Poems by ROULA TRIANTAFYLLOY

 

roula-tra

Poems by ROULA TRIANTAFYLLOY

 

 

Η ΚΟΡΗ

 

Χρυσοκάντηλο ο ήλιος γέρνει.

Ντύθηκε η θάλασσα φωτιά.

Αστέρι πιάνεται στης νύχτας το καρτέρι

κι η κόρη παρασύρεται στου πόθου τα νερά.

Πνίγεται, ανασταίνεται

Εκεί η ευτυχία κι ο θάνατος μαζί.

 

 

 

ΕΡΩΤΙΚΟ

 

Λυγάει η καρδιά στου ονείρου τις ρωγμές
Δένω τον ήλιο κόκκινη κλωστή
Στου Μάη τις μαργαρίτες
Παραμονεύει στην άκρη των χειλιών
Νυχτερινό φιλί
Χρώματα, ροδόσταμο,χειμωνανθοί
Φωνή μου,σιωπή μου
Αναδύομαι λάψμη αστραπής
Φωτιά Φθινοπώρου
Ατέρμονο ποίημα στο μαγικό σου κόσμο
Ψυχή μου
Των υακίνθων, του ασφόδελου τραγούδι
Στου ανέμου τα κατάρτια
Στη ρότα της μοίρας σου
Στο χρυσό του ονείρου βυθό χάνομαι

 

 

 

ΟΣΟ ΚΡΑΤΑΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ

 

Πόσα φεγγάρια χάθηκαν
Πόσα η νύχτα αντέχει

Πόσα  ποτάμια  σιωπούν

Πόσα ταξίδια θα διαβούν

Πόσα ναυάγια κρύβεις, θάλασσα,
στο μπλε και στην αλμύρα

Πόσες ελπίδες ανέμισες
Πόσα στα κύματα  υποσχέθηκες

Πόσα κρατάει αυτός ο άνεμος;

Πόσα κομμάτια να σπάσω το κορμί;

Όσο κρατάει αυτός ο άνεμος, όσο κρατάει

Να φύγεις, ψυχή, να φύγεις!

Πόσο κρατάει αυτός ο άνεμος;

 

18/10/2016

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s