CRAZY ( E KRISUR) – Poem by Dashamir Malo / Translated into English by Merita Paparisto

 
Poem by Dashamir Malo
 
 
CRAZY
 
It just so happened that you came to this city
precisely when I wasn’t there!
You lived my day.
Followed in my footsteps,
my lonely, steps lost in thought.
You have been to my favorite cafe
where I have my coffee and breakfast.
At the cafe,where they often greet me with
“ the poet has arrived” or “ the boss has arrived”
and other nonsense like these.
Because in this place, we all call each other “boss”
(In this place where we often
forget our own names)
You have been sitting at my usual table.
While you were waiting
waiting to get your coffee
younotice the jealousy of the waitress.
Then, you sip your coffee, glancing at the sea beyond the window.
Later, you walk through the street
that I walk every day.
You come around my work place.
You become invisible, infiltrate everywhere.
You feel my presence throughout,
Feel my being,
using your sharp senses.
( ah, my being, my manly body,
with the scent of anxiety, shape of dilemmas, self-judging,
for what I havedone and have not done
well yesterday. )
Then, in the evening you fly back
changing three planes, as you did when you came
because only crazy people like you
can pull off this kind of thing.
 
 
 
E KRISUR
 
Paskërke ardhë në këtë qytet,
pikërisht kur unë mungoja!
Ke jetuar ditën time.
Ke ndjeku rhapat e mia, hapat e mia
të vetmuara, të menduara.
Ke shkuar tek lokali im i preferuar,
ku unë pi kafen e mëngjesit.
Në lokalin ku shpesh më drejtohen me;
Erdhi poeti! Erdhi shefi!,
e të tjera gjepura si këto.
Sepse në këtë vend të gjithë e quajmë shef njëri-tjetrin.
( Në këtë vend, ku ndonjëherë
Harron dhe emrin tënd).
Je ulur në tavolinën ku unë ulem zakonisht.
Ndërsa pret,
pret të të sjellin kafen,
vëren xhelozinë e kamarieres.
Gjerb kafen, duke vështruar detin tej dritares.
Më vonë përshkon rrugën,
që unë bëj çdo ditë.
Sillesh rrotull vendit tim të punës.
Bëhesh e padukshme, hyn gjithandej.
Me shqisat e tua të mprehta,
ndjen kudo praninë time,
qënien time.
(Ah qënia ime, trupi im prej burri,
që ka aromë ankthi, formë dilemash, vetëgjyqësie,
përç’ka ka bërë dhe nuk ka bërë mire dje).
Pastaj në mbrëmje merr rrugën e kthimit,
duke ndërruar, si në nisje,
tre avione, sepse vetëm njerëzit e krisursi ty
mund t’a bëjnë një gjë të tillë.
 
 

 

Translated into English by Merita Paparisto

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s