Poezi nga Lumo Kolleshi

Poezi nga Lumo Kolleshi

 

NJË KAT PA LEJË

Mbi “Jul Çezarin” e Shekspirit
Ngre për çdo natë një kat pa lejë.
Gjaku në kokë i shkon delirit,
Tym me shtëllunga qiejve të ngrejë.

Dhe është gati e njëjta skenë
Dhe skenë krimi sigurisht,
Komplotistët kohë s’kanë të flenë,
Në Filipi vuajnë pabesisht.

Mark Antonët s’do qajnë Çezarin,
Krimin e radhës duan të mbrojnë,
Për një kurorë e kanë hallin
Dhe pse një Romë bëhet një Trojë.

 

FALË TEJE UNË BABA

Me dëborë e veshi malin atë natë,
Veç mua ai mars më kish bërë zjarr.
Pritja i rrëzonte gurët shpat me shpat,
Cigarët nëpër tym i ndizja me cigar.

Në maternitet nuk kisha shkelur kurrë,
Në maternitet për herë të parë më fute ti,
E fsheshura nën çarçafë, sa një grusht,
E shenjta sa një ëngjell në qiellsi.

Veç një çast na lanë bashkë mamitë,
Dy puthje mbolla e ikja havada.
Një sofër ma shtruan në ëndrr perënditë.
Në pasqyrë pashë veten a ngjaja si baba.

 

***

Në një farë mënyre,
Doni apo s’doni ta besoni,
Të bardhë,të zinj e të çdo ngjyre,
Udhëtojmë drejt një Kamçakte si salmoni.

 

PJERGULL…

Pjergull që po më fryn sythet,
Ç’fjalë ke lënë me dallëndyshet?
Mëngjeset po m’i sjell ndryshe,
Po m’i sjell mbushur mëngjeset,
Syrin ma përplas te qelqet.
Kur të shoh veshur me gjethe,
Më shtie shtatë palë ethe.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s