimi:

DITMBARA VATNIKAJ: BISEDË E PAMBARUAR, ME GAZETAREN E RE

Nga: Murat Gecaj

3.-Botimi

Nga e majta: Murati, Ditmbara e Shefqeti (Tiranë, 2011)

Duke kërkuar mirëkuptimin e lexuesve, poshtë po ribotoj një shkrim, mban datën e shumë se tre viteve shkuara. Pa u zgjatur, shtoj se Ditmbara Vatnikaj studioi e punoi me pasion për tu bërë gazetare dhe sa e aftë. atë kohë, ajo përgatiti disa shkrime me vlerë. Ndër tjera, përmrendi këtu se realizoi me mua bisedën me temë,Këndvështrimi i intelektualit, prof. Murat Gecaj, ndaj socializmit real, me 16 pyetje e përgjigje shkurtëra. Gjithashtu, trajtoi temën me përmbajtje shoqërore,Dashuria familje, ndihmesë e madhe për njerëzit me paaftësietj. Pas mbarimit me sukses studimeve universitare, ajo e ka plotësuar ëndrrën e saj, duke iu përkushtuar botës televizive.

Mirëpo, nuk është ky shkaku kryesor i ribublikimit të këtij shkrimi. Pra, ja “sekreti” i vërtetë: Ditmbara është fejuar dhe ka vendosur ta lidhi përjetësisht jetën, me djaloshin Shefqet Azizaj. Dasma e tyre është njoftuar se bëhet, në Tiranë, më 23 gusht 2014. Me këtë rast, nga zemra ju urojmë atyre: Shëndet, gëzime dhe lumturi të përhershme, në familjen e re, që do të krijojnë së bashku!

Tiranë, 22 gusht 2014

urim

Shumë urime zemre, për çiftin e ri!

1.

Kur po i shkruaj këro radhë, sjell ndërmend edhe 5 marsin 2011. Atë pasdite, sallën kryesore Muzeut Historik Kombëtar, Tiranë, zhvillohej një veprimtari kushtuarDitës Mësuesit. Vëreja me kureshtje se përballë meje, radhën e dytë nga e djathta, ishin dhe motrat Ditmbara e Çetina Vatnikaj. dy, emra bukur e domethënës. Para se niste veprimtaria, u dhashë atyre me shënimin tim, dy libra, njëri nga ata me jetëshkrimin tim. ngjante se aty sallë, këto dy kusherira nga nëna (bija djalit tezes, Vuksanit), kishin sjellë njëcopëznga vendlindja e tyre e bukur, fshati Curraj i Epërm i Nikaj-Mërturit, nga e kam dhe unë origjinën. Me ata sytë e bukur, si lumit ujëkaltër, i cili gjarpëron mespërmes atij fshati, ato vështronin përqendruara ato, për çfarë flitej. Dhe, sidomos këtë gjë, e bënte Ditmbara. Arsyeja ishte sepse kjo vazhdon vitin e fundit, degën e gazetarisë, Universitetit jopublikUfo, kryeqytetin Tiranë.

Pasi kaluan disa minuta, Ditmbara dërgoi një mesazh celular dhe kërkonte falur, se do dilte jashtë. Do shkonte për marrë pjesë një detyrë praktike, e kishte me pedagogun e saj, publicistin A.Çipa.

Pak ditë pas, Ditmbara nisi me e-mail një shkrim, do ta dorëzonte për pedagogen e saj, me një temë shoqërore. them vërtetën, shkrimin ma kishte dërguar me një adresë, e hapi rrallë. Pra, atë e lexova pasi ajo e kishte dorëzuar temën dhe për kishte marrë notën 9 (nëntë). Por edhe mua pëlqyen, si tema e zgjdhur dhe trajtimi i saj. Sigurisht, kjo gjë gëzoi dhe dëshiroja shihesha një herë tjetër dhe bisedoja shtruar me këtë gazetare re.

2.

Kështu, koha kaloi dhe, një pushim ndërmjet leksioneve, u takova përsëri me Ditmbarën. Ajo foli për leksionet e provimet e pritshme dhe për punët praktike, shoqëruar nga pedagogët e saj. tregoi edhe se miku im e përgjegjësi i katedrës gazetarisë atij Universiteti, prof. Hamit Boriçi, kishte qenë pak i pamundur nga gjendja shëndetësore. Por, ndër tjera, shprehu shqetësimin e punësimit, pas marrjes diplomës. Gjithashtu, e ndiente se kishte disa boshlleqe, edhe pas kësaj shkolle lartë, sidomos përsa i përket njohurive gjuhësore e letrare. Prandaj, tha ajo, se vitin tjetër akademik dëshiron regjistrohet edhe një fakultet tjetër, pra për gjuhë-letërsi, pa u shkëputur nga puna.

Ditmbara ka një e-mail interesant, pra aty shkruhen dhe këto fjalëgazetarepoete. Duke biseduar me të, ajo tregoi dhe njësekret saj, pra shkruan poezi, bile shkollën e mesme. Por, deri tani, i ka mbajtur pak si fshehura, pra nuk i ka publikuar ato, vetëm gazetën e shkollës mesme. Ia thashë këtë mendim asaj, por dhe kam bindjen krijuesit, poezi ose prozë, pra ata i shprehin ndjenjat e tyre këto gjini, e kanë lehtë edhe për shkruar artikuj bukur e frymëzuar, ngjisin fort te lexuesi.

vazhdim bisedës sonë, kjo gazetare e re mu shpreh hapur se nuk i ka me shumë dëshirë temat me karakter politik, pra ato ti trajtojë shkrimet e ndryshme. Po kështu, sikur e ka pak vështirë gjetjen e temave interesante për shkrimet e saj. Sigurisht, e këshillova atë se nuk është e nevojshme kërkojë aq shumë, këtë drejtim. Pra, i thashë se temat e bukura janë dhe ato, kur flet e shkruan për ngjarje, dukuri e njerëz, dukje thjeshtë, por vetëvete e mbartin realitetin e ditës. Kështu pasqyrohet jeta e gjallë, dinamike dhe lexuesit e ndiejnë pranë shkrimin e saj, me ndjenja, mendime e përfundime arsyetuara dhe shprehura aty me natyrshmëri.

Ditmbara tregoi, me sinqeritet, se tepër i pëlqen shërbejë shtypin elektronik, pra ndonjë televizion, ndoshta jopublik. Këtë mendim saj nuk ia kundërshtova, por e këshillova se kudo, shtypin e shkruar dhe atë elektronik, për gazetarin lipsen shkathtësi, kërkesë ndaj vetes kapjen dhe trajtimin e temave ndyshme etj. Kështu, hap pas hapi, gazetari i ri e gjen vetëveten botën e gjerë shtypit, krijon individualitetin e vet dhe, pse jo, bëhët i njohur, me shkrimet ose intervistimet e tij.

Kur po ndaheshim, pasi piva një kafe me Ditmbarën, aty lokalin e këndshëm pranë UniversitetitUfo, sigurisht, i urova asaj studime mbara dhe arritje sa larta provime. Por biseda jonë mbetipërgjysëm, pra ajo do vijojë edhe raste tjera. Kjo sepse edhe njohja mesekretete punës gazetarit nuk kryhet plotësisht auditorët e shkollës lartë. Ky proces, ca i vështirë, vazhdon, tepër e pandërprerje, jetë. Pra, nevoja e mësimit nga përvoja e rriturve, e brezave paraardhës fushën e shtypit, është një kërkesë parësore për çdo gazetar ri, dëshiron bëhetdikushi jetë.

Tiranë, 18 mars 2011

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s