ÇASTE VETMIE / Poezi nga Arqile Vasil Gjata

Poezi nga Arqile Vasil Gjata

 

ÇASTE VETMIE

Jam në vetmin time të mëngjezit,
më shoqëron dhe koha!
Dielli ende nuk i ka hapur dritaret e dritës,
shumë pak çapitje në atë rrugë.

Afër meje
si dëshmimtar, gurë e vetëm gurë…
Pemë mbirë përmbi gurë varri…
nën to mbuluar Emra Perëndish,
unë i ndjeja rënkimet e tyre…

Ata nuk donin të vdisnin..!
Bukuria tretur nëpër puthjet e hershme
dhe sot u gëzon zemra.

Për të mësuar një të vërtetë
pyeta ata gurë me mbishkrime…
-Kush është emri juaj në atë jetë…?
‘’ Dhe unë kisha një emër si ti e një të dashur, më tha!
-Dritë kishim shumë, zë të ëmbël
ishim ndryshe…!’’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s