Pëqafim hyjnor / Poezi nga Juljana Mehmeti

 

Poezi nga Juljana Mehmeti

 

 

14681723_1178107795612689_1095390345182744176_n

Pëqafim hyjnor

 

Kur drita zbehet… përgjunjet përqafimit hyjnor
pemët e stërgjatura mbështjell,
tylit të mëndafshtë
në tokën lëshuar
pëshpërima dashurie,
ndër dege të zhveshura përcjell…
dhe gjethet ,
tashmë të pëhumbura,
me këpucë të arta ëndrrash
stolave vetmuar
valsit të harruar …

Është koha e nimfave!

…që fshehur në lakuriqësi ndjenjash,
nën shkëlqimin e verbër të diellit,
copëzohet
e ujvarave të shpirtit tretet

e unë ,
Apollo i dashuruar
në shtrat gjethesh të zbehta,
ndjesish fundosur..
në të timen Dafne- vjeshte,
magjepsur ngjyrash mbetem…

 

@Julja

 

 

juljana

Juljana Mehmeti

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s