QOUD FATUM MUNDI CIVIS* – Anila Varfi / Translated into english by Gezim Guri

 
Anila Varfi
 
 
QOUD FATUM MUNDI CIVIS*
 
As another day drags along with no joy, the yearning for the good old days, it seems to be lasting years. And this holds true for any citizen of this world. Territories and borders mean nothing as we all sail the same boat in very rough seas.
 
The citizen of the word, from Alaska to the very heart of Africa, anxious to return to the daily routine hitherto, in the same space, 7.7 Billion terrestrials leading the same life.
 
Today we are like twins, similar fates, same daily routine, co-sufferers and comrade-in-arms against this unprecedented threat. Every day equally feeds our impatience for this nightmare to end. Even as the passport holders of the the most powerful countries feel unsafe, so do we; holding a passport with the dream to join the EU ‘folks‘ in their realm.
 
Due to this new threat, we have the same fears, all copy pasting the behaviour, routine and ritual as days turn into weeks and weeks into months. An Albanian-style day under “the invisible enemy” resembles the same day in the life diary of a Norwegian, German, French, Japanese, Chinese, Spanish, English, American, Italian …
 
And the day of the citizens of this world revolve around the same prayer and caution: “Stay Home! Be Safe! Together we will make it!” The only difference: language.
 
And here I am at dusk, facing another day gone by, just like a cigarette burning down to its butt. At this point I seriously question the ‘different fates, different destiny’ classification of us all.
 
Today, my fate is the same as every citizen of the world which is breathing like one body.
As I whisper: “What is our destiny tomorrow?”
__
*) The fate of the citizens of the world
 
©A.V- COPYRIGHT RESTRICTED April 2020
 
 
 
QOUD FATUM MUNDI CIVIS*
 
Malli për një ditë që iku pa iu gëzuar si dikur, që mori arratinë e s’kthehet më, zgjat 1 vit. Dhe kjo vlen për të gjithë qytetarët e kësaj bote, për të cilët hapësirat dhe kufijtë nuk kanë kurrfarë rëndësie për të na bërë të ngjashëm me njëri – tjetrin deri në qelizë.
Qytetari i botës, si në Alaskë, ashtu edhe në zemër të Afrikës, sot është njëlloj në ankth, i mungon dita e jetuar në të njëjtën mënyrë, jeta, hapësirat janë po ato për 7.7 miliardë banorët e rruzullit.
Kjo kohë na ka bërë binjakë të fatit e sjelljes sonë të përditshme,bashkëvuajtës e bashkëluftëtarë të kësaj lëngate të pashembullt. Çdo ditë na shtohet padurimi njëlloj për fundin e kësaj mynxyre të përbindshme.
Edhe pasaportat më të forta në botë ndihen të pasigurta për jetën, për të mos folur pastaj për pasaportën tonë që ende nuk ka hyrë në vathën e BE-së.
Rrethanat na kanë vënë në pozita thuajse të njëjta përpara frikës duke na detyruar copy paste sjelljen, regjimin dhe ritualin e ditëve, të javëve e muajve. Një ditë “ala albaneze” nën coronë ngjan si dy pika uji me ditën nordike, gjermane, franceze, japoneze,kineze, spanjolle, angleze,amerikane, italiane…
Dita e qytetarit të botës hukat me të njëjtin ritëm e lutje veç një fjali: “Qëndro në shtëpi! Do t’ia dalim!”
Dhe unë qëndroj para kësaj dite, e cila po më ikën duarsh si një cigare që e tymos në muzg duke dyshuar gjithnjë e më me ngulm tek shprehja: “Fatet nuk ngjajnë!”
Jo! Sot unë kam të njëjtin fat me qytetarin e botës, që po frymon në një ritëm.
Dyshoj dhe psherëtij: “Nesër ç’fat na pret?!”
_____
*)Fati i qytetarit të botës
 
©A.V-COPYRIGHT RESTRICTED April 2020
 
Translated into english by Gezim Guri

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s