Poezi nga Sinan Vaka

Poezi nga Sinan Vaka
 
 
Brishtësi
 
Ta fal të tashmen për rikthim si më parë ?
po zogu këndon më mirë kur dita ikën.
Hiret , shpirti dhe shpresa e marrë
fare kot vrapuan ? Nuk e kam frikën.
 
Ironia gjen shpesh së djeshmes edhe kotësinë,
ide , dhe njerëz që emrin u ke harruar.
Kujtimi fshehtaz të kthen , si nikotinë,
Një emër , një portret, që dikur të ka lënduar.
 
 
 
Lirikë kohe
 
Vrapojmë në një pyll pranvere
mbi barin e vesuar natës,
ku fëshfërijneëmanaferrat,
një himn të lehtë paqedashës.
 
Të trembur hapit tonë brofin
një lepur fshehur me magji,
një ketër hokatomba degësh,
një gjarpërushe në shulli .
 
E trembur ti, aq sa ata,
shtrengohesh fort pas vetes sime,
moj fëshfërimë, më bukur s’ ka ,
Pse nuk nxjerr ujkun për flirtime…
 
 
 
Piaca D.U.O.M.O në Milano
 
Përballë kisha dhe shenjtorët…
prej kureshtjes
nuk duken gjërat reale,
njerëz arratisë që trishtojnë,
manekine ,
pëllumba ,
dhe karroca funerale.
 
Grija,
esencë dhe kënge përçmimi…
një kortezh vazhdon në proçession,
Ne si fëmijet në rreshta detyrimi,
para kangjellave të konsullatës sonë.
 
Zhurme… Rrebelime….
Një zë i piskamte “ in fila !”
Dhe ndërgjegjia të acaron tutje mundit.
Një flamur i shqyer dhe i zgjyrosur mbi fasadë,
të krijon imazhin e të mundurit.
 
In fila ! ( Italisht ) – në rrjesht !
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s