Poezi nga Marie-Laurence Gonzalez / Përktheu në shqip Marjeta Shatro – Rrapaj

Poezi nga Marie-Laurence Gonzalez

 

AÉRIENNE ET ANGÉLIQUE CARESSE

Dans les bras de l’aube,
La lumière pale, encore, rode,
Elle se traîne dans son alcôve,
Tout ce qui est sur terre, lentement flotte.

C’est par une brume fine et légère, …
… Qu’elle est tendrement blanchie, par des cristaux de gel,
Cela s’étend sur les champs et les plaines, …
… Donnant des étoiles, qui dans une onde se reflètent.

Le ciel détient de langoureux et cotonneux nuages,
Il s’y profile, le doux et transparent visage d’une femme,
C’est une somptueuse et moelleuse image,
Elle retient en ses bras une bulle éphémère, un bocal,
Dedans, un précieux poisson voile, elle doit le remettre à l’océan, afin qu’il nage.

Des papillons bleus, sont les premières percées dans le ciel,
Ils annoncent ainsi, le jour qui se prépare, et se réveille,
Coquillages et fleurs resteront dans cette voûte Céleste,
Mais, combien tout ce spectacle, sera bientôt, sorti de mes rêves.

Les oiseaux piaillent, le soleil en douceur m’interpelle,
J’ouvre mes fenêtres, l’air rentre, il est vif et frais,
La vie reprend toutes ses couleurs naturelles, …
… Rompant avec cette aérienne brume, et angélique caresse.

 

Përkëdhelje ajrore dhe ëngjëllore

Në krahët e agimit,
Drita e zbehtë, ende, po vjen,
Ajo zvarritet në çadrën e saj,
E gjithë kjo është në tokë, ngadalë gjithandej.

Është një mjegull e hollë dhe e lehtë …
… se ajo është zbutur butësisht nga kristale xheli,
Ajo shtrihet mbi ara e fusha, …
… duke u dhënë yjeve, të cilët në një valë pasqyrohen.

Qielli mban re të zhurmshme dhe të pambukta,
Atje qëndron , fytyra e butë dhe transparente e një gruaje,
Është një imazh i kushtueshëm dhe I butë,
Ajo mban në krahët e saj një flluskë të efektshme, një kavanoz,
Brenda, një peshk i çmuar me vela, ajo duhet ta vendosë atë përsëri në oqean, kështu që të mund të notojë.

Fluturat blu janë hapat e parë në qiell,
Ato shpallin kështu, ditën që po përgatitet të zgjohet,
Guacka dhe lule do të mbeten në këtë shkallë qiellore,
Por, sa e gjithë kjo, do të jetë së shpejti, në ëndrrat e mia.

Zogjtë klithin, dielli me butësi më thërret,
I hap dritaret e mia, ajri vjen, ai është i gjallë dhe i freskët,
Jeta shtrin të gjitha ngjyrat e saj natyrale, …
…Duke thyer këtë mjegull ajrore, dhe puthje engjëllore.

 

LA PLUS BRILLANTE DES ÉTOILES

Les pensées se glissent, dans les songes des désespérés,
C’est ainsi qu’une jeune adolescente, dans une froide journée, …
… Se réchauffe dans ces délires, qui deviennent un instant une réalité,
Elle, qui vit dehors, ayant juste sur elle, pauvre robe d’un lainage léger.

Elle avance sur le tapis de neige, il devient épais,
Elle a des galoches usées, dont les lacets sont cassés,
Ses longs cheveux, les laissant, détachés, …
… Afin qu’ils lui offrent une protection sur son cou dénudée.

Elle n’est pas triste, car remplie d’espoir et de bonne volonté,
Elle vit de petits boulots, de quoi subsister, au besoin de sa journée,
Chaque jour est marqué, de ces préoccupations, rythmées,
Chaque fin de journée, une victoire, elle a gagné.

Dans un couloir d’immeuble, elle a trouvé une cachette, où se loger,
En prenant soin d’être présente, avant que la porte d’entrée, le soir ne soit bloquée,
Bien entendu, elle repense à tout ce qui lui est arrivé,
Mais très vite, elle s’enrobe dans de doux rêves, où elle est admirée.

Ainsi, son habit de laine, devient une fluide soie grisée,
Milliers de sequins s’écoulent de ses manches, en longue pluie irisée,
Tout se transforme en un merveilleux trésor, qui scintille lui donnant mille idées, …
… Offrant à sa misère, l’ouverture d’une vie d’une opulence dorée.

Nouvelle aube, nouvel espoir,
Son chemin encore jusqu’au soir,
Des années ont bien passé sur cette histoire,
Elle est devenue depuis dans le ciel, la plus brillante des étoiles.

 

Ylli më i ndritshëm

Mendimet rrëshqasin, në ëndrrat e të dëshpëruarve,
Kështu është një adoleshent i ri, në një ditë të ftohtë, …
… ngrohet në këto deluzione, të cilat bëhen për një moment një realitet,
Ajo, që jeton jashtë, ka vetëm të varfrin fustan leshi të lehtë.

