As a child: snow ( Als een kind: sneeuw) / Poem by Hannie Rouweler

 
Poem by Hannie Rouweler
 
 
As a child: snow
 
So expectant, a child looking forward
to a landscape in a crystal ball,
girl, bench, birdie, snowman.
That’s how I feel while checking everything
whether it will work before the bulb
can be shaken in my hand.
Rain radar and I see a broad layer
heading my way with a south west wind,
I click the time forward by three hours, yes, then
the time has come. Then arrives a cloud of dust
snow into my garden. I keep looking
through the window, a cold wind, well done,
that is part of it.
Though I wish you were there, sharing
a couch, hands together and lips
prepared for a kiss. I feel like a child
that already packs its bags for a vacation
and then notices the rabbits in a hurry
jumping into the loft, a safe haven.
 
 
Als een kind: sneeuw
 
Zo verwachtingsvol, een kind dat uitkijkt
naar een landschap in een kristallen bol,
meisje, bankje, vogeltje, sneeuwpop.
Zo voel ik me terwijl ik alles controleer
of het wel gaat werken, voordat de bol
geschud kan worden in mijn hand.
Buienradar en ik zie een brede laag
met zuidwesten wind mijn kant opgaan,
ik klik de tijd vooruit met drie uur,
ja, dan is het zover. Dan komt een stofwolk
sneeuw mijn tuin binnen. Ik kijk al steeds
door het raam, een koude wind, goed zo,
dat hoort erbij.
Al wenste ik ook dat jij er was, een bank
delen, handen in elkaar en de lippen
voorbereid op een kus. Ik voel me een kind
dat alvast zijn koffers inpakt voor een vakantie
en dan de konijnen ziet die gehaast
het hok in springen, een veilige haven.
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s