Kantabile… (Cantabile…) / Poezi nga Luan Rama

Poezi nga Luan Rama
 
 
Kantabile…
 
Ti luan, përhumbesh e harrohesh,
himne, suita, sonata,
sa shumë këngë të botës,
njëmijë pranvera bashkë,
njëmijë hëna dhe diej që s’duan të shuhen,
ti luan në do-maxhor,
pastaj një kreshendo kantabile në gjinj të zgjuar,
gjithë këto hire e dehje mbi trupin e një gruaje
ku gjithë gjenitë e botës kanë luajtur mbi të,
një Mozart njëzetvjeçar, një Beethoven plak dhe i shurdhët,
një Chopin në prag të vdekjes apo një Rubinstein.
Është një piano në velur
si trupi i lëshuar dhe pa peshë i një gruaje
në ekstazën e vet…
 
29.12.2016
 
 
 
Cantabile…
 
Tu joues, tu te perds et t’oublies,
des hymnes, des suites et sonates,
que des chants de ce monde,
mille printemps ensemble
mille lunes et soleils qui ne veulent pas s’éteindre,
tu joues en do-majeur,
crescendo cantabile, seins enflamées,
toutes ces beautés et ivresses sur le corps de cette femme
où tous les prodiges ont joué
un Mozart de vingt-ans
un Beethoven, vieux et sourd,
un Chopin au bord de la mort ou un Rubinstein,
c’est un piano en velours
le corps lâché en apesanteur d’une femme
dans son extase.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s