Poezi nga Nora Halili

 
Poezi nga Nora Halili
 
 
SHQIPTARI
 
U ngjiz njëherazi me Tokën,
të ishin të njeri – tjetrit.
Dashnor të përjetshëm.
 
Në kohra sfidoj kohën,
ishte i pathyshëm….
Dielli u përkul para Tij.
 
Në gjak ka Hyjnoren,
jetën sinonim…
Zanafilla dhe fundi e kanë emer.
 
 
JA KU JAM
 
Kam ecur zbathur udhëve të fatit,
gjëmbat shqetesuar s’më kanë aspak.
Shpirtin dhimbja kish mpirë…
 
Kam ecur në fillin të jetës,
duke dashur ti gjej kuptimin.
Not kam çarë lotët e zhgenjimit…
 
Kam ecur përkrah me vdekjen,
kur çizmen në fyt më vunë.
Lirinë vjedhë ma kishin…
 
Kam ecur në legjenda dhe histori,
veshur mantelin e lavdisë.
Ja ku jam…
 
 
FJALA
 
Më bragëtisi, iku,
nuk dita ta dua.
Harruar, ndrydhur e kisha,
duke e gjykuar…
 
Donte të ishte e lirë,
bashkë s’ u pajtuam dot…
Kur shpirti dhemb,
tani, flas me lot…
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s