Ajo përparon në qilimin e borës, që bëhet e trashë,
Ajo I ka galoshet e përdorura,me lidhëset e këputura
Flokët e saj të gjata, duke i lënë ata, u ndanë, …
… në mënyrë që ata të ofrojnë mbrojtje në qafën e saj të zhveshur.

Ajo nuk është e trishtuar, sepse ajo është e mbushur me shpresë dhe vullnet të mirë,
Ajo jeton me punë të vogla, të mjaftueshme për të përballuar ditën e saj,
Çdo ditë është e shënuar, me këto shqetësime, ritmike,
Çdo fund dite, një fitore, ajo ka fituar.

Në një korridor ndërtese, ajo gjeti një vend të fshehur, ku të strehohej,
Duke u kujdesur që të jetë e pranishme, përpara portës së hyrjes,në mbrëmje kur të jetë e bllokuar,
Natyrisht, ajo mendon për gjithçka që i ka ndodhur asaj,
Por së shpejti, ajo vishet në ëndrrat e ëmbla, ku ajo është e admiruar.

Kështu, veshja e saj e leshtë, bëhet një mëndafsh I butë gri,
Mijëra sequins rrjedhin nga mëngët e saj, në shi të gjatë të ylberizuar,
Çdo gjë është shndërruar në një thesar të mrekullueshëm, i cili shkëlqen duke i dhënë asaj një mijë ide, …
… Ofrimi i mjerimit të saj, hapja e një jete me pasuri të artë.

Agimi i ri, shpresa e re,
Mënyra e saj përsëri deri në mbrëmje,
Vitet kanë kaluar në këtë histori,
Ajo që nga ajo kohë është bërë në qiell, ylli më i ndritshëm.

 

MON JOLI PAPILLON, DANS TES RÊVES, TU T’ES ENVOLÉ

Le bout du jour, s’est lentement installé,
Ce soir, tu as voulu chez moi, rester,
Alors, à l’heure venue du coucher, …
… Dans mon lit, tu t’es confortablement installée.

Petit bonheur, est pour moi, cet instant privilégié,
Celui où dès que tu t’allonges, tu t’endors comme un bébé,
Je reste là, à te regarder, à longuement te contempler, …
… Tout en continuant d’écrire des mots, qui ne cessent pas de se succéder.

Je travaille très tard, cela ne semble pas te déranger,
Je dirais même que tu aimes ce point de faible lumière, tu es rassurée,
Puis, lorsque tardivement, dans la matinée, j’ai terminé,
J’essaie de récupérer une petite place, mais je dois délicatement te pousser.

Un long soupir, tu me fais entendre, puis bien vite, tu t’es retournée,
Alors je souris, je prends mon livre, ce médicament, qui m’aide à m’évader,
Mes nuits comptent très peu de sommeil, m’offrant le plaisir de t’observer, de t’entendre si calmement respirer,
Ma petite-fille, comme je t’aime, tu es dans ma nuit, un rayon de soleil qui vient vers mon cœur, le réchauffer, …

… Mon joli papillon, dans tes rêves, tu t’es envolé.

 

Flutura ime e bukur, në ëndrrat e tua, ti ke fluturuar larg

Fundi i ditës, i vendosur ngadalë,
Sonte, doje të qëndroje në shtëpi, të qëndroje,
Pra, në kohën e gjumit, …
… Në shtratin tim, ti je rehat.

Lumturi e vogël, është për mua, ky moment i privilegjuar,
Aty ku sapo të shtrihesh, bie në gjumë si një bebe,
Unë qëndroj aty, të shikoj, të sodit për një kohë të gjatë,
duke vazhduar të shkruaj fjalë, të cilat nuk pushojnë së ndjekuri njëra-tjetrën.

Unë punoj shumë vonë, nuk duket se të shqetëson,
Unë do të them edhe se të pëlqen kjo pikë dritë e zbehtë, ti ndihesh e sigurtë,
Pastaj, kur mbaroj vonë, në mëngjes,
Unë jam duke u përpjekur për të zënë një vend të vogël, por unë duhet të të shtyjë me butësi.

Një psherëtimë e gjatë, më bën të dëgjoj, pastaj shpejt, ti je kthyer,
Kështu që unë buzëqesh, marr librin tim, këtë ilaç, që më ndihmon të iki,
Netë e mia kanë shumë pak gjumë, duke më ofruar kënaqësinë të të shikoj, të të dëgjoj kur merr frymë,
Mbesa ime, sa të dua, ti je në natën time, një rreze dielli që vjen drejt zemrës sime, duke e ngrohur atë, …

… Flutura ime e bukur, në ëndrrat e tua, ti ke fluturuar larg.

 


Përktheu në shqip Marjeta Shatro – Rrapaj

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s