Poezi nga Lumo Kolleshi

lumo

 

Poezi nga Lumo Kolleshi

 

 

PABESIA

 

Ajo krahun më ka shkuar shpesh,
Klubesh më ka dhënë dhe raki,
Buzët i ka shpënë vesh më vesh,
Ndryshe s’do të quhej pabesi.

Fjalën e ka zgjedhur ballë për ballë
E ka larë gati me flori,
Krahët sa ka kthyer pak mënjanë,
Gjarpër është bërë përsëri.

Në syrin tim, gëzimin ma bën mal,
Për hidhërimin, lotin derdh fitil,
Pas shpine, rrugën bën moçal
E tinëz më ndjek si krokodil.

Guri i Sizifit s’ish aq i rëndë,
Pabesia veç një mal me gurë,
Thikën e mban fshehur nën mëngë
Dhe pa helm nuk di të luajë kurrë.

 

 

 

Udhëtim mbi dëborë

 

Gjurmë të përkohshme,
Ëndrra të një nate pa zgjim,
Dhe pse thellë kërkojnë të futen,
I zhvatin shirat.
Kalëroj me kuaj dëshirash
Në kërkim të një bore të përjetshme
Për të lënë ca gjurmë të rralla,
Të gjitha më kthehen në lot.

 

 

 

Histori

 

Që nga Troja e deri në ditët tona
Vetëm luftë,
Ca përcaktorë të zinj pas kësaj fjale.
Mësimi i parë dhe i fundit:
Njerëzimi rrit krimbat në paqe.

 

 

 

Gdhendje

 

Me daltë gdhenda gurin,
Fytyrë njeriu i dhashë.
Provova të gdhendja njeriun,
Veç gur të plasaritur pashë.

 

 

 

***

 

Barbarisht i rrahën me shkop ullinjtë,
Plagë merrnin të jeshiltat kokrra mbi gurë.
Ai shkop i egër dhe mua m’i nxirrte sytë
E shikimi nuk do tëkthehej kurrë.

 

 

 

I pagjumë

 

Këtë natë nuk fjeta që nuk fjeta,
Nën krisma vetetimash si të mbyllësh sy?
Mushmolla nga një anë rëzon fleta,
Nga ana tjeter lulet çel për ne të dy.

 

 

 

ANI

 

Heu,a je si je,Gaspër Tragaçi? *
Të ndrijnë sytë,bre burrë.
Eshtë rritur patriotizmi,
Kalldrëmit i gjen më shumë patriotë se gurë..
Me flamujt e dugajës tënde
Edhe palaçot e kombit,
Edhe shushunjat
Nesër do të dalin kuq e zi.
Ani.
Mjafton dhe një ditë
Për të mos ia shitur shpirtin dreqit.

 

*personazh i Ernest Koliqit në tregimin “Tregtarë flamujsh

 

 

 

VEÇ MILINGONA

 

Në xhungël fjala mori dhenë,
U ngjit në më të lartat pemë,
U bë njësh edhe me renë:

Do ndahet shapi nga sheqeri,
Xhunglës do zhduket kanceri,
Do vijë hataja dhe vet tmerri.

Sa të ikë me gusht dhe vapa,
Arrestimet ndjekin mbrapa
Që nga sferat më të larta.

S’janë fjalë për në libra,
Do arrestojmë luanë e tigra,
Do kyçet përgjithmonë e liga.

E deklaroi vetë majmuni,
Kryehetuesi,punëshumi,
Tek niste rrjedha e një lumi.

Pa iku vera si nga hera,
Lëruan dheun dosa dhe derra,
Gjethet zu t’i mbledhë humnera.

Majmuni prapë del kësaj ane,
Me qejf mbllaçit,përtyp banane
E struket në një skutë mjerane.

Qielli ndez eshkën te rrufetë,
Me uturimë zbresin rrëketë,
Dëgjohen fjalë poshtë e përpjetë:

O qiell,me re mbulona,
Shkarko rrufetë mbi kokat tona,
Po arrestojnë veç milingona.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s