E PAPYETUR ! / Poezi nga Diamanta Zalta

 

diamanta zalta 1

Poezi nga Diamanta Zalta

 

 

E PAPYETUR !

 

I rashë lehtë me gisht ,
cipës së shpirtit ,
Trokita .

Të hyja për pak ,
desha ,
tek vehtja .

Pa ditur a do ta kisha ,
Përsëri mundesinë ,
Të flisnim si shoqe të vjetra .

Asnjë s’mu përgjigj .
Kish vdekur ?!
Sa u trëmba !

Qëndrova e heshtur para një pasqyre ,
Gati ishin bërë të më flisnin sytë ,
I pyeta : Vehten , ku e kam ?
Më thanë : Të ka ikur , se trajtove mirë .

Ula kokën e u ngjetha ,
Gjak I ftohtë më vërshoi në fytyrë .
Kaq kisha abuzuar me vehten ?!
Dhe e dinja pastë të mirë !

Trokita për të fundit herë
Në anën e majtë të gjoksit ,
aty ku rreh si i çmendur , një muskul .
Zog ishte , Mëkat apo Engjëll i zi ,
Që spushonte duke e goditur .

Aty . . . pikërisht aty . . .
dallova një hije të strukur .
Ishte vetja , që kohë
e kisha lënë vetëm . . .
dhe pa e pyetur . . .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